"Bij de start verklaarde iedereen mij gek"

Dat Vlaanderen zich dezer dagen opmaakt voor Music For Life is de verdienste van één man: Jan Van Biesen, het nethoofd van Studio Brussel. Vol trots blikt hij terug op 6 jaar plaatjes draaien voor het goede doel. "Ik heb enorm mijn nek uitgestoken."
Jan Van Biesen (links), foto uit 2008

Van Biesen heeft het druk, héél erg druk. Naast zijn job als netmanager -het draaiend houden van “de boîte”- is hij volop bezig met de laatste voorbereidingen voor Music For Life. “Er komen 101 meetings bij kijken. Het is eigenlijk mijn tweede job nu”, vertelt hij.

Wat zijn rol dan juist is, willen we weten. “Ik probeer te zorgen dat het een groot en leuk avontuur is”, antwoordt Van Biesen. “Ik zorg dat we trouw blijven aan het concept en aan Studio Brussel. Ik probeer er ook voor te zorgen dat het een groot en leuk avontuur is, samen met een aantal andere mensen uiteraard. Wie de drie presentatoren zijn, bepaal ik. De campagne bewaak ik minutieus. Ik bemoei me overal mee in feite.”

Voor de drijvende kracht achter Music For Life zit het er bijna op. En of hij trots is op zijn geesteskind. “En dan vooral op onze luisteraars, op wat de mensen gedaan hebben. Er zit veel creativiteit in van ons, maar ook van heel Vlaanderen. Vlaanderen heeft Music For Life omarmd en larger-than-life gemaakt. Als ik zie hoeveel oprechte solidariteit er is, dat is een cliché, maar het is echt hartverwarmend om dat in gang te steken. Dat doet deugd. Dat is plezant.”

“Op een namiddag ben ik naar Leuven gereden”

Music For Life mag dan intussen een begrip geworden zijn in Vlaanderen, het project van de grond krijgen, was helemaal niet evident, zo vertelt van Biesen. Het toen nog vreemde idee om enkele Stubru-presentatoren een week op te sluiten in een Glazen Huis werd niet overal goed ontvangen.

“Ik heb intern hard moeten werken om dat verkocht te krijgen”, zegt hij. “Men verklaarde mij gek. Bovendien was mijn grote zorg dat het ook op tv moest te zien zijn. Daar was men al helemaal niet enthousiast. Niemand begreep waarom dat moest”. Na veel aandringen kreeg het Studio Brussel-nethoofd uiteindelijk wat zendtijd ‘s nachts.

De mosterd voor Music For Life werd gehaald in Nederland, bij Serious Request van zender 3FM. Van Biesen, in 2006 nog adjunct-nethoofd onder Isabelle Baele, was meteen gewonnen voor het concept, dat volgens hem alles bevatte om aan te slaan. “De combinatie van een goed doel, het principe van verzoekjes voor geld -verzoekjes werken altijd op de radio- en het Big Brother-aspect. Dat zijn een aantal elementen die wonderbaarlijk in elkaar passen.”

Ook een locatie vinden voor de eerste editie was geen evidentie. “Op een namiddag ben ik gewoon naar Leuven gereden en heb ik Louis Tobback proberen uit te leggen wat het idee was, want niemand begreep het. En ik heb hem uiteindelijk kunnen overtuigen”, aldus Van Biesen. Een stek op het Martelarenplein aan het station was het resultaat.

"Vlaanderen is met Music For Life aan de haal gegaan"

“De eerste dag kwamen er al wat nieuwsgierigen kijken. Het is ook gewoon een druk plein natuurlijk. Druppelsgewijs is het dan aan populariteit beginnen te winnen. Op dag 2 en 3 stond er al een hele troep volk voor het huis en begonnen de mensen zelf spontaan dingen te organiseren. Vlaanderen is toen met Music For Life aan de haal gegaan. De media sprongen erop en op het einde van de rit waren we “een begripje” in Vlaanderen”, herinnert Van Biesen zich.

Een van de momenten die hem het meest zal bijblijven, speelde zich ook af tijdens die eerste editie in 2006. “Op dag 2 had ik in de backstage nog een heel pak affiches liggen van de 3 presentatoren. Ik ben die voor het Glazen Huis beginnen uitdelen en de mensen hebben me bijna de kleren van het lijf gescheurd. Op een halfuur was ik mijn stapel kwijt en de mensen kwamen er nog vragen. Toen voelde ik dat we op iets zaten dat aan het aanslaan was. Dat was voor mij persoonlijk heel leuk om vast te stellen, want ik had enorm mijn nek uitgestoken.”

“Die eerste editie hebben we 101 hindernissen op ons zien afkomen en zo goed en zo kwaad mogelijk genomen”, gaat Van Biesen voort. “We hadden meteen het gevoel dat we veel geleerd hadden en dat we het opnieuw gingen doen, maar dan beter. Zo is de bal aan het rollen gegaan. We zijn vervolgens een tweede keer naar Leuven getrokken. De rest is geschiedenis.”

"De kers op de taart van het zesgangenmenu"

Elke nieuwe Music For Life ging de opbrengst steil de hoogte in. Maar geld was nooit een doel op zich, luidt het. “We zijn nooit in een soort van recordrace gestapt, zeker niet. We hebben altijd goed nagedacht over de authenticiteit van het concept. En als we extra’s deden, waren het altijd goed uitgewerkte, weloverdachte, leuke ideeën. Het is een natuurlijke evolutie geweest: meer sympathie, meer mobilisering – en finaal ook meer geld.”

Ook de beslissing om te stoppen, komt van Van Biesen. Daarvoor ging hij niet over een nacht ijs, zo benadrukt hij. “We hadden vorig jaar het gevoel dat we dicht tegen onze limiet zaten. Het is beter om op tijd te stoppen. Ik hoop dat we er uitgaan met een geweldige “blast”. Beter zo dan dat we een editie te veel maken”, aldus de Stubru-baas. “Los daarvan hebben we 6 edities gedaan, dat is een ongelofelijke zesgangenmenu en dit wordt nu een geweldige kers op de taart.”

Gaat Studio Brussel nu iets anders doen? "Op dit moment hebben we geen idee in de schuif liggen", is het antwoord. "Het zou ook heel moeilijk zijn, zo niet onmogelijk, om Music For Life te toppen, dat is once-in-a-lifetime."

Wat het in elk geval niet mag worden is een "Music For Life light" of een "Music For Life 2.0", luidt het. "Maar we gaan op zoek naar nieuwe dingen en we blijven een geëngageerde zender. We zien wel waar we uitkomen." Bovendien wacht er eerst nog een zware laatste Music For Life 2011.

Van Biesen noemt die ongetwijfeld op alle gebied de zwaarste editie tot nog toe. Er komen 3 Glazen Huizen en daarvoor is een productionele krachttoer nodig. Maar de Stubru-baas heeft alle geloof in een goede afloop. "We zijn klaar voor een topeditie, een week "du jamais vu". Dit moet onze pièce de résistance worden."

Joris Truyts