"Wie denk je wel dat je bent?"

Soldate Jessica Lynch werd op 1 april 2003 wereldnieuws nadat ze tijdens een spectaculaire reddingsoperatie, live uitgezonden op de Amerikaanse televisie, bevrijd was uit de handen van een aantal Irakezen. Maar de bevrijding bleek achteraf in scène gezet en Lynch was verre van de heldin die ze door de media gemaakt was. De nu 28-jarige vrouw en moeder van de vijfjarige Dakota, studeerde gisteren af als leerkracht. Naar aanleiding van haar afstuderen stond ze een interview toe aan Associated Press.

Lynch liep op 23 maart 2003 tijdens de Irakoorlog in een hinderlaag. Acht dagen later werd ze bevrijd, terwijl ze zich al schietend verdedigde en daarbij meerdere wonden opliep. De Amerikanen smulden van dit verhaal en Lynch werd als een heuse heldin gevierd. De beelden van haar bevrijding gingen de wereld rond.

Een betere propaganda kon het Pentagon zich niet wensen. Maar al snel werd duidelijk dat niet alles was zoals het leek. Zo zou Lynch helemaal niet geschoten hebben en zou ze haar verwondingen opgelopen hebben bij een voorafgaand auto-ongeval. Ze werd kop van Jut en gaf haar leven een nieuwe wending, "a normal life". Vanaf vandaag is ze een gediplomeerde leerkracht, na haar studies aan West Virginia University in Parkersburg.

"Het gebeurt nog steeds dat mensen me aanspreken met "Wie denk je wel dat je bent?" Maar dat was acht jaar geleden. Ik antwoord er niet meer op. Het doet me niets meer. Vroeger wel, want toen kon ik maar niet begrijpen waarom de mensen me haatten. Ik was toch maar een soldaat, net zoals zovelen in Irak. Maar ik ben er sterker door geworden. En laat die opmerkingen over me heen gaan", aldus Lynch.

De kersverse leerkracht is nog steeds moeilijk te been als gevolg van haar verwondingen toen: "Het is moeilijk om te lopen, maar tenminste kan ik nog lopen. Ik heb mijn benen nog. Ik heb geen gevoel in mijn linkerbeen, maar het hangt nog altijd vast aan mijn lichaam. En ik leef nog." Bovendien heeft ze nog altijd last van nachtmerries over hetgeen in Irak gebeurd is. Maar wat er daar werkelijk gebeurd is, dat kan ze zich moeilijk herinneren.

"Eerlijk, het verbaast me dat zovele mensen dit verhaal over mij nu nog kennen. Wanneer ik hen erover hoor vertellen, lijkt het mij dat ze iets vertellen dat ze in een boek gelezen hebben. Maar dan is het van: "Dat gaat hier over mij!"", besluit Lynch.

lees ook