"Vastberaden hervormen, zonder nostalgie"

In zijn jaarlijkse kerstboodschap toont koning Albert zich bijzonder opgelucht over het einde van de politieke crisis in ons land. Hij waarschuwt wel dat ons land voor grote uitdagingen staat, in de diepste crisis sinds de Tweede Wereldoorlog.

In zijn vorige toespraak, ter gelegenheid van de nationale feestdag op 21 juli, uitte de vorst nog op emotionele wijze zijn bezorgdheid over de aanslepende formatie. Sindsdien is er een hele weg bewandeld en heeft ons land een regering onder leiding van Elio Di Rupo (PS).

"Eindelijk kan ik mij vandaag, samen met u, zeer verheugen over de afgesproken institutionele akkoorden en over de vorming van een nieuwe volwaardige federale regering. Dat betekent dat ons land nog steeds compromissen kan sluiten die bijeenhouden, zowel op communautair vlak als op sociaal-economisch vlak."

"De afgesproken institutionele hervormingen moeten nu een juiste uitdrukking krijgen in wetteksten die aan de gefedereerde entiteiten meer bevoegdheden, een grotere fiscale autonomie, en een toegenomen responsabilisering zullen toekennen. Die verandering moeten we doorvoeren zonder nostalgie, maar vastberaden, opdat dit nieuwe project voor ons land met succes zou worden bekroond."

"Traditie van dialoog mag niet worden geschaad"

Maar hervormingen alleen volstaan niet, zegt de koning. Er is een mentaliteitswijziging nodig: Vlamingen en Franstaligen moeten inspanningen doen om elkaar beter te begrijpen. "Het zou toch onvoorstelbaar zijn, in een periode van globalisatie en openheid, dat de goede verstandhouding tussen dichte buren in eenzelfde land mank zou lopen. Wij moeten ons dus inspannen om elkaars cultuur en mentaliteit beter te begrijpen (...)".

"Wij moeten projecten die burgers aansporen elkaar beter te leren kennen aanmoedigen en simplistische en onjuiste karikaturen van de andere resoluut van de hand wijzen. Die bevorderen alleen maar tegenstellingen en vooroordelen en zaaien verdeeldheid."

Koning Albert heeft ook oog voor de economische crisis en pleit voor het behoud van het sociaal overleg. Die dialoog is belangrijk in wat hij "de moeilijkste economische periode sinds de Tweede Wereldoorlog" noemt. "Wij moeten erover waken dat de traditie van dialoog tussen sociale partners niet wordt geschaad. Immers, het is een grote verworvenheid van ons land. Het behartigen van de sociale cohesie moet bij iedereen een voortdurende zorg zijn."