"Vroeger kwam het niet vaker voor dan nu"

"Uit cijfers over seksuele intimidatie blijkt dat het vroeger niet meer of minder voorkwam dan nu." Dat zegt Elfi Baillien, onderzoeker aan de KU Leuven in de Bedrijfspsychologie.

Met de getuigenissen over ongewenste intimiteiten, onder meer door Pol Van Den Driessche en Jos Ghysen, komt de opmerking bij sommigen dat de tijdsgeest anders was.

Kwamen intimidaties op de werkvloer pakweg 25 jaar geleden dan meer voor? "In onze cijfers zien we geen evolutie in het aandeel van werknemers dat ermee in aanraking komt", vertelt Baillien in "De ochtend" op Radio 1. Zij voert onderzoek naar intimidatie op de werkvloer. "Maar als er één getuigenis aan het licht komt, is dat voor anderen een houvast om ook hun verhaal te vertellen."

"Seksuele intimidatie is natuurlijk heel moeilijk te meten. De cijfers zijn altijd een onderschatting. Veel mensen durven zoiets niet te melden. Maar bijvoorbeeld uit onze vragenlijsten bij bedrijven zien wij geen stijging of daling."

"Het is een heel complex fenomeen. Seksuele intimidatie blijft moeilijk te herkennen, zeker bij anderen. Het begint bijvoorbeeld met flauwe moppen, schunnigheden. Maar dan wordt het geleidelijk erger. En dan is het moelijk om uit te maken vanaf wanneer iets niet meer onleuk, maar ongehoord en ongewenst wordt."

"Seksuele intimidatie heeft ook heel vaak te maken met een machtsaspect. Daarom niet altijd door een hiërarchische meerdere, maar ook door mensen die er al langer werken of er meer mensen kennen, waardoor de kans klein is dat ze hun job verliezen", vertelt Baillien.

"Vaak komt het voor als er een seksueel onevenwicht is: als enkele vrouwen in een mannenbastion terechtkomen, of omgekeerd", zegt Baillien nog. Ze benadrukt dat ook mannen soms slachtoffer van ongewenste intimiteiten zijn.