CD&V moet strijden tegen de rest in Genk

Slaagt burgemeester Wim Dries (CD&V) erin om de absolute meerderheid te behouden in Genk? Of komt er een einde aan 60 jaar christendemocratische alleenheerschappij? Eigenlijk werd de huidige absolute meerderheid ook al met kunst- en vliegwerk behouden, want in 2006 was er nog kartelpartner N-VA om het resultaat wat op te pompen. Die partij vormt nu een eigen lijst.

CD&V trekt naar de kiezer met burgemeester Wim Dries. Hij verving halfweg de legislatuur de zeer populaire burgervader jef Gabriëls. De jaren voordien werd Dries klaargestoomd om de fakkel over te nemen.

“De verkiezingen zijn natuurlijk het echte examen, het is de kiezer die ons werk mag beoordelen” aldus Dries. Het is dus afwachten of Dries even populair en gekend is als zijn voorganger. Wim Dries is wel een burgemeester nieuwe stijl, die goed begrepen heeft dat communicatie belangrijk is. Als er één burgemeester veel gebruik maakt van twitter en andere sociale media, dan is het zeker Wim Dries.

Ambitieus is hij ook: ”De absolute meerderheid, dat is ondubbelzinnig waar we voor willen gaan, want we vinden dat de beste manier om een stad te besturen.”

Oppositie wil meerderheid breken

De ambitie van ProGenk, een kartel van SP.A, Groen en onafhankelijken, is lijnrecht het tegenovergestelde: de absolute meerderheid eindelijk breken en als het even kan mee in het stadsbestuur zitten.

Lijsttrekker Joke Quintens (ProGenk) wil een ambitieuzer Genk: “Met de figuur van Wim Dries als burgemeester heb ik niet echt een probleem, maar de CD&V-fractie in Genk vind ik nogal dorps en niet echt ambitieus. Het is duidelijk te merken dat ze al te lang de macht in handen hebben en daardoor de mensen zelf vergeten lijken te zijn.”

Joke Quintens is sinds kort wat bekender als ondervoorzitter van de SP.A, maar tot nu toe heeft ze eigenlijk alleen op de achtergrond aan politiek gedaan, als adviseur. Bij de vorige lokale verkiezingen mocht de tijdelijke inwijkeling Chokri Mahassine het nog proberen, maar hij slaagde niet en bleef ook niet in Genk wonen. Een aftocht in stilte dus voor Chokri.

Open VLD is ook vast van plan de absolute meerderheid te breken. In Genk staat de partij erg zwak, met maar 1 verkozene de afgelopen legislatuur. Maar lijsttrekker Luc Gieraerts hoopt nodig te zijn: ”Misschien liggen we als kleine partij in het midden van het bed en kunnen wij de beslissende zetels leveren om een meerderheid te vormen.”

Strijd op rechts

Ook de moeite om in de gaten te houden is Vlaams Belang. De partij is de op twee na grootste, met 6 verkozenen in de gemeenteraad. Lijsttrekker is Chris Janssens. Hij haalde in 2006 meer dan 2.500 stemmen en hij zit ook in het Vlaams Parlement.

Vlaams Belang is aan de rechterzijde het enige geloofwaardige alternatief, zegt Janssens. “Het enige N-VA-gemeenteraadslid heeft in kartel met CD&V altijd alles goedgekeurd. Kritiek van die kant is per definitie ongeloofwaardig.”

De partij durft niet echt een uitgesproken doelstelling te formuleren: “De gemeentepolitiek in Genk zal zeker veranderen, maar wij zijn de enige partij die de problemen met de multiculturele samenleving in Genk aankaarten, dus rekenen we op een goede score”, aldus Jansssens.

Nobele onbekende is Ann Baptist, de lijsttrekker van de N-VA. De partij legt net zoals in veel andere steden en gemeenten voor het eerst een eigen lijst neer. Ann Baptist was tot nu toe verkozen gemeenteraadslid voor de N-VA, in kartel met CD&V.

De moeilijkheid voor de N-VA is kritiek leveren op het huidige bestuur, want dat bestuur werd altijd gesteund. De partij zegt zelf vooral een aantal nieuwe accenten te willen leggen.

PVDA, met de stemmendokter

Genk is een van de weinige plaatsen waar de PVDA aanwezig is. Drijvende kracht is dokter Harrie Dewitte, die in Genk ook een grote praktijk van de dokters voor het volk leidt. Hij presenteert zich als de luis in de pels, de man die ongezouten kritiek durft geven, en dan vooral over sociale thema’s zoals armoede, huisvesting en gezondheid.

De PVDA heeft nu één zetel en de partij hoopt een tweede binnen te halen. Harrie Dewitte vindt de kloof tussen burger en lokale politici almaar groter worden: “de meeste lokale politici zijn verleerd dat het echt om de mensen gaat en dat heel wat mensen met tastbare problemen zitten waar je in de gemeenteraad niets over hoort.”

Mathijs Bijnens

lees ook