Louis Theroux: “Was dit dan geen masterclass?”

Op het Leuvense documentairefestival Docville heeft de beroemde documentairemaker Louis Theroux een masterclass, getiteld "Meet the master: Louis Theroux". Voor een volle aula vertelde de documentairemaker over zijn werk. "Ik probeer niet de diva te zijn."

Voor het gewone publiek waren er maar 50 tickets beschikbaar, die waren binnen het halfuur uitverkocht. De 150 plaatsen in de aula waren gereserveerd voor de "professionele klasse", mensen uit de documentairewereld dus. Onder meer Kobe Ilsen, Roos Van Acker, Jeroen Meus en Tom Waes kwamen een glimp opvangen van de "meester".

Ook Martin Heylen, bekend van onder meer "God en Klein Pierke", was aanwezig. Hij wordt soms de Vlaamse Theroux genoemd. “Ik vind het leuk dat mensen mij de Louis Theroux van België noemen, maar zelf wil ik toch vooral de Martin Heylen van België zijn”, vertelt hij. “Ik ben naar hier gekomen omdat ik nog veel van Theroux kan leren.”

De trukendoos

Op de inzichten van de meester moeten Heylen (kleine foto) en de rest van het publiek even wachten. Interviewer Jan Leyers begint de masterclass met een spervuur aan persoonlijke vragen. Daar had noch het publiek noch Louis Theroux zich aan verwacht en na de zoveelste persoonlijke vraag neemt de meester-interviewer het voor een eerste keer over: “Was dit dan geen masterclass? Ik dacht dat ik mijn wijsheid moest delen, maar nu zit ik hier anekdotes over mijn kindertijd te vertellen”, lacht Theroux.

Leyers begrijpt de hint en het publiek krijgt dan toch waarvoor het gekomen is: een blik op de trukendoos van Theroux. Spontaniteit is voor hem essentieel, evenals een klein productieteam. “Dat bevordert de intimiteit”, weet Theroux. Over wie de broek draagt in de productie neemt Theroux snel de twijfel weg. “Ik probeer niet de diva te zijn op reportage maar soms stuur ik de assistent-producer de kamer uit."

Een scenario is er niet voor een aflevering en Theroux heeft ook geen vragenlijstje bij de hand maar schrijft wel enkele topics uit die hij wil aanraken. “Dan onthoud ik de letters die refereren naar onderwerpen. Bijvoorbeeld D, C, W en R. Dan denk ik eraan om met een gevangene zeker over de doodstraf, de vechtcode, wandelingenbeleid en romantiek te praten”, legt hij uit.

BBC-budget

In de nieuwe serie “Extreme love” neemt Louis ons mee naar de wereld van dementie en autismestoornissen. “De nieuwe serie heeft me geleerd dat wij niet de meester zijn van ons lot. De wereld is oneerlijk. Het is erg indrukwekkend om zien hoe mensen daar zo gracieus mee omgaan.”

Collega’s bij radio en tv als Tom Waes slaan groen uit van jaloezie als Theroux vertelt hoe zijn team soms wel negen weken krijgt voor de montage. “Wij krijgen drie weken”, zegt Tom Waes tegen Theroux. “Heb je tips hoe we daar mee om kunnen gaan?” Maar daar heeft Theroux geen oplossing voor. “De reistijden vallen in België wel wat beter mee denk ik”, lacht hij.

Over zijn vak praat Theroux heel de masterclass lang erg gepassioneerd. “Ik houd ervan de neutrale observator te zijn die de regels moet leren van een wereld waarin ik nog nooit geweest ben.” Om die passie te behouden, gaat de “meester” voortdurend op zoek naar nieuwe onderwerpen. “Wanneer ik na een tijdje merk dat het onderwerp niet interessant is, blazen we de productie af. Gelukkig kan dat met een BBC-budget.”

Ine De Smet en Lien Geutjens