"Cadeautjes voor mama gemakkelijker dan voor papa"

U herinnert het zich vast nog wel, het moment waarop u ’s ochtends op een onmenselijk uur aan het bed van uw moeder stond, popelend om het moederdagcadeautje dat u op school had geknutseld, af te geven. Mogelijk trakteerde u uw moeder zelfs op een ontbijt op bed.

En wat had u werk gestoken in dat geschenkje. Misschien was het wel een handwerkje of een versierd bloempotje vergezeld met een kaartje waarop u steevast van wal stak met de woorden “liefste mama”.

Omdat de tijd niet heeft stilgestaan, vroeg de redactie.be zich af of de jongens en meisjes van tegenwoordig ook nog met lijm, papier en schaar aan de slag gaan voor Moederdag. En welke aardigheidjes boksen ze dan zoal in elkaar voor moederlief?

In lagere school “De Boomgaard” in Hasselt werken Eva, Jirte en Michelle van het vijfde studiejaar alvast naarstig aan hun knutselwerkje. “Ja, we vinden het leuk, die knutseluurtjes. Als we vrijdag naar huis gaan, verstoppen we het geschenkje eerst nog in onze kamer of zelfs onder bed. Zondagochtend geven we het af.” Daar kijken ze nu al naar uit. “Mijn mama is altijd blij, wat ik ook gemaakt heb”, zegt een van de meisjes.

“Mama’s zijn gemakkelijker dan papa’s”

Juffrouw Ingrid van het zesde studiejaar vindt het gemakkelijker om knutselwerkjes voor moeders te bedenken dan voor vaders. “Voor de mama’s zoek ik iets dat ze kunnen gebruiken in het dagelijkse leven. Vorig jaar maakten we bijvoorbeeld een kussensloop met een gedichtje op. Dit jaar werken we aan een schaaltje met een mozaïekpatroontje.”

In de klas van juffrouw Astrid zijn de kinderen in de weer met een zelfgemaakte halsketting. “Van stukjes behangpapier maken we kraaltjes. Een juweeltje dat mama’s echt kunnen gebruiken.”

Vaders zijn moeilijkere klanten, zo spreken de juffen uit jarenlange ervaring. “Voor papa’s heb ik precies minder inspiratie”, vindt juffrouw Ingrid. “Meestal worden dat geschenkjes die ergens gezet kunnen worden. Glasonderzetters of een schilderijtje.” Juffrouw Astrid waagde zich ooit al eens aan het maken van een das.

Maar niet alles is mogelijk, want de leraressen moeten rekening houden met de kosten van het materiaal. “Vroeger werd er al eens een kleine bijdrage gevraagd aan de leerlingen. Maar met de maximumfactuur die nu is ingevoerd, moet de school alles zelf bekostigen. Dat maakt dat we op onze tellen moeten passen. We proberen een geschenkje van 1 tot 1,5 euro per kind in elkaar te knutselen.”

Betere knutseltechnieken

Zijn de geschenkjes anders dan vroeger? “Ik denk dat we nu meer technieken hebben om iets origineel te fabriceren. De mozaïektechniek die we nu bijvoorbeeld gebruiken is overal te vinden. Er zijn ook veel goede knutselwinkels voorhanden waar je het juiste materiaal vindt.”

Tot grote opluchting van de jongens zijn handwerkjes niet meer echt in zwang. “Handwerkjes voor Moederdag heb ik al lang niet meer gemaakt, nochtans is het breien en naaien aan een heuse opmars bezig”, zegt Ingrid. “Soms geven we er nog wel les in, maar dat gebeurt niet meer zo vaak als vroeger. En je zou er versteld van staan, maar jongens gaan op dat vlak vaak nauwkeuriger te werk dan meisjes.”

“Ik probeer geregeld nieuwe knutselwerkjes uit. Dan stem ik het af op broers en zussen die ik al eerder in de klas heb gehad. Zo krijgen de moeders niet twee keer hetzelfde geschenkje.”

“Dank je wel”

De mama’s nemen het gezwoeg van hun koters in dank af. “Soms spreken ze er ons aan de schoolpoort over aan. Eén keer schreef een mama een nota in de agenda om ons te bedanken.”

Dat Moederdag geen belegen feestdag is, bewijzen de leerlingen met enthousiaste penseelstreken en hun opgewekte relaas van vorige moederdagen. “Ja, wij merken dat het nog leeft”, zegt juffrouw Ingrid.

“Ik hoor de kinderen geregeld zeggen dat ze nog andere geschenkjes in petto hebben voor hun moeder. En vaak gaan ze ook nog met hun vader op cadeautjesjacht. Nu ja, de kinderen worden ook wel beïnvloed door alle publiciteit rond Moederdag. Je kan er niet naast kijken.”

“Wil je het artikel wel niet vóór zondag publiceren”, waarschuwt Tom uit het zesde leerjaar. “Anders is de verrassing er helemaal vanaf.”

Mies Cosemans