Zo grootmoeder, zo vader, zo zoon?

Vandaag start in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel de jubileumversie van de Koningin Elisabethwedstrijd. 75 jaar geleden werd David Oistrakh de allereerste laureaat van het concours. Met Marc Bouchkov heeft ook België dit jaar een kandidaat bij de laatste 12.

Een uitputtingsslag, zo kan je het vioolconcours van de Koningin Elisabethwedstrijd het beste omschrijven. Naast de spanning van een normale wedstrijd wordt er immers ook fysiek veel geëist van de finalisten.

Wie een eerste selectie op basis van een ingestuurde dvd overleeft, wacht een eerste ronde, een halve finale en de uiteindelijke finale. In elke ronde verschilt het programma en dat maakt dat de violisten een groot aantal partituren tot in de perfectie moet beheersen.

Al een week lang zitten de 12 finalisten nu in afzondering in de Muziekkapel Koningin Elisabeth in Waterloo. Ze kregen er voor het eerst de partituren van het opgelegde werk te zien, verplicht in hun finaleprogramma, en hadden er de tijd om ook hun sonate en concerto nog wat bij te vijlen.

Een Belgische violist won nog nooit, al was ons land er de voorbije jaren een paar keer dichtbij. Ook nu haalde weer één landgenoot de laatste 12.

Voorbestemd voor de finale

Met een grootmoeder die 4e werd in 1963 en een vader die 3e was in 1989 was Marc Bouchkov voorbestemd om dit jaar de finale te halen van het prestigieuze vioolconcours. Bovendien is zijn moeder violiste in het Brussels Philharmonic. Het zit bij Bouchkov dus in de genen.

België adopteert Bouchkov maar al te graag, maar heeft hij wel iets met ons land? Hij werd geboren in Frankrijk als zoon van een Russische vader en een Oekraïense moeder. Hij volgde les aan de conservatoria van Lyon en Parijs en studeert intussen anderhalf jaar in Hamburg.

“Mijn afkomst wordt niet bepaald door wat ik op mijn identiteitskaart heb staan, maar door mijn ervaring”, zegt hij daarover. “In waar die thuis precies voor staat. En dus ligt mijn thuis in België, bij mijn ouders bij wie ik mij op m’n gemak voel.”

Statistisch meer kans voor wie zaterdag speelt

Maar of het voor de familie Bouchkov “derde keer goede keer” wordt, is maar zeer de vraag. In de halve finales werd al duidelijk dat enkele andere finalisten een erg hoog niveau halen. De Tsjech Josef Spacek bijvoorbeeld, die op de openingsavond aantreedt. Hij bewees zowel technisch als muzikaal uitzonderlijk begaafd te zijn en is na de halve finales een van de publiekslievelingen. Ook de Albanese Amerikaan Ermir Abeschi, die een erg sterke indruk maakte in de halve finale, treedt maandag al aan.

Voorts is het uitkijken naar wedstrijdbeest Nancy Zhou en de Wit-Rus Artiom Shishkov, die muzikaal misschien de meest volwassen violist is van de 12. En statistisch gezien hebben de finalisten op de slotavond een streepje voor. Ester Yoo is met haar 17 jaar de benjamin van het gezelschap, maar zij koppelde in de halve finales technische virtuositeit aan een grote uitstraling. Yu Chien Tseng, ook 17, toonde ondanks zijn jonge leeftijd al een grote muzikaliteit. De kans is groot dat zij de eindrangschikking nog flink overhoop halen.

Voor Bouchkov wordt het dus een hele klus om zich te handhaven in de finale. Met Lorenzo Gatto (2e in 2009, kleine foto) en Yossif Ivanov (2e in 2005) deden de Belgische violisten het in de voorbije edities erg sterk. Ook tenor Thomas Blondelle bezorgde België vorig jaar succes met een 2e plaats. De grootmoeder van Bouchkov zal het alvast nooit weten. Zij overleed vorig jaar.