Minnelijke schikking voor zware misdrijven

Verdachte criminelen mogen voortaan ook voor zware misdrijven een minnelijke schikking vragen aan de aanklagers. Wel zullen de slachtoffers hun toestemming moeten geven. De rechters zijn dan weer weinig enthousiast over de schikking.

De Tijd brengt vanochtend het nieuws en baseert zich op een rondzendbrief van Justitie. Die verduidelijkt de bepalingen die vorige zomer al werden genomen.

Daarin wordt de bestaande regeling voor een schikking sterk uitgebreid naar misdrijven waarop tot 20 jaar cel staat. Het gaat niet enkel om fraude en corruptie, maar ook om computermisdrijven, sommige gevallen van slagen en verwondingen en bendevorming en diefstallen.

Zwaar geweld wordt evenwel uitgesloten en de slachtoffers zullen wel hun toestemming moeten geven voor de schikking. Ook terreur en misdrijven tegen de openbare veiligheid vallen niet onder de bepaling.

De schikking kan aangevraagd worden zolang de straf niet definitief uitgesproken is, maar kan in sommige gevallen wel lager uitvallen dan de uitspraak van de rechter. Wie betaalt, behoudt dan een blanco strafblad.

"Geen straffeloosheid"

Minister van Justitie Annemie Turtelboom (Open VLD) is tevreden met de nieuwe regeling, maar ontkent dat die tot straffeloosheid zal leiden.

Volgens haar moeten zowel de slachtoffers als de sociale en fiscale administratie hun toestemming geven voor er een minnelijke schikking kan komen. Concreet betekent dat dat de geleden schade vergoed moet worden en dat alle boetes betaald moeten worden. Als een partij het niet eens is met de regeling, kan de minnelijke schikking niet doorgaan, benadrukt Turtelboom.

De minister hoopt dat op deze wijze tal van lange procedureslagen voor de rechtbank vermeden zullen worden en zegt dat dit systeem de snelheid en efficiëntie in het gerecht zal bevorderen.

Rechters zijn niet tevreden

De rechters en onderzoeksrechters zijn niet zo enthousiast over de bredere minnelijke schikking voor zware misdrijven. Volgens onderzoeksrechter Karel Van Cauwenberghe vrezen ze om buitenspel gezet te worden.

Zo zouden de openbare aanklagers, die de schikking moeten goedkeuren, een te belangrijke rol krijgen. Als die het eens zijn met de schikking kunnen beslissingen van de rechtbank worden teruggedraaid of gerechtelijke onderzoeken vroegtijdig afgebroken worden.

"Wie geld heeft, krijgt lekkers", omschrijft Van Cauwenberghe de schikking en hij vreest dat sommige verdachten zo hun straf of veroordeling kunnen afkopen en anderen niet.