"Dag 9 en het voelt alsof ik hier al jaren ben"

Radiojournalist Xavier Taveirne brengt vanuit Londen verslag uit van de Olympische Spelen. Voor deredactie.be houdt hij een blog bij over zijn belevenissen. Vandaag een update over organisatorische moeilijkheden en persoonlijke probleempjes na 9 dagen OS.

Thuis is waar voor mij een bed staat. Dat is gewoon zo. Neem nu Londen. Ik ben hier aan dag 9 toe en het voelt alsof ik al jaren elke dag uitstap aan London Bridge en dan links via het parkje, onder de brug, het hotel inloop waar we nu al bijna anderhalve week logeren. En de bedden zijn heerlijk. Dat niet iedereen nu denkt dat we in een IOC-hotel liggen, maar de bedden? Ja, die zijn geweldig. Je kan zelfs je kussens en dekbed kiezen. En als je van ’s ochtends 7 tot bijna middernacht deze stad probeert te overwinnen, is een goed bed een godsgeschenk. (De wifi-verbinding daarentegen krijgt nog altijd een dikke schop onder de kont.)

Thuis moet ik ook werken, bedacht ik toen de wekker er mij vanmorgen attent op maakte dat ik iets op de radio moest gaan vertellen over de lege plaatsen in de stadions. Blijken helemaal niet van sponsors te zijn die niet komen opdagen. Neen! Het is de olympische familie! De wat? Dat heet hier zo: olympische familie. Iedereen die van ver en van dicht betrokken is bij een olympische delegatie. Kaartjes voor begeleiders, atleten die collega’s gaan aanmoedigen… Vond de organisatie niet zo handig. Klein relletje. Intussen professioneel in de kiem gesmoord: er zijn extra tickets voor het publiek. Niet héél veel, maar genoeg om de haters de mond te snoeren. Klaar.

Had er nog iemand wat? Ja dus. De olympic lanes. Blijken op dag 3 niet echt te werken, zei burgemeester Boris Johnson. Het olympisch verkeer, de pendelaars en gewone toeristen zouden elkaar tegenkomen vandaag en dat zou een ramp worden. Weet u wat er bij ons gebeurt als iedereen zo massaal gewaarschuwd wordt? Juist. Niks. Helemaal niks. Blijkt in London niet zo anders te zijn. Om nu te zeggen dat het allemaal als een trein (hebt u ‘m?) liep, zou overdreven zijn, maar in volle spits een metro nemen in London is door het jaar ook geen pretje. ’t Was zelfs minder druk dan anders op een maandag.

En de taxichauffeurs? Die klaagden inderdaad. Steen en been nog altijd. Al had ik de neiging om ze vandaag te geloven. De olympic lanes zijn voor een deel opengesteld voor alle auto’s, maar dat zet weinig zoden aan de dijk. Voor de taxi’s is het kwaad al geschied. Minutenlang kwam er aan St Pancras niemand een taxi roepen. Dat gebeurt nooit. Echt nooit. Dus ja, ze hebben wel een punt.

Wassen of shoppen?

En daarmee hoop ik dat we nu dat hele verkeersvraagstuk even achter ons kunnen laten. Natuurlijk zal het nog wel druk zijn, maar welke hoofdstad biedt er wél een stressloze, heerlijke rit aan tijdens de spits? Exactly!

Dat we hier intussen bijna anderhalve week zijn houdt wel in dat ik bijna door m’n kleren zit. Dus ik zal toch echt wel moeten gaan wassen deze week. Of niet, zal me ongetwijfeld veel plaats opleveren in de metro. Maar echt sociaal is het niet. Al kan ik hier natuurlijk ook een aantal winkels leegroven. Vandaag was het pay day en dat is die heerlijke dag in de maand dat je - voor je alle rekeningen betaalt - dat bedrag op je rekening ziet staan. Ik heb me voorgenomen om hier één halve dag tijd uit te trekken om wat leuke spullen te kopen, maar het begint me steeds meer te dagen dat dat wel eens heel moeilijk gaat worden. Dan toch maar wassen.

En trouwens, ligt het alleen aan mijn vrienden en collega’s of is het een trend? Van zowel mannen als vrouwen krijg ik hier de vraag of ik niet een nummer kan regelen van zwemmers of beachvolleybalvrouwen. En niet zomaar gelijk wie. Neen, het moet die of die zijn. Met dat mooie lichaam of die mooie benen. En als ik niet weet wie het is, zitten er gelukkig foto’s bij de mails. Zorgvuldig uitgekozen. Zo heb ik er ook nog iets aan. Het is natuurlijk allemaal grappig bedoeld, maar ze vinden het vast niet erg als ik straks een stuk of wat sporters naar keuze in een pakje met een strik om afzet. Maar ook daarvoor zal het mij aan tijd ontbreken. Sorry guys.

Xavier Taveirne