Cabbies zijn (nog altijd) ontevreden

Televisiejournalist Tijs Mauroo brengt vanuit Londen verslag uit van de Olympische Spelen. Voor deredactie.be houdt hij een blog bij over zijn belevenissen. Hij maakt de vergelijking tussen een Vlaamse landbouwer en een Londense taxichauffeur.

Door een technisch probleem met onze trouwe VRT-wagen maken we de laatste dagen meer gebruik van taxi’s dan dat we voorzien hadden voor we vertrokken. Een mooie kans dus om ons te verdiepen in de psychologie van de Londense taxichauffeur.

“My car is the modern confessional box”, zei Garry, toen we in zijn “black cab” de weg opgingen. “Alle aspecten van het leven krijgen we elke dag op de achterbank, van extreme vreugde tot diepe ellende en verdriet.” En … veel cabbies hebben ook een mening, die ze graag met de mensheid delen, zonder dat we echt moeten aandringen. Hoe de zaken gaan ? “It’s shit.”

Ze zijn kwaad omdat ze niet op de olympische rijstroken mogen rijden en dus meer dan anders in de file staan. Reden: taxi’s passen niet in het groene verhaal dat deze Spelen willen uitdragen. Ze zijn ook kwaad omdat er geen werk is. De mensen zijn volgens de chauffeurs al maandenlang bang gemaakt, dat Londen helemaal vast zou staan en dat je er beter wegblijft, als je er niets te zoeken hebt in deze periode.

Toeristen hebben afgehaakt, zeggen de chauffeurs. Zelfs zonder verkeersellende zou er geen werk zijn, omdat er gewoon geen klanten zijn. Ze spreken over inkomstendalingen van 35 tot 50%.

We staan erbij en luisteren. Er schiet mij een vergelijking met Vlaanderen te binnen. We zeggen ook nogal graag dat de boeren altijd klagen: te koud, te warm, te droog, te nat… Een verslag over blije, contente taxichauffeurs, het is me vreemd...

Misschien overdrijven ze, maar helemaal uit de duim gezogen kan het toch niet zijn, want als je rondkijkt in Londen staan er toch wel redelijk veel taxi’s op werk te wachten.

We zouden ze zeer actief kunnen steunen, door exclusief met de black cabs rond te toeren, maar net nu is onze auto hersteld. Die auto is een rijdende redactie, en is dus een ontegensprekelijk voordeel. En met die auto mogen we ook nog op de olympische rijstroken. Sorry Garry. Het leven kan hard zijn…

Tijs Mauroo