Sinds Reagan en Bush is Texas een solide Republikeinse burcht

In de aanloop naar de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten op 6 november laten we elke weekdag een Vlaming aan het woord die sinds kort of al een tijdje in Amerika woont.

Erg vroeg al droomde ik ervan om in de Verenigde Staten te wonen. Televisie en cinema zal daar zeker niet vreemd aan geweest zijn en nu is het zover. Ik ben in Houston, Texas, beland bij Dawn, Ron en Aliana Rodriguez. Samen met Jenny uit Zweden verblijf ik hier een jaar, als uitwisselingsstudent.

Toen ik in december 2011 mijn applicatie begon in te vullen, was dit een blind avontuur. Ik wist helemaal niet waar ik zou terechtkomen, YFU regelde dit voor mij.

Nu woon ik in Tomball, Texas, en ben ik een senior op Concordia Lutheran High School. Texas is de grootste staat van de Verenigde Staten met 700.000 km2. Bijna 25 keer groter dan België. Texanen voelen zich groter dan de Verenigde Staten. In een zekere zin is dit een land met een eigen idee over politiek.

En ja, de verkiezingen staan hier ook voor de deur. Op 6 november 2012 weten we wie de nieuwe president van de Verenigde Staten wordt. Hier in Texas juichen ze het luidst voor Mitt Romney. In deze staat zijn de Republikeinen het best vertegenwoordigd. Dat zie je overal, zelfs op bumperstickers. Nochtans is dit niet altijd zo geweest. Maar sinds Reagan en later met de familie Bush is Texas een solide Republikeinse burcht geworden.

Rons verhaal is "storybook"-verhaal van de American Dream

Het is dan ook niet anders in mijn nieuwe huishouden. Dawn is een schatje, meer mijn vriendin dan gastmoeder. Het is echter vooral mijn gastvader die zijn politieke keuze openlijk uitspreekt. Hij is erg anti-Obama.

Het verhaal van Ron Rodriguez is een storyboek verhaal van de American dream. In San Antonio geboren in erg arme omstandigheden heeft Ron zeer jong zijn eigen toekomst in handen genomen. In België zouden we spreken van een vierdewereld jeugd, waar hij de eerste werd in zijn familie die ging studeren. Sinds zijn 12e - vertelt hij - had hij een droom om iemand te worden, iemand te zijn.

Ron heeft zelf voor alles gezorgd, voor alles zelf betaald. Zijn sporttalent vormde de basis van zijn ontsnappingsroute uit de ellende. Ron kreeg studiebeurzen op basis van zijn sportprestaties. Dit maakte hem onafhankelijk. Daar is hij fier over, nu hij het gemaakt heeft in de financiële wereld als effectenmakelaar. Zijn echte droom.

Met dit persoonlijk parcours waar hij erg fier op is, stelt hij niet te willen betalen voor andere mensen die zelf geen of te weinig moeite doen. Voor hem heeft iedereen een keuze. Een keuze om zich in te spannen, om te gaan studeren, om een hoger diploma te behalen.

Hij vindt het niet kunnen dat de mensen die gekozen hebben voor een lagere opleiding en dus een lager loon, daarvoor worden beloond door Obama. Hij heeft talloze kleine en grote verhalen van mensen die hetzelfde aankonden maar niet doorgezet hebben, in zijn woorden “niet wensten te werken”.

Obama heeft de economie om zeep geholpen

Op mijn nieuwe school heerst er ook een ander sociaal politiek klimaat dan wat ik in België gewend was. De jongeren zijn politiek geïnteresseerd maar delen grotendeels de algemene mening: Obama heeft de economie om zeep geholpen, Mitt Romney moet het als een ondernemer anders gaan aanpakken.

Duidelijke antwoorden waar dan de kracht van Mitt Romney zou liggen, krijg ik niet. Het lijkt veeleer een populariteitswedstrijd dan een zoektocht naar oplossingen en bekwaamheden. Soms voelt het alsof ik tussen de supporters van Club Brugge ben terechtgekomen terwijl ik veel meer een boontje heb voor Anderlecht.

Het is voor de Texanen blijkbaar belangrijker om Obama weg te stemmen dan om de gaven en talenten van Mitt Romney echt te leren kennen. Ik heb de indruk dat de Obama haat vergelijkbaar is met wat ik in het voorjaar tijdens een verblijf in Frankrijk kon opmerken: de haat voor Sarkozy. Ironisch genoeg socialist Hollande als rolmodel voor Republikein en multimuljonair Mitt Romney. In Houston, zoals het er nu naar uit ziet, stemmen ze voor Mitt Romney bij gebrek aan een betere kandidaat.

Anouk Callebaut