Reservaat Knokke

COLUMN - Nu het erom begint te spannen, doen steeds meer kandidaten en partijen een beroep op de Rijdende Helpdesk van Van Dievel Consulting. Om problemen op te lossen, of te creëren… Vandaag is Knokke aan de beurt.

"Hoe komt ge, zegt ge? Met de trein? Spijtig, maar dan kan ik u niet ontvangen. Ik spreek uit principe niet met mensen die per trein reizen. Tenzij ge natuurlijk met de Orient Express zoudt komen, haha!"

Leopold Graaf Lippens, burgemeester van Knokke-Heist, lachte vrolijk om zijn eigen grapje. Ik lachte groen mee, hoewel dat aan de telefoon natuurlijk niet zo goed zichtbaar is, en belde vervolgens een autoverhuurbedrijf voor zo’n witte stretchlimo met chauffeur, waarin 25 vip's plaats kunnen nemen, of 30, als ze aan de magere kant zijn.

"Ik vind uw voiture wat ordinair", zei Lippens toen ik mij bij het gemeentehuis aanmeldde. "Weet ge", voegde hij eraan toe, "Ge kunt uw afkomst niet verbergen. Eens boer, altijd boer."

Waarna hij mij een allerhartelijkste glimlach schonk en mij noodde plaats te nemen in zijn chique en stijlrijke burgemeesterskabinet. "Zegt u dat ook tegen al die nouveaux riches in uw gemeente?", wilde ik opwerpen, maar ik hield mij in omdat ik vermoedde dat het antwoord ja zou zijn. "Gij hebt dus een oplossing voor mijn probleem", kwam graaf Lippens meteen terzake.

Succesverhaal

"Hebt u een verkiezingsprobleem?" Ik moet heel verbaasd hebben geklonken aan de telefoon toen de graaf mij enkele dagen eerder opbelde om een beroep te doen op mijn kunsten.
"Maar nee!", stelde de burgemeester mij gerust, "nu de liberalen van de Open VLD naar de schaapsstal zijn teruggekeerd rekenen wij met onze Lijst Gemeentebelangen op 80 procent van de stemmen. Dat komt ge niet veel meer tegen hé? Een mens vraagt zich af waarom de andere partijen nog de moeite doen om op te komen, wat een verspilling!"

"Wat is dan het probleem van uw schone gemeente?", vroeg ik. "Ons probleem is dat wij een succesverhaal zijn", vertrouwde de burgervader mij toe, "iedereen is hier content. De huizekes zijn hier niet goedkoop, dat geef ik toe, en een koffietje op een terras kost ook meer ‘dan op een ander’, dat is nu eenmaal de wet van vraag en aanbod. Maar ge moet hier geen gemeentebelasting betalen en de vuilkar komt alle dagen langs , enfin, bijna toch. Ik ben altijd voor iedereen aanspreekbaar, wat wilt ge nog meer als burger?"

"En omdat uw gemeente zo’n succesverhaal is", pikte ik in, "komen god en klein Pierke zich hier aan le beau monde en de boutiques en het casino vergapen en – om het cru te stellen – in de weg lopen zonder veel geld uit te geven. En ge moogt daar niets van zeggen. Weet U nog hoeveel kritiek er kwam toen u klaagde over de frigoboxtoeristen? Bovendien hebt U aan de Heistse kant van uw gemeente wijken waar de mensen nog moeten gaan werken voor hun bete broods. Ze wonen hier dikwijls al van vader op zoon of dochter, ge kunt die niet zomaar uitwijzen."

"Ik zie dat wij elkander verstaan", sprak Leopold graaf Lippens tevreden, '"zoek mij maar een oplossing."

De gemeentegrens

We reden in een golfkarretje naar de gemeentegrens, waar de E49 - ook wel de Porsche-Express genoemd - van naam verandert in de Natiënlaan, en wat de belangrijkste invalsweg naar Knokke-Heist is.

"Iedereen kan hier zomaar passeren", wees ik naar de voorbij snorrende auto’s waarvan sommige godbetert een Poolse en Roemeense nummerplaten droegen, er is geen enkele controle op wie het grondgebied van Knokke-Heist betreedt." "Het is een openbare weg", schokschouderde graaf Lippens, "ik kan hier moeilijk een bareel zetten."

"Boh", relativeerde ik die opmerking, "een openbare weg is zo’n ouderwets en voorbijgestreefd begrip. Wat Van Dievel Consulting voorstelt, is publiek-private samenwerking om de toegang tot Knokke-Heist te regelen. Om te beginnen bouwen we een hoge muur rond uw gemeente."

"En binnen die grote veiligheidsmuur, zal ik maar zeggen, maken we onderverdelingen via hoge metalen hekken met van die venijnige scheermesjesdraad. Of u toegang krijgt tot Knokke dan wel Heist dan wel de twee hangt af van inkomen en bezit. Rijke mensen krijgen een all areas-pasje, eenvoudige sloebers krijgen enkel toegang tot Heist of het statiekwartier. Er kan geen sprake van zijn dat die Le Zoute of Duinbergen onveilig maken."

Eendagstoeristen

"En de eendagstoeristen, meneer Van Dievel? Ik wil ze nu ook niet allemaal kwijt, wie gaat er anders met onze cuissetax rijden op de dijk?"

"Voor allochtone bezoekers", sprak ik glunderend, "installeren we hier aan de toegangspoorten betaalautomaten. Het minimumtarief is 100 euro en daarvoor krijgt ge een uur de tijd om tot aan het casino te lopen en terug, want uw auto moet ge hier laten staan. Dat heeft een ontradend effect voor kleine besteders, ziet u."

"Vanaf 200 euro per persoon moogt ge een halve dag blijven en moogt ge met uw auto binnen. Niet dat ge een parkeerplaats zult vinden, maar we kunnen niet alles regelen. Een weekend kost 1.000 euro, een verlengd weekend ietske meer. Het geld verdelen we netjes tussen de gemeentekas en de privé-investeerders die de muur bouwen en de toegangen bewaken."

"Over bewaken gesproken", vroeg de burgemeester, "hoe gaat ge dat allemaal controleren?" "Poepsimpel", glunderde ik nog meer, "wie betaald heeft, krijgt een enkelband om waarin een rode lamp begint te flikkeren als de toebemeten tijd voorbij is. En de burgerzin van uw fiere inwoners kennende, twijfel ik er niet aan dat overtreders fluks zullen worden overmeesterd en overgedragen aan de politie."

"Dat vind ik nu eens een geweldig plan", prees de burgemeester mij, "ik vrees alleen dat ik ambras ga krijgen met minister Bourgeois." "U moet op uw strepen staan, meneer de graaf, u moet zeggen dat u een moderne en hogere vorm van gemeentelijke autonomie betracht. Dat protest koelt wel zonder blazen."

"Ik ga toch wachten tot na de keus om dat plan aan te kondigen", besloot de oude nobiljon na enig nadenken, "want niet alle inwoners van Knokke-Heist weten wat goed is voor hen". Ik sprong een gat in de lucht. Een mens sluit niet alle dagen een contract van die omvang.

"Ik heb nog een cadeau voor u, meneer de burgemeester. Vindt u ook niet dat Knokke-Heist een omslachtige benaming is?" "We zijn dat nu zo gewoon." "Ik heb een naam die beter past bij uw reservaat." "Lippensville zeker?" "Veel beter: Leopoldville!"

Louis van Dievel

lees ook