“Politiek én kindjes? Alleen als je familie je steunt”

Gent 2006. SP.A- kandidaat Lien Braeckevelt haalt 1.679 stemmen bij de gemeenteraads- verkiezingen en wordt verkozen tot gemeenteraadslid. 6 jaar en 2 kinderen later besluit Braeckevelt uit de politiek te stappen. “De combinatie werk, gezin en politiek is echt zwaar, hoed af voor de vrouwen die het wel gecombineerd krijgen.”

Op haar 24ste schaft Braeckevelt zich een partijkaart bij de SP.A aan met de bedoeling in de lokale politiek te stappen. “Ik wilde sowieso enkel lokaal aan politiek doen”, zegt Braeckevelt. “Samen met 2 vriendinnen was ik het brein achter Gentblogt.be, de eerste stadsblog in het land. Van het een kwam het ander en heb ik besloten me kandidaat te stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006.”

Met plaats 8 op de lijst van de Gentse socialisten en een creatieve campagne waarmee ze de binnenlandse en zelfs de buitenlandse (Nederlandse) media haalt, kan Braeckevelt de Gentse kiezer overtuigen en een zitje in de gemeenteraad bemachtigen. “Voor mijn campagne had ik filmpjes gemaakt - een campagnetechniek die toen nog niet echt in zwang was, Youtube bestond nog maar een jaar - en wist ik als nieuwe en jonge kandidaat toch op te vallen”, vertelt Braeckevelt. “Ik begon met ongelooflijk veel goesting aan de legislatuur.” 

Maar dat politiek een harde stiel is en ook veel tijd vergt, heeft Braeckevelt aan den lijve ondervonden. “Als gemeenteraadslid in Gent word je maandelijks verwacht in 6 commissies, een overlegcommissies en 2 gemeenteraden. Dat zijn minstens 9 lange avonden per maand. Tel daar ook nog maar de themacommissies zoals De Gentse Feesten bij, de partijvergaderingen en gelegenheden waarop je je best vertoont wil je herkozen raken”, zegt Braeckevelt.

“In de loop van de legislatuur moest ik gelukkig minder commissies volgen maar alles opgeteld, ook de voorbereidingstijd, neemt het nog veel tijd in beslag. De vergaderingen starten om 19 uur maar wanneer ze eindigen, is niet in te schatten. Ik had op voorhand nooit kunnen vermoeden dat er zoveel tijd in kruipt.”

Van de vergoedingen voor die vergaderingen kan je onmogelijk leven, vindt Braeckevelt. “Je moet naast je politieke functie ook een job hebben, anders kom je niet rond. En dan wordt het natuurlijk vermoeiend.”

Braeckevelt kan als Vlaams ambtenaar bij het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid per maand wel rekenen op 2 dagen politiek verlof. Maar zelfs dat is niet voldoende. “Als raadslid in een kleine gemeente is dat misschien wel genoeg maar wil je het als gemeenteraadslid in een stad als Gent goed doen dan ben je bijna halftijds aan de slag. In het begin van de legislatuur was er wel een speciale commissie mens- en gezinsvriendelijk vergaderen in de gemeenteraad, maar die werd al snel opgedoekt.”

Geen kandidaat meer

Braeckevelt heeft besloten zich niet meer kandidaat te stellen voor de verkiezingen op 14 oktober. Dat ze de voorbije legislatuur moeder werd van 2 dochters heeft sterk meegespeeld in haar beslissing. “Ik wil mijn dochters niet voortdurend moeten achterlaten bij familie of babysits. Niet dat ze daar niet in goede handen zijn maar ik wil er zelf zijn voor hen. In het begin van de legislatuur was ik vaak 4 avonden per week - na mijn job - bezig met politiek. Maar dat krijg ik nu niet meer over mijn moederhart.”

Kunnen jonge moeders een politieke loopbaan combineren met kinderen? “Het kan wel, ja”, aldus Braeckevelt. “Maar je moet een partner en familie hebben die je daar in steunen anders is het gewoon niet mogelijk. En je moet het ook wel willen. Ik merk dat in mijn omgeving nog andere jonge moeders gestopt zijn met de politiek. Hoed af voor de vrouwen waar de combinatie gezin en politiek wel lukt. Ik duim echt voor hen.”

Maar Braeckevelt wijt haar beslissing niet alleen aan de moeilijke combinatie gezin, werk en politiek. “Ik heb de voorbije jaren ondervonden dat ik geen politiek beest ben. Ik volg het liever dan dat ik er zelf deel van uitmaak. Bovendien is het voor een gemeenteraadslid dat deel uitmaakt van de meerderheidscoalitie ook niet even makkelijk om jezelf te profileren of iets te realiseren. Je gaat al snel in tegen je eigen schepenen of die van de coalitie. Geef mij dan maar liever een plaatsje in de coulissen.”

Ook het overlijden van haar vader, haar zus en haar petekindje hebben de Gentse doen inzien dat het leven uit meer dan politiek alleen bestaat. “Mijn persoonlijk en sociaal leven is belangrijker dan mijn politieke leven. Mijn familie en vrienden komen duidelijk op de eerste plaats.”

En nu?

Braeckevelt stopt met politiek maar wil zich achter de schermen wel nog engageren. Een rol in het partijbestuur ziet ze zeker nog zitten. “Ik kan het niet helemaal loslaten, daarom verzorg ik de campagnes van enkele nieuwe kandidaten. Hen raad ik ook aan om eens mee te gaan naar de vergaderingen. Dat had ik destijds ook beter gedaan, dan had ik misschien beter kunnen inschatten wat het allemaal betekent. Hoewel, je kan onmogelijk weten wat er allemaal op je afkomt.”

De tijd die vrijkomt, zal al gauw weer ingevuld worden, denkt Braeckevelt. “Ik heb geen stilzittend gat en heb me voorgenomen om zoals vroeger weer wat meer aan cultuur en theater te doen. De theatervoorstellingen voor 2013 zijn daarom al geboekt. Met een job en 2 kinderen in huis heb ik geen schrik om me te vervelen.”

Voor haar partij hoopt ze natuurlijk het allerbeste. “De resultaten die we in 2006 hebben neergezet waren boven alle verwachtingen. Ik hoop dat we er nu nog eens op vooruitgaan. Daniël Termont zou toch zeker nog eens 6 jaar burgemeester moeten zijn.”

Mies Cosemans

lees ook