“Opportunist” Bracke gebeten hond op Gents debat

Op een kopstukkendebat in Gent is nog eens gebleken waar de inhoudelijke breuklijnen liggen. Maar meer nog dan de inhoud viel de teneur op. Op een paar steekjes na waren de gedoodverfde coalitiepartners SP.A/Groen en Open VLD lief voor elkaar. Uitdager Siegfried Bracke (N-VA) was dan weer de gebeten hond. “Het is één tegen allen”, was zijn conclusie.

Aan het debat in de Vooruit namen gisteren zes partijen deel: SP.A, Groen, Open VLD, CD&V, N-VA en PVDA+. CD&V-lijsttrekker Veli Yüksel, die de dag zelf in een mediastorm was terechtgekomen na een uitgelekte brief aan een vrederechter, was er niet bij. Hij koos ervoor om de schade die de brief had veroorzaakt, te beperken door interviews op televisie af te leggen.

In zijn plaats nam Paul Goossens (3e op de CD&V-lijst en huidig fractieleider) het woord. Geen meerwaarde voor het inhoudelijke debat, zou later blijken. In plaats van inhoudelijke argumenten, grossierde Goossens in nietszeggende grappen die het publiek niet zozeer een lach ontlokten dan wel verbazing en verstomming. Het is maar de vraag of Yüksel niet beter zelf in Gent was geweest gisteravond.

"U bent een opportunist"

Inhoudelijk leverde het debat amper nieuwe inzichten op. Vier grote thema’s werden aangesneden: wonen, werk, mobiliteit en migratie. Wie de Gentse politiek en samenleving iet of wat volgt, hoorde dezelfde antwoorden naar boven komen: er zijn dringend meer woningen nodig (alle partijen), er moet bespaard worden bij het overheidspersoneel (N-VA), er moet net meer volk naar politie en kinderopvang (SP.A en Open VLD) of naar de stadsdiensten in het algemeen (PVDA+), auto’s moeten zoveel mogelijk uit de stad geweerd worden (SP.A en Groen), leefbare stad met bereikbare stad combineren (Open VLD), investeren in slimme technologie om files op te lossen (Open VLD en N-VA), migratie is een verhaal van rechten en plichten (alle partijen),…

Meer dan de inhoud viel geleidelijk aan de teneur van het debat steeds meer op. N-VA-lijsttrekker Siegfried Bracke (rechts op foto) was duidelijk de gebeten hond, of om het in stadshaltermen te zeggen het zwarte schaap. Zowat iedereen behalve Goossens (links op foto) hakte op hem in.

Een bij wijlen bijzonder felle Mathias De Clercq (Open VLD) spande daarin de kroon. Een grapje van Bracke waarin hij de liberaal “nòg een socialist” had genoemd, ontlokte een vinnige reactie bij De Clercq: “U noemt mij een socialist? Wel, u was vroeger een socialist, nu bent u een nationalist. In Gent noemen ze dat een opportunist!” Het kon op heel wat bijval in de bomvolle theaterzaal rekenen. Bracke: “Ik voel me absoluut niet aangesproken.”

Toen De Clercq na kritiek van Bracke benadrukte fier te zijn op het Gentse ondernemingsklimaat en met verheffende stem zei dat die politiek vooral verdergezet moest worden, schoten zijn ogen bijna vuur. Bracke bleef er stoïcijns kalm bij.

"Bracke kent zijn dossiers niet"

Burgemeester en SP.A-lijsttrekker Daniël Termont (foto midden) probeerde Bracke vooral te tackelen op een schertsende toon, maar de achterliggende boodschap was er niet minder om. Over datzelfde “ondernemersvriendelijke klimaat” wist Termont dat de stad van VOKA – “uw werkgever, meneer Bracke” – zelfs “zo’n groot boeket bloemen (spreidt de armen) heeft gekregen”. Termont verweet Bracke ook een geheime VOKA-agenda te hebben als hij het over besparingen bij het stadspersoneel heeft: met name privatisering.

In een discussie over leefloners klonk het zo: “Meneer Bracke, u hebt zich laten vangen door de houtworm (Bracke had opgevangen dat de gloednieuwe stadshal niet beschermd zou zijn tegen houtworm, maar dat bleek een grapje van straatanimatoren te zijn, nvdr.) en dat is net uw probleem: u laat zich slecht inlichten en kent uw dossiers niet.”

Bracke beet soms stevig van zich af, verweet de coalitie te lang getalmd te hebben om de woonproblematiek op te lossen, hekelde de administratieve diensten als het op ondernemen in de stad aankwam en benadrukte dat “VOKA geen fluit te maken heeft” met zijn besparingsplannen, maar werd naar het einde van het debat toe alsmaar stiller. Om uiteindelijk te besluiten dat “het hier één tegen allen is”. Maar, zo wees hij erop, dat maakt de zaken ook duidelijker: “Wij zijn hét alternatief.”

"Water en vuur verzoenen"

Het kartel SP.A/Groen en Open VLD – gedoodverfde coalitiepartners na 14 oktober – spaarden elkaar min of meer. Alleen tijdens de discussie over mobiliteit ging het er soms hevig aan toe. Dat het kartel en de liberalen vooral daarover een uiteenlopende visie hebben, is inmiddels bekend.

De SP.A en Groen willen de auto zo veel mogelijk uit de binnenstad weren en meer parkings aan de rand van de stad vestigen, de liberalen zijn ook voor een autoluwere stad, maar blijven voorstander van ondergrondse parkings in of aan de rand van het centrum. “We mogen de stad niet op slot doen”, benadrukte De Clercq (links op foto).

Termont beseft maar al te goed dat mobiliteit een harde noot om kraken wordt als het kartel en Open VLD na 14 oktober aan de onderhandelingstafel zouden zitten – wat hij vurig hoopt. “We zullen water en vuur moeten verzoenen, maar ik ben daar ook niet bang voor.” Alvast over één ding waren het kartel en de liberalen het eens: de stad moet meer te zeggen krijgen over het beleid van De Lijn in Gent.

De burgemeester probeerde zijn huidige – en toekomstige? - coalitiepartner echter ook even uit evenwicht te brengen door te stellen dat “de kopstukken van die drie partijen daar (Open VLD, CD&V en N-VA, nvdr.) al samengezeten hebben om over een voorakkoord te praten”. Zowel De Clercq, Goossens als Bracke ontkenden formeel.

Termont: "Stem niet op de PVDA"

Ook de PVDA van Tom De Meester moest het even ontgelden toen Termont de Gentenaars opriep niet op zijn partij te stemmen. “Als je op de PVDA stemt, kan het er op een zetel aankomen dat een rechtse coalitie aan de macht komt.” De Meester reageerde verontwaardigd en ijverde net voor een sterke linkse oppositie, “want ik wil de oppositiebanken niet overlaten aan alleen maar Siegfried Bracke”.

Elke Decruynaere (foto) van Groen trad hem daarin bij door de ideale wereld te omschrijven als een combinatie van een links bestuur met een linkse oppositie, “maar we leven in een rechts klimaat in Vlaanderen”. Toch maar beter op het kartel stemmen dus, was haar advies.

De Clercq wees er dan weer op dat “politiek vooral draait om samenwerken”. “Je moet binnenskamers hard debatteren, maar als je buiten komt, moet je samen je beslissingen verdedigen.” Een verwijzing naar komende moeilijke onderhandelingen met het kartel? Al gaf hij toekomstige partners ook een schot voor de boeg: “We hebben deze stad een kwarteeuw opgebouwd. We gaan ze niet zomaar weggooien, dat zal zonder ons zijn.”

Freek Willems

lees ook