Kan "een blonde stoot" wel James Bond zijn?

Het was niet met veel enthousiasme dat Daniel Craig ontvangen werd, toen zijn naam als zesde James Bond bekend geraakte. De "blonde beefcake-versie van Bruce Willis" was een duidelijke stijlbreuk met de toonbeelden van Britse elegantie die voor hem James Bond mochten zijn. Men liet Pamela Anderson toch ook niet de grootsten der aarde op het filmdoek neerplanten. "Craig is NOT Bond" huilden tegenstanders. Wat waren/zijn hun argumenten?

"Het moet toch mogelijk zijn om spieren en sexappeal met elkaar te verzoenen", schreef een ongelukkige Bondfan in The Telegraph. "Maar het enige wat zich nu aanbiedt is een Shrek-a-like held." Zelfs Quentin Tarantino liet de wereld weten dat Craig beter niet Bond zou zijn.

De Martini "shaken, not stirred", het elegant ontwijken van welk schot en welke bomaanslag dan ook, het "womanizing" waardoor elke vrouw in zijn buurt zelfs door een enkele oogopslag van haar sokken wordt geblazen. Of het nu Sean Connery, Roger Moore of Timothy Dalton was, ja zelfs George Lazenby of Pierce Brosnan, ze wàren gewoon James Bond. Of tenminste de James Bond waarvan de wereld leerde te houden: de ranke, donkere, knappe gentleman.

Hunk/Hottie/Beefcake/Old Jock/Muscle/Poker Face/Stud Daniel Craig was dan weer andere koek. Vrouwen deed Craig pas zwijmelen door in een zachtblauwe zwembroek met opgepompte spieren de zee uit te stappen. Of door zijn zachte kant te tonen in de fameuze douchescène, waarin hij zijn Bondgirl lieflijk troostte door aan haar vingers te likken en door zijn natte torso als steunbalk aan te bieden. Maar "een softe Bond is géén Bond".

Het strakke lijf, dito zwembroekje en de softere kant leek de homogemeenschap dan weer wel graag te omarmen, en Craig werd snel als een gay-icoon omschreven. Iets wat hij zelf nog aanwakkerde door openlijk voor een biseksuele Bond te pleiten. In 2008 werd Craig door een datingsite dan ook verkozen tot de absolute "Gay fantasy". James Bond als "womanizer" leek verder weg dan ooit: "My name is Bond. Gay Bond."

Zijn atletische capaciteiten kwamen Craig meer dan eens van pas in de verschillende actiescènes waarin hij terechtkwam, waardoor de gedachte van Bruce Willis en zelfs Chuck Norris -"Help!"- nooit ver weg was. Op de website film.com werd hij als actieheld dan ook beschreven als "a pair of bulging Daniel Craig biceps".

Was het feit dat hij een Vesper Martini bestelde en die later stijlvol probeerde te drinken misschien onrealistisch voor sommigen? Dan voelen zij zich nu zeker gesteund door de overschakeling in de nieuwe Bondfilm op, ramp-oh-ramp, Heineken-bier. Want staat er niet op Wikipedia: "De opvatting dat wijn hoger en beschaafder zou zijn dan bier, en dat bier onderontwikkeld zou zijn, zou lang gemeengoed blijven?"

Dat uiteindelijk Craigs haarkleur de doodsteek kon betekenen voor James Bond, bleek al snel uit de domme blondjesgrappen die gemaakt werden. Zoals: "Waarom eindigen de opdrachten van Bond in de VS altijd op een ramp? Omdat hij de auto moet gebruiken, maar hij vindt het stuur niet." Of, "Waarom kon de slechterik ontkomen? Omdat aan Bond gezegd was tussen zijn ogen te schieten, maar die stond met zijn rug naar hem." Of "Waarom hoort het nummer 007 zo goed bij deze Bond? Het komt overeen met zijn IQ."

"Hugh Jackman, rep je zo hard je kan in dat kostuum van “The name is Bond…James Bond”!" Is dit dan de conclusie die overblijft?

lees ook