Schrijver Ivo Michiels is overleden

In zijn huis in Zuid-Frankrijk is de Antwerpse schrijver Ivo Michiels overleden. Hij was 89 jaar. Michiels stond bekend als de vader van de experimentele roman in Vlaanderen. Hij brak in de jaren 60 door met "Het boek alfa".

Ivo Michiels werd in 1923 geboren als Henri Ceuppens in een Antwerps plattelandsmilieu. Hij debuteerde in 1946 met de dichtbundel "Begrensde verten". In de symbolische roman "Het afscheid" uit 1957 verwerkte hij zijn mislukt eerste huwelijk.

Zijn eerste romans schreef hij in de traditionele stijl, maar met de roman "Journal brut" uit 1958 evolueerde hij naar het experimentele proza. Zijn grote doorbraak kwam er met de  gewaagde romancyclus "Het boek alfa", waarin hij het traditionele verhaal opzij schuift om tot een tekst te komen die rechtstreeks contact zoekt met de lezer.

Michiels' werk is in verschillende talen vertaald. De schrijver werd meermaals bekroond in binnen- en buitenland. Hij kreeg o.a. de Staatsprijs voor Verhalend Proza en de driejaarlijkse prijs van de Vlaamse Gemeenschap. Hij was ook eredoctor van de KU Leuven.

Michiels was niet alleen romanschrijver, maar ook journalist en redacteur van een aantal toonaangevende tijdschriften zoals Nieuw Vlaams Tijdschrift en Randstad. Hij werkte ook mee aan programma's voor radio en televisie en schreef scenario's. Zijn bekendste scenario's zijn die van de spraakmakende film "Meeuwen sterven in de haven", met Julien Schoenaerts en van "Een vrouw tussen hond en wolf".

Michiels woonde al jarenlang in Le Barroux in de Franse Vaucluse, waar hij volgende woensdag ook zal begraven worden. In januari verschijnt zijn laatste boek, "Maya Maya".

Schauvliege: "Hoogstpersoonlijk handelsmerk"

“Met Ivo Michiels verliest Vlaanderen een bijzondere en spraakmakende schrijver", reageert minister van Cultuur Joke Schavliege (CD&V). "Zijn keuze om experimentele romans te schrijven was niet de makkelijkste. Maar vele generaties zullen zich de kennismaking met zijn werk als aanbevolen literatuur op school steevast blijven herinneren."

"De auteur was ook niet bang om in zijn werk een groot stuk van zichzelf vrij te geven. Dat maakte dat zijn boeken soms op de ziel blijven plakken", zegt Schauvliege nog. "Dat hij ook nu nog tot op het laatst bleef werken aan een nieuwe roman, tekent de eigenzinnigheid van deze auteur die een oeuvre met een hoogstpersoonlijk handelsmerk nalaat.”