"In 2020 in het stemhokje, wees maar zeker!"

In de aanloop naar de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten op 6 november laten we elke weekdag een Vlaming aan het woord die sinds kort of al een tijdje in Amerika woont.

“Ben ik geïnteresseerd in politiek? Ik ken niet eens het verschil tussen een Democraat en een Republikein!” Dat was 15 jaar geleden mijn antwoord op een inschrijvingsformulier voor een rol in de toen super populaire MTV serie "The Real World".

De rol kreeg ik niet, maar ik belandde wel het jaar daarop in Los Angeles, waar ik aan de UCLA filmschool ging studeren. Ik schrijf “1998” en president Bill Clinton was halfweg zijn tweede presidentiële ambtstermijn. Maar de president van wie werd gezegd dat hij elke Amerikaan niet één job, maar twee, had gegeven, zat ook middenin een schandaal.

Clinton, wiens populariteit werd vergeleken met die van John F.Kennedy, had blijkbaar een affaire gehad met een zekere Monica Lewinsky, een stagaire op het Witte Huis. Het seksschandaal kwam aan het licht gedurende het onderzoek naar een ander schandaal waarin de Clintons waren betrokken.

De Republikeinen probeerden de Democratische president te "impeachen", wat wil zeggen, hem afstand te laten doen van het presidentschap. Alhoewel dat toen niet gebeurde, was de missie van de Republikeinen wel gelukt. De reputatie van de president was geschonden en gedurende de presidentsverkiezingen van 2000 konden de democraten het schandaal niet van zich afschudden.

Hun presidentskandidaat, de toenmalige vice president Al Gore, wou gedurende de verkiezingen aftstand nemen van Bill Clinton. Maar zijn plan lukte niet. De Republikeinen wonnen de verkiezingen en George Bush Jr. werd de 43e president van de Verenigde Staten. Het verschil tussen de liberale Democraten en de convervatieve Republikeinen werd me toen stilaan iets duidelijker.

Werk of huwelijk voor greencard

Een paar maanden na mijn aankomst in LA, ontmoette ik Mark, een Amerikaan en mijn huidige echtgenoot. Echtgenoot in België weliswaar, want in de VS kan ik hem officieel enkel "domestic partner" noemen. Toen mijn studentenvisum na bijna twee jaar verviel, was ik genoodzaakt een oplossing te vinden om alsnog in het land te kunnen blijven. Ik moest dus een ander visum zien te regelen, en liefst één die me zou toelaten om te werken.

De befaamde greencard, of de leef- en werkvergunning, kan men als buitenlander alleen bekomen als men gesponsord wordt door een bedrijf of als men trouwt met een Amerikaanse staatsburger.

In de hoop dat ook de VS op een dag het homohuwelijk zouden toelaten, besloten Mark en ik in België te trouwen. Het verkijgen van een greencard via een huwelijk vormt voor hetero bi-internationale koppels in de VS geen probleem. Als één van de partners Amerikaan is kan hij/zij bij het trouwen van zijn/haar partner de greencard gemakkelijk aanvragen. Maar enkel als dit om een vrouw/man koppel gaat.

Koppels van hetzelfde geslacht kunnen geen aanspraak maken op die wet. En alhoewel enkele staten in de VS het homohuwelijk officieel toelaten, heeft dat geen enkele consequentie op het vlak van immigratie.

Immigratiewetten zijn federaal en dus enkel geldig voor het hele land. Bijgevolg zien sommige bi-internationale homokoppels zich verplicht om naar het buitenland te verhuizen om samen te kunnen blijven, of gaan zelf tot het extreme: de niet Amerikaan trouwt met een Amerikaanse hetero om zo zijn/haar greencard te verkrijgen .

Licht aan het einde van de visumtunnel

Toen George Bush Jr. in 2000 president werd, wisten we dat het homohuwelijk in de VS de eerste vier jaar nooit tot wet zou worden gestemd. Republikeinen zijn nu eenmaal conservatief.

Vier jaar werden er acht, en Mark en ik verzeilden in een onophoudelijke zoektocht naar ideale werkvisums, andere oplossingen om een greencard te verkrijgen en de constante vrees dat we ooit het land uitmoesten indien alle middelen waren uitgeput!

Maar er kwam licht aan het eind van de visumtunnel. Toen Barack Obama in 2008 de favoriet was in de toenmalige presidentiële verkiezingsstrijd, zag het er naar uit dat we terug een Democratische en dus meer liberale president in het Witte Huis zouden krijgen.

Obama, die toen ook niet echt pro "same sex marriage" was, beloofde wel dat bi-internationale same-sex koppels meer rechten zouden krijgen inzake immigratie. Zouden onze visumproblemen voor goed verholpen zijn als Obama president zou worden?

Spijtig genoeg niet. Immigratie was het laatste op zijn lijstje. Eerst moesten de slechte economie en de ziektenzorg hersteld worden. Immigratie voor bi-internationale homokoppels was het laatste van zijn zorgen.

Uiteindelijk heb ik mijn greencard zelf kunnen sponsoren via een zeer moeilijk te verkrijgen O1 visum, beter bekend als het Artiestenvisum. Intussen heeft Obama zijn visie op het homohuwelijk veranderd.

In niet concrete woorden heeft hij beloofd dat de VS grotere inspanningen zal doen wat betreft gelijke kansen voor elke burger en dus ook op het vlak van het huwelijk.

"Ik ken nu goed het verschil tussen Democraat en Republikein"

Na bijna 15 jaar in de Verenigde Staten, en bijna vier presidentiële verkiezingen later, kan ik met zekerheid zeggen dat ik nu heel goed het verschil ken tussen een Democraat en een Republikein. Nu ik de greencard op zak heb, zal ik na vijf jaar de Amerikaanse nationaliteit kunnen aanvragen.

Dit betekent dat ik stemrecht zal krijgen in 2017, een jaar na de volgende presidentiële verkiezingen. Zal ik in 2020 voor het eerst in een Amerikaans stemhokje staan om de volgende president te kiezen? Wees dat maar zeker!

Maxime Brulein