Activering wondermiddel in strijd tegen armoede?

Wat kunnen de Vlaamse gemeenten doen om de armoede in Vlaanderen terug te dringen? Yasmine Kherbache (SP.A), Wouter Van Besien (Groen) en Jan Jambon (N-VA) stelden in "Terzake" hun recept voor. Activering van mensen met een leefloon en betaalbare woningen beschouwen ze als een basis.

"Het klopt dat meer mensen het moeilijk krijgen om de eindjes aan elkaar te knopen", moet Yasmine Kherbache toegeven, de nummer 2 op de Stadslijst van burgemeester Patrick Janssens. Ze wijst er echter op dat het Antwerpse OCMW al veel heeft gedaan de voorbije jaren. "Werk is de belangrijkste hefboom, vandaar dat we moeten inzetten op activeren."

Wouter Van Besien, districtsburgemeester in Borgerhout, is het daar in grote lijnen mee eens. "Maar die activering botst op grenzen", zegt hij. "Het OCMW biedt te weinig maatwerk", vindt Van Besien. Hij vindt dat er nog altijd een groot gat gaapt tussen de uitstroom uit het activeringstraject en het effectief aan een job geraken. 

Jan Jambon, schepen van Financiën in het rijke Brasschaat, noemt 15 procent van de Vlamingen die in een gezin met financiële problemen leven "een verschrikkelijk cijfer". Hij wijst erop dat er ook veel armoede bestaat onder bijvoorbeeld gepensioneerden, maar voegt daar onmiddellijk aan toe dat pensioenen een federale materie vormen. Een gelegenheid voor de N-VA'er om nog eens op de regering-Di Rupo te schieten.

""Elke overheid moet zijn verantwoordelijkheid nemen", snoert Kherbache Jambon de mond. "De bottomline moet niet zijn hoe je het OCMW-budget onder controle moet houden", vindt Van Besien, "maar hoe je aan de sociale noden van de mensen kunt tegemoetkomen."

Greta D'Hondt, voorzitster van Welzijnszorg, probeert de drie politici de realiteit onder ogen te doen zien. "Sommige mensen kun je gewoon niet activeren", zegt ze. Denk maar aan gepensioneerden of gehandicapten, aan het feit dat er ook arme werkenden bestaan, aan het gevaar dat geactiveerde leefloners gewoon in de werkloosheid terechtkomen en aan de zware financiële inspanningen van een activeringsbeleid.

"Groen engageert zich voor een stevig hoofdstuk armoedebestrijding in toekomstige bestuursakkoorden, reageert Wouter Van Besien met grote stelligheid. Yasmine Kherbache komt hem tegemoet en bevestigt dat armoedebestrijding deel zal uitmaken van het volgende bestuursakkoord in Antwerpen.

Jan Jambon legt de klemtoon op het rechten- en plichtenverhaal als het gaat over leeflonen. Op een concrete vraag van Greta D'hondt of je dan mensen hun leefloon moet afnemen als ze hun plichten niet nakomen, moet hij het antwoord schuldig blijven. 

Betaalbaar wonen?

Met activering alleen kom je er uiteraard niet. "Betaalbare en kwaliteitsvolle woningen zijn belangrijk bij de strijd tegen armoede", zegt Wouter Van Besien. Hij klaagt in dat verband het pingpongspel tussen de stad Antwerpen en de randgemeenten aan in verband met sociale huurwoningen.

"Elke gemeente heeft een quotum opgelegd gekregen tegen 2020 in verband daarmee, en wij zitten nu al aan ons quotum", zegt Jambon. Kherbache wijst er dan weer op dat de wachttijden voor een sociale huurwoning in Antwerpen korter is dan in de randgemeenten. 

"Er staan 86.000 mensen op de wachtlijsten voor een sociale huurwoning", luidt de realitycheck van Greta D'Hondt. "Er is heel veel te doen. We moeten een steen verleggen in de rivier van de armoede."

Alle partijen aan tafel lijken het eens dat er inderdaad iets moet gebeuren. Maar of dat nu betekent dat we over zes jaar niet meer over armoede in Vlaanderen zullen moeten praten, is nog heel andere koek.

lees ook