Provincies: "naaktbos", verkeer en "De Groote Oorlog"

Bijna niemand weet wat de provincieraden doen. De lijsttrekkers wel. Ze zijn opvallend concreet. Gemeenten willen een zwembad? De provincie kan helpen. Ook voor een "naaktbos". Zo blijkt uit de antwoorden van de lijsttrekkers.

De vraag of provincieraden moeten blijven bestaan, spookt ook in de hoofden van de lijsttrekkers. Vooral bij de N-VA. Ze steunen volop hun minister Geert Bourgeois in de Vlaamse regering en zijn “interne staatshervorming” van de Vlaamse politieke structuren. De provincies kregen minder taken. Hun bevoegdheden zijn nu, zoals dat heet, “grondgebonden”, vooral ruimtelijke ordening, toerisme en waterbeheersing.

Opvallend eensgezind

De lijsttrekkers van vrijwel alle partijen zijn het opvallend eens over de belangrijkste taken van de provincies voor de komende zes jaar. Ze willen de provincies nog verder “vereenvoudigen en afslanken”. Het motto is: wat de gemeenten of de Vlaamse regering al doen, moeten de provincie niet doen.

Toch zijn er afwijkende pleidooien. Eén lijsttrekster pleit voor een versterking van de provincie op basis van een oude Belgische traditie. Haar partij Belg-Unie wil terug naar het unitaire België: “De provincies zijn de oudste bestuursvormen in onze regio. Er was reeds in de middeleeuwen sprake van het graafschap Vlaanderen, het hertogdom Brabant, het Loon (Limburg), het prinsbisdom Luik. Laat de provincies verder goed werk leveren en verlos ons van de regio's.”

Ook Vlaams Belang pleit voor de afschaffing van de provincies. Maar zolang ze bestaan, wil de partij meewerken. De lijsttrekkers hebben blijkbaar de partijlijn goed gevolgd en dikwijls dezelfde tekst opgestuurd. In West-Vlaanderen pleiten ze bijna allemaal voor de “afschaffing van subsidies voor moskeeën of voor een godsdienst die haat predikt".

Eerst praten over eigen toekomst

De provincieraden zullen dus eerst een grondig debat moeten voeren over hun opdrachten en sommige projecten afstoten. Zowat alle partijen beloven een belastingverlaging omdat de provincies minder taken hebben. Er zullen slachtoffers zijn, bijvoorbeeld jeugdverenigingen “want die krijgen subsidies van de gemeenten, de Vlaamse regering en provincies”.

Over de belangrijkste taak is er eensgezindheid: De provincie moet gemeenten beter laten samenwerken. Dat kan heel concrete verzuchtingen van de bevolking helpen realiseren. Zo pleiten verschillende lijsttrekkers om een provinciaal zwembad te bouwen. De vraag leeft in veel gemeenten, maar die hebben daar geen geld voor. Samen staan ze misschien sterk genoeg.

“Naaktbos”

Een andere concrete opdracht, in alle provincies, is een fietspadennetwerk. Ook de waterbeheersing is een prioriteit om overstromingen af te wenden en iedereen wil meer bos. Rood wil zelfs een “naaktbos” in West-Vlaanderen.

West-Vlaanderen wil uitpakken met grootse evenementen over de herdenking van de “Groote Oorlog 14-18”, vooral om toeristen te lokken, want dat is ook een kerntaak voor provincies. In Vlaams-Brabant staan de prijzen van woningen hoog op de agenda, samen met “het verstevigen van het Vlaamse karakter van de provincie”.

"Fiets-o-strades"

Limburg plaatst jobcreatie bovenaan en wil daarom de “provincie ontsluiten” door beter transport mogelijk te maken naar grensgebieden. De provincie heeft ook de taak “ om het Limburggevoel warm te houden”.

In Antwerpen ligt de klemtoon op verkeersveiligheid. Veel lijsttrekkers pleiten voor “fiets-o-strades”. De relatie tussen stad en rand krijgt ook veel aandacht, maar de oplossingen blijven abstract: “Harmonie brengen in de aspiraties van stad, rand en platteland en van functies als wonen, werken, natuur, recreatie en landbouw.”

Alle provincies zullen sleutelen aan de wegen in het belang van voetgangers en fietsers. Ook industrieterreinen krijgen een prioriteit om de economie aan te zwengelen, hoewel dat voor vele lijsttrekkers botst met het milieu. De meningen lopen uiteen. De ene wil meer bos, de andere wil meer industrieterreinen.

Maar ze zijn wel eensgezind om de provincie meer bekendheid te geven en de kiezers te tonen wat provincies allemaal doen.

Erik Wijnen

lees ook