Libië-Syrië: Arabische winter?

Is de Arabische lente een winter geworden? Dat is de centrale vraag in de laatste aflevering van "De revolutieroute". Rudi Vranckx zet zijn reis in Libië voort en trekt ook verder naar Syrië. Daar lijkt de hoop verdwenen te zijn.

De volksopstand in de Arabische wereld verspreidt zich als een vuur, via het internet en met de steun van Al Jazeera, de Arabische satellietzender. Vooral de val van Moebarak zorgt voor een schokgolf en geeft moed aan Arabieren tot in de verste uithoeken van het Midden-Oosten.

Libië, het land waar kolonel Khaddafi een van de vreemdste regimes ter wereld heeft geïnstalleerd, is het volgende in de rij. Maar niet alleen de activisten leren van elkaar, ook de dictaturen. Khaddafi, die al meer dan veertig jaar met ijzeren hand een woestijnstaat van stammen regeert, doet dat met brutaal geweld.

De gebeurtenissen in Tunesië en Egypte hebben hem immers geleerd dat toegevingen tot de val leiden. De Navo grijpt in met bombardementen om de troepen van Khaddafi te stoppen voor ze de opstand in de oostelijke stad Benghazi in bloed willen smoren.

Het is nog maar maart 2011 en de regio staat in vuur en vlam. De oorlog in Libië zal acht maanden aanslepen tot Khaddafi op 20 oktober wordt gevangengenomen en vermoord. Voor mij is dit opnieuw oorlogsverslaggeving als vanouds. Een sprong in het onbekende.

Libië is voor mij als journalist altijd een gesloten land geweest. Het Arabische ontwaken verliest zijn onschuld, maar zet door. Ten koste van steeds meer slachtoffers. En opnieuw komen journalisten in het vizier, onder meer in de belegerde stad Misurata. Op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, hoewel het net daar is dat we willen en moeten zijn.

Rudi Vranckx

De revolutieroute, vanavond om 21.35 uur op Canvas.

Rudi Vranckx schreef ook een boek over zijn werk als oorlogscorrespondent, "Het gezicht van de oorlog" (uitgegeven bij De Bezige Bij)