Vuisten gevormd door vechtende voorouders

De menselijke vuist is door te vechten geëvolueerd van een slap apenhandje tot het moordwapen dat het nu is. Dat blijkt alvast uit een Amerikaans onderzoek dat gepubliceerd is in het Journal of Experimental Biology.
AP2010

De evolutie van de mensheid is niet altijd rozengeur en maneschijn geweest. Dat hebben onderzoekers aan de Amerikaanse Universiteit van Utah ontdekt. De vorsers wilden nagaan wat de meest efficiënte manier is om iemand te slaan. Kun je met andere woorden harder slaan met een open hand dan met een gebolde vuist? In het onderzoek hebben ze de menselijke vuist ook vergeleken met die van apen en van onze voorouders.

Uit het onderzoek blijkt nu dat de menselijke vuist is geëvolueerd van een slap apenhandje, dat zeer inefficiënt was om mee te slaan, tot een stoere gebalde moordvuist. Die evolutie is er volgens de onderzoekers gekomen door het agressieve paargedrag van onze voorouders.

Mannetjes vochten met andere mannetjes voor een vrouwtje. Het mannetje met de sterkste vuisten had de meeste kans om te paren en dus zijn genetisch materiaal te verspreiden, waardoor zijn kinderen op hun beurt sterke vuisten hadden en meer kans hadden om te paren. Na verloop van tijd zou zo onze vuist geëvolueerd zijn tot wat het nu is.

Links telkens de hand van een chimpansee, rechts die van een mens.