"Een voorgekauwde brief. Wat een ontgoocheling!"

Het was een van de meest pakkende beelden na de doortocht van orkaan Sandy in New Jersey, eind oktober 2012. President Barack Obama, in volle verkiezingsstrijd, gaf een welgemeende knuffel aan een vrouw die haar bedrijfje aan de kust volledig van de kaart had zien verdwijnen. "In the heat of the moment" beloofde de president zo snel mogelijk concrete hulp. Nu, ruim twee maanden later, zit Donna Vanzant nog steeds in zak en as.
AP2012

Tot die bewuste oktoberdag was Vanzant de trotse eigenaresse van "North Point Marina", een bedrijfje waar boten zowel kunnen gehuurd als gestockeerd worden en waar onder meer vismateriaal ter beschikking wordt gesteld. Na de ontmoeting met Obama, op 31 oktober, hoopte de vrouw snel op een hernemen van haar economische activiteiten. Maar dat werd een enorme teleurstelling, zo vertelde ze The Philly Post.

"Na zijn bezoek heb ik hem een mail gestuurd. Enkele dagen later, kreeg ik een antwoord. Eentje dat me niet geruststelde."

"Het antwoord had helemaal niets te maken met hetgeen ik hem gevraagd had. Het was zo’n voorgekauwde brief. Hij bedankt me voor het ondersteunen van onze troepen. Terwijl hij toch op tv beloofd had om mee te werken aan de heropbouw. Maar ik geraak zelfs niet aan het geld waar ik recht op heb. Het breekt mijn hart. Een formele brief, die kreeg ik van Obama."

"Als je een knuffel krijgt van de president van de Verenigde Staten, dan voel je dat er meer inzit. Ik heb mijn kinderen opgevoed met de waarde: een woord is een woord. Hij heeft iets beloofd, dan voer je dat ook uit, terwijl hij nu die belofte gebroken heeft."

"Hij gaf me hoop, maar nu weet ik het niet meer."

"Ik overleef. En dat is alles wat ik doe. Mijn grootste bezorgdheid nu zijn de verzekeringsmaatschappijen. Ik ben nog altijd aan het wachten op mijn geld. Zonder dat geld kan ik met mijn bedrijfje niet opnieuw starten."

"Ik vermoed dat ik een 500.000 dollar (382.000 euro) verloren heb door de orkaan. Ook de aanlegsteiger en een afscheidingsmuur zijn vernield, nog eens een 200.000 dollar (153.000 euro) kosten. Die twee laatste dingen konden we niet verzekeren. En dan hoor ik nu ook nog dat het geld van de verzekeringsmaatschappijen geleidelijk aan opgeraakt."

"Ik heb ieder jaar trouw mijn premies betaald. Maar nu ik geld nodig heb, waar zitten ze? Ik heb soms het gevoel dat ze het ons zo moeilijk maken opdat we er de brui aan zouden geven. Mocht ik moeten doen wat zij doen, dan zou ik ’s nachts niet langer rustig kunnen slapen."

lees ook