"Ik was in paniek in Fabeltjesland"

Voor de middag heeft de voorzitter van het hof van assisen Koen Defoort Kim De Gelder ondervraagd over zijn kindertijd, tienerjaren en zijn voorbereidingen voor de moorden. Vlak nadat de moord op Elza Van Raemdonck uit de doeken werd gedaan, gaf De Gelder zelf aan moe te zijn. De voorzitter heeft de zitting dan stilgelegd om na de middag van start te gaan met het verhoor over de moordpartij in kinderdagverblijf Fabeltjesland.

Vlak voor de middag begint voorzitter Defoort over de moord op Elza Van Raemdonck. Plots toont De Gelder ook iets van berouw: "Die moorden, ik wou dat eigenlijk niet doen. Misschien gingen mijn ouders wel vanzelf verdwijnen. Na mijn eerste moord voelde ik me heel slecht om wat ik had gedaan. Het is heel kwetsend niet alleen voor de mensen die in de zaal zitten, maar ook voor mij. Ik hield geen rekening met alle mogelijke consequenties die mijn daden zouden hebben."

Maar tegelijk geeft hij ook toe dat hij nog plannen had om voort te gaan met moorden: "oude mensen in de straat, kinderdagverblijven of kleuterscholen, zieken of bejaardentehuizen, winkelcentra en daarna waren het ook dokterspraktijken enzo."

Wanneer voorzitter Defoort concrete vragen begint te stellen over de moord op Elza Van Raemdonck, wil De Gelder het er eerst niet over hebben. "Ik wil goed uitleggen wat er is gebeurd en begrijp dat de nabestaanden dat willen weten, maar ik heb mij er niet op voorbereid om dat vandaag te vertellen. Dat ligt ook heel moeilijk voor mij."

Uiteindelijk valt er een lange stilte en vertelt hij traag en met lange tussenpauzes toch heel gedetailleerd zijn verhaal. "Die vrouw heeft me binnengeleid en ik keek rondom mij en ik zag een zetel, een tv en een foto met gezinsleden en ik zag ook nog een vloerkleed, ik zag drie deuren."

"De vrouw is de slaapkamer binnengegaan, waar de watermeter stond. Het was een oude vrouw, ze liep wat waggelend of strompelend. Ik wou snel reageren, want ik wist niet hoeveel mensen er in huis waren", klinkt het.

"Ik heb het keukenmes uit mijn binnenzak gehaald. Ik heb haar gegrepen rond de streek van de mond en dan heb ik haar een korte steek gegeven. Zij schrok natuurlijk. Ze viel meteen neer. Ik dacht dat ze zich zou omdraaien. Ik heb haar zijdelings nog 17 keer gestoken", gaat De Gelder langzaam voort.

De Gelder maakt zich kwaad als de voorzitter aangeeft dat hij had kunnen stoppen nadat hij zich slecht had gevoeld over de moord op Elza Van Raemdonck (foto). "Ik had geen keuze om te stoppen. Wat had ik moeten doen? Weer zo'n rottige job zoeken? Het was economische crisis!" Na zijn uitval is hij even zijn draad kwijt.

Als de voorzitter De Gelders verhaal over Fabeltjesland wil horen, geeft hij aan moe te zijn. "Ik ben het niet gewoon zo lang recht te staan, omdat ik al zo lang in isolatie zit. Ik kan me niet meer concentreren", klinkt het. De voorzitter schort de zitting op voor een middagpauze.

"Weet u wat paniek is? Weet u hoe dat voelt?"

Bij de start van het verhoor over de moordpartij in Fabeltjesland na de middag staat De Gelder erop dat hij de feiten in stappen mag vertellen, "Het is voor mij ook moeilijk hoor".

"Stap 1: ik drong het kinderdagverblijf binnen. Stap 2: ik zocht naar mensen. Stap 3: ik probeerde terug naar buiten te gaan, want ik besefte dat het fout was. Stap 4: ik draaide me om in de gang. Stap 5: ik hoorde gevaar op me afkomen en dat gevaar was een mens. Stap 6: ik ging naar de persoon waar het geluid vandaan kwam en heb haar gevraagd om even met me mee te lopen." Hij toont hoe hij het mes voor haar keel heeft gehouden.

De Gelder benadrukt dat de zoektocht op de weg naar buiten paniek heeft veroorzaakt. "Het was die paniek die ervoor gezorgd heeft dat er gebeurd is wat er gebeurd is."

De beschuldigde komt opnieuw terug op zijn stappenplan. Dat is volgens hem de enige manier waarop hij het verhaal kan vertellen. Hij geeft aan het lastig te vinden hoe de voorzitter hem ondervraagt en zet zich uit protest zelfs even terug neer op de bank.

Zo vlot als het verhoor deze voormiddag liep, zo moeizaam loopt het na de middag. De Gelder wijst er nog eens op dat hij dinsdag en vrijdag zijn verhaal al wilde doen, maar dat hij dat toen niet mocht. Ook vanmorgen had hij dit al aangegeven.

"Ik zie mezelf als rustig, vriendelijk en terughoudend"

De beschuldigde benadrukt hoe hij alles rationeel wil benaderen. Hij wil niet praten over gevoelens. Als de voorzitter het heeft over zijn eerste verhoor waarin hij 5 uur onbeweeglijk was, zegt De Gelder dat het een poging was om zichzelf te verdedigen.

De Gelder deinst er ook niet voor terug om zijn advocaat te schofferen. Wanneer de rechter vraagt of hij de stemmen heeft geveinsd, geeft de beschuldigde toe dat hij tijdens eerdere verhoren loog. "Ik hoorde geen stemmen in mijn hoofd, maar ik moest dit zeggen van mijn advocaat. En ik heb mijn advocaat ook niet zelf gekozen." Waarop zijn advocaat Jaak Haentjens de wenkbrauwen fronst.

Wanneer de voorzitter vraagt hoe hij zichzelf zou omschrijven antwoordt hij: "Rustig, vriendelijk, terughoudend", waarop er wordt gehoest in de zaal. "Ik was vroeger empathisch, maar nu niet meer. Ik probeer niet te antwoorden op de vragen die mijn gevoelens kunnen ontsluiten."

Als De Gelder het heeft over zijn gevangenisregime, wordt hij wat emotioneel, zijn stem beeft. Hij kan maar 2 uur per week mensen zien. Alleen maar familie mag op bezoek komen. "Als ik ooit nog vrij zou komen, hoop ik dat ik gewoon weer tussen de mensen kan lopen."