Weduwnaar Elza Van Raemdonck getuigt op proces

Vandaag heeft op het proces-De Gelder de weduwnaar van Elza Van Raemdonck getuigd. Jozef Heyrman vond het dode lichaam van zijn vrouw op 16 januari 2009 naast het bed in de slaapkamer. Omdat hij als eerste bij haar was en er geen sprake was van inbraak of diefstal werd hij verhoord, volgens de politie als kroongetuige, volgens de man zelf als verdachte.

De voorzitter van het hof van assisen Koen Defoort begint met de vraag hoe Jozef zijn vrouw heeft leren kennen. "Ik heb Elza leren kennen in de jaren 60, ze woonde op 500 meter van mijn deur. We hebben een jaar verkering gehad voor we zijn getrouwd."

"Iets later zijn we op de boerderij van de ouders van Elza gaan wonen. Maar het was een slechte tijd voor boeren en ik ben dan gaan werken in een bouwbedrijf. Maar 's avonds en in het weekend hielp ik Elza op de boerderij", vertelt Jozef Heyrman voort.

"We hebben 5 dochters en een pleegdochter die we als de onze beschouwen. Er zijn ook 12 kleinkinderen. Ze komen allemaal dikwijls langs", aldus de weduwnaar.

"Ik dacht dat ze iets had gekregen"

De voorzitter vraagt Jozef Heyrman om het verloop van de dag van de feiten te vertellen. "Die dag hebben we samen ontbeten, ben ik iets gaan halen in de winkel en dan ben ik hout gaan zagen bij de buurman. 's Middags ben ik naar huis gegaan en heb ik samen met Elza gegeten."

"Het laatste mooie beeld dat ik van haar heb, is dat ze in de zetel ligt met een paar kussentjes om naar het middagnieuws te kijken. Rond 16 uur was mijn slijpschijf kapot en ben ik even naar huis gegaan. Ik heb niets gezien, ik dacht alleen dat ik de gordijnen zag bewegen", vertelt de weduwnaar.

"Ik heb dan nog gewerkt tot 16.45 uur, want we moesten nog naar een verjaardagsfeest van één van de dochters. Ik ben thuis binnengekomen en riep: Elza waar ben je? De kachel brandde niet goed en de slaapkamerdeur stond een beetje open, en dat vond ik verdacht. Als ik Elza zag liggen, dacht ik dat ze iets had gekregen. Ik heb mijn gsm gepakt, en heb de dokter en de dochters gebeld. Iedereen was direct daar."

"Enkele maanden later heb ik een kaartje gekregen van de ouders van Kim De Gelder. Ik heb het onmiddellijk naar het politiebureau gebracht. Ik heb het zelfs niet gelezen", besluit Jozef Heyrman.

"Beestelijke streken van de politie"

Advocaat Jef Vermassen wil zijn cliënt nog een paar vragen stellen. "De dokter (foto) dacht eerst dat het een natuurlijke dood was. Maar toen hij zag dat dat niet het geval was, heeft hij dat willen camoufleren?" Waarop Jozef Heyrman antwoordt: "Nee, de dokter heeft dat nooit willen camoufleren. We komen nog altijd goed overeen. De dokter en zijn vrouw zijn vrienden, waarvoor ik graag klusjes doe."

Vermassen wil ook weten hoe de politie met hem is omgegaan. Als Jozef vertelt over het verhoor, krijgt hij het duidelijk moeilijk. "De politie heeft me vreselijk behandeld. Ik heb 7 uur op het politiebureau gezeten zonder een glaasje water. Dat zijn toch beestachtige streken he? Ik heb me moeten ontkleden waar 8 mensen bij waren. Ze zeiden me voortdurend dat ik de moordenaar was."

De weduwnaar van Elza Van Raemdonck vertelt ook hoe hij geen afscheid heeft mogen nemen van zijn vrouw. "Ik moest op twee meter van haar blijven staan, ik mocht haar niet vastpakken of eventjes alleen zijn met haar."