"Het kon om het even wie om het even waar zijn"

Op het assisenproces tegen Kim De Gelder hebben twee politiemensen getuigd die het onderzoek mee hebben gevoerd. Bij het begin van de zitting maakte de voorzitter van het hof van assisen zich even boos op de pers, omdat enkele kranten een interview met de ouders van Kim De Gelder hadden gepubliceerd, terwijl zij nog moeten komen getuigen.

De eerste getuige die aan het woord komt, is commissaris Luc Cocquereaux die de dossierbeheerder was van het onderzoek naar Kim De Gelder. In eerste instantie vertelt hij wat het doel is van een verhoor, namelijk "de waarheid naar boven brengen".

Voor een goed verhoor is het volgens de commissaris nodig om communicatie tot stand te brengen, vertrouwen op te bouwen, en ook om iemand proberen te laten spreken over de feiten zelf.

De commissaris vat de verhoren van De Gelder samen in vier fasen. "Fase 1: Niet spreken en niet bewegen. Fase 2: Spreken, maar niet over de feiten. Fase 3: Over de feiten spreken, maar zeggen dat ze gepleegd zijn op instructies van de stemmen in zijn hoofd. Fase 4: Overgaan tot gedetailleerde bekentenissen."

Commissaris Cocquereaux wil ook benadrukken dat uit de verhoren is gebleken dat Kim De Gelder zijn slachtoffers willekeurig heeft gekozen. En dat het "om het even wie om het even waar had kunnen zijn".

Cocquereaux toont ook het resultaat van de huiszoekingen in het appartement van De Gelder en in zijn ouderlijk huis in Lokeren. Bij zijn ouders thuis werden handgeschreven teksten met als datum 8 juni 2007 gevonden. De ouders verzoeken daarin hun zoon ter observatie op te nemen in een psychiatrische instelling, omdat ze bang zijn dat hij uit het leven wil stappen. Er is ook een handgeschreven voorstel tot collocatie, waarschijnlijk opgesteld door de oom van De Gelder, een arts.

Villa van prins Laurent in Tervuren stond op doelwittenlijst

Na een korte pauze in de voormiddag begint misdrijfanalist Peter D'Hondt met het uiteenzetten van de reconstructie. "De wedersamenstelling is gebeurd op basis van de getuigenissen van de slachtoffers en andere getuigen, en op basis van de sporen. Tot dan toe was er geen medewerking van Kim De Gelder", vertelt de rechercheur. De rol van De Gelder en de slachtoffers wordt gespeeld door stand-ins.

Volgens misdrijfanalist D'Hondt is De Gelder begonnen met zijn prille voorbereidingen na zijn mislukte zelfmoordpoging in november 2006. De beschuldigde geeft aan dat zijn wraakgevoelens toen zijn ontstaan. De materiële voorbereidingen begonnen kort voor zijn verhuis op 6 oktober 2008.

Als motief voor de feiten zegt De Gelder tijdens verschillende verhoren onder meer het volgende: "Wraak op de maatschappij, fantasie in mijn hoofd om mensen te vermoorden en een vorm van vergelding."

D’Hondt stelt dat De Gelder "evolutief" wilde moorden: telkens een moeilijker doelwit. "Op de lijst van doelwitten stond de villa van prins Laurent in Tervuren, een kinderdagverblijf, een dokterspraktijk, iemand van adel. Om te eindigen in een death-run waarbij hij iedereen rond zich zou vermoorden."

De Gelder verklaarde in andere verhoren dat bepaalde van zijn plannen niet reëel waren, zoals het vermoorden van de koning. "Dat was stoeferig van mezelf en overdreven", zei hij ook al voor het hof van assisen.

"Zonder arrestatie hadden we hem nooit gevonden"

Na de uiteenzetting van de twee rechercheurs stelt voorzitter Koen Defoort hen dezelfde vraag als gisteren aan onderzoeksrechter Paul De Bruecker: "Wat zou er zijn gebeurd als hij niet was gevat en toch was thuisgeraakt?" "Dan was de kans zeer klein dat we De Gelder zouden hebben gelokaliseerd. Dan zouden we diep in de problemen hebben gezeten", luidt het antwoord.

De twee rechercheurs benadrukken nog eens dat zijn houding van mutisme tijdens het eerste verhoor gespeeld was, want dat hij wel beweeglijk was als zij het verhoorlokaal verlieten. Later beweert De Gelder zelf dat het een verdedigingsreactie was. "Hij was onder de indruk van de feiten die hij gepleegd had en van de nieuwe onbekende situatie waarin hij terechtkwam. Hij had tijd nodig om dat tot zich te laten doordringen", vertelt misdrijfanalist D'Hondt.

De assisenvoorzitter Koen Defoort heeft voor aanvang van de zitting betreurd dat getuigen die nog aan bod moeten komen, al verklaringen hebben afgelegd in de pers. Hij noemde geen namen, maar de ouders van Kim De Gelder gaven wel net een interview aan de kranten Het Nieuwsblad en De Standaard.

Intussen mogen de ouders het proces voorlopig niet meer bijwonen. Aanvankelijk mocht dat wel, maar na protest van de burgerlijke partijen zag de voorzitter van het hof zich genoodzaakt de wet strikt toe te passen. Die zegt dat getuigen die geen burgerlijke partij zijn, niet in de zaal mogen plaatsnemen voor ze hebben getuigd. De ouders komen normaal op 13 maart getuigen.