Moet je "zot zijn" om te bouwen?

De Belg heeft nog steeds een baksteen in de maag. Het bouwsalon Batibouw mag dan op 10.000 bezoekers minder hebben afgeklopt dan bij vorige editie, 296.000 belangstellenden blijft een indrukwekkend cijfer. Want horen we niet zeggen dat de bouwsector in een diepe crisis zit? Dan moet dat bezoekersaantal een ferme opsteker zijn, ook al waren de belangstellenden zeer kritisch ingesteld en zeer goed voorbereid.

Weinig stimuli

Nochtans zijn de stimuli om aan een nieuwbouw of een verbouwing te beginnen niet erg talrijk en dat is een eufemisme. Bouwgrond wordt schaarser en dus jaar na jaar duurder. Een hypothecaire lening verkrijgen is absoluut geen evidentie meer. De financiële inspanning die van kandidaat-bouwers of verbouwers zélf wordt gevraagd stijgt.

Bouwen zonder steun (vroeger zouden we van steuntje hebben gesproken) van ouders of familie is quasi onmogelijk. De bouwvoorschriften worden strenger.  En iedere nieuwe vereiste doet de prijs stijgen. De vroeger zo gulle  overheidssubsidies verminderen.En wie is nog zeker van zijn werk en dus van een inkomen waarvan een grote hap naar het bouwproject gaat?

Moet men – in deze omstandigheden - “ niet goed wijs” zijn om bouwplannen te koesteren en ze ook nog eens uit te voeren? Is bouwen een risicovol project geworden? Of zit de Belg zo in mekaar dat hij alle moeilijkheden erbij neemt om toch maar die droom van een eigen huis te kunnen verwezenlijken?
 

Kortom: Moet men “zot zijn” om nog aan bouwen of verbouwen te beginnen? Of wijst het blijvende succes van Batibouw op een onuitroeibaar optimisme?

Uw beschaafd geformuleerde en onderbouwde mening is welkom.

@Allen: deelnemen aan deze discussie impliceert dat u zich schikt naar de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod

lees ook