Groeien zonder besparen in de VS - Guy Janssens

De lente was amper (even) in de lucht of daar kwamen ons al optimistische berichten aangewaaid, althans van over de oceaan. De Dow Jones Industrial, de index van de belangrijkste Amerikaanse industrie-aandelen, schoot als een komeet de lucht in, tot een historisch record. Alsof er nooit een banken- of schuldencrisis had bestaan, alsof er nooit een crisis in de vastgoedsector was geweest, al rozengeur en maneschijn.. De economie is zich aan het herpakken!
analyse
Analyse
Aansturen van de 'analyse' teaser o.a. op de home pagina en 'analyse' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'analyse' overzichtspagina

Althans, in de Verenigde Staten dus. Redenen van de heropbloei daar is de Amerikaanse Federal Reserve, de centrale bank, die de economische groei een stevige zet heeft gegeven door de monetaire teugels te vieren. Ook de centrale overheid deed van haar kant een duit in ’t zakje, onder meer met belastingverlagingen. In economisch barre tijden hebben overheden de plicht om de economie te stutten. Groei en werkgelegenheid zijn de eerste prioriteiten. Spreekt hier een soort crypto-communistisch regime? Neen, hier spreekt de Amerikaanse overheid, de grootste liberale economie ter wereld.

Besparen in Amerika?

Maar die economie kan zich dat budgettair natuurlijk wel veroorloven? Die torsen toch niet die onwaarschijnlijke staatsschuld en begrotingsdeficit waar wij, arme Europese landen, mee te kampen hebben? Welleuh.. wacht even, niet te snel! Je hoeft niet zo lang te googelen vooraleer je uitkomt op de federale cijfers van overheidstekort en staatschuld.

Even afgerond kom je op een federale schuld in de VS van ongeveer 100% en een begrotingstekort van rond de 7 procent voor dit jaar. Even met de ogen knipperen en nog eens herhalen: staatschuld 100%, begrotingstekort 7%..

Maastricht, waar deze normen tijdens een Europese top nu al meer dan twintig jaar geleden werden vastgelegd, ligt duidelijk niet in de Verenigde Staten. Ze hoeven zich daar dus ook niets aan te trekken van die normen, noch van een Europese Commissie die met sancties zwaait als Europese nationale overheden zich niet netjes in het keurslijf van de Normen laten dwingen. En al helemaal niet van de ‘Rehn of terror’, zoals nobelprijswinnaar Paul Krugman het bewind van de Europese Commissaris voor economische en monetaire zaken Olli Rehn heeft genoemd. Een nieuwe lente..

Inmiddels in België

Het gemor tegen het dwingende keurslijf van Maastricht kwam de afgelopen tijd vooral van de Belgische linkerzijde: PS-vice-premier Laurette Onkelinx en PS-voorzitter Paul (wie is Olli Rehn?) Magnette, met als eenzame roepende in de woestijn Paul De Grauwe, ooit ultra-liberale econoom, die al een tijd het harde bezuinigingsbeleid van Europa aanklaagt als contraproductief voor de economische heropleving.

Steun van grote namen

De Grauwe krijgt bijval vanuit onverwachte hoek: economen als Van Craeynest van Petercam en Lierman van Belfius zetten grote vraagtekens bij het door Europa opgelegde bezuinigingsbeleid. Economische groei gaat boven budgettair dogmatisme , is de kern van hun boodschap. Het Amerikaanse voorbeeld lijkt hen gelijk te geven. Alvast boeiende discussiestof, aan ’t begin van het begrotingsconclaaf.

Inmiddels raakte bekend dat de Europese Centrale Bank in Frankfurt haar groeiverwachtingen voor de eurozone voor 2013 en 2014 naar beneden heeft herzien. Ze gaat uit van een krimp van 0,5 procent voor dit jaar. Eerder werd nog gerekend op een terugval met 0,3 procent. Voor 2014 raamt de ECB de stijging van het bruto binnenlands product in de eurozone op 1 procent, waar dat eerder nog 1,2 procent was.

Het ziet er naar uit dat de prille economische lente uit Amerika in Europa nog op een winterse ondergrond zal vallen.

(De auteur is VRT-journalist en presentator van De Vrije Markt.)