"Leon is een sterretje geworden"

Op het proces-De Gelder zijn na de getuigenis van de nabestaanden van kinderverzorgster Marita Blindeman, de ouders van de vermoorde baby'tjes, Leon en Corneel, komen getuigen. Het waren stuk voor stuk pakkende getuigenissen.

De eerste ouders die voor de voorzitter van het hof van assisen plaatsnemen, zijn de ouders van Leon. Ze overlopen samen hoe ze de dag van de feiten hebben beleefd.

De mama vertelt hoe ze aanvoelde dat er geen goed nieuws zou zijn voor hen toen ze in het opvangcentrum de andere ouders met hun kindjes zagen weggaan. "Ik had zo het gevoel dat wij de enige waren, die er nog waren", klinkt het.

De ouders vertellen ook hoe moeilijk het was om het nieuws aan het oudere zusje van Leon te vertellen. "Ik heb haar uitgelegd dat zijn hartje niet meer klopte, dat hij een ster geworden was. Ze is meegegaan naar het mortuarium en ze heeft hem ook nog kunnen knuffelen.”

De ouders hebben het er moeilijk mee dat ze de laatste momenten van Leons leven niet bij hem waren. Aan het einde van hun getuigenis laten ze de jury een fotoboek van hun zoontje inkijken, "om te laten zien wat voor een vrolijk manneke hij was".

De vader van Leon excuseert zich ook nog voor zijn reactie bij het begin van het proces. Hij had toen naar de ouders van De Gelder geroepen dat hij het een schande vond dat ze in dezelfde zaal als de slachtoffers zaten. Voorzitter Koen Defoort bedankt de vader voor zijn waardige getuigenis en zegt zijn reactie van de eerste dag te begrijpen.

"Nu ben ik geen mama meer"

Ook de ouders van Corneel brengen een moedige en serene getuigenis. De moeder begint te vertellen hoe ze zich voelde toen ze het nieuws vernam. "Mijn wereld is ingestort. Daarna weet ik het niet zo goed meer. Ik weet alleen nog dat ik dacht: Nu ben ik geen mama meer."

De ouders omschrijven Corneel als een muzikaal en goedlachs kind. "Hij was specialist in het op knopjes duwen, hij zag het niet zitten om te kruipen en kon immens schateren als je hem kietelde."

Meester Jef Vermassen vertelt hoe hij in de 4 jaar dat hij de ouders kent geen enkel woord van haat uit hun mond heeft gehoord. "Wij hebben gekozen om onze energie niet in de haat te steken, maar in elkaar, in vrienden en familie, en om niet in het verleden te blijven hangen", aldus de papa van Corneel.

Tot slot richt Vermassen zich nog tot De Gelder: "De dag dat u uw kogelvrij vest hebt moeten inleveren, hebt u het ingeruild voor een harnas van ongenaakbaarheid. Uw slachtoffers begrijpen niet dat u geen woord van spijt over uw lippen krijgt. Is het geen tijd om uw harnas af te nemen? Moeten we dan toch geloven dat u geen greintje menselijkheid hebt. Zeg voor één keer, maar liefst oprecht, sorry. Denk er eens over na tijdens het weekend."

"Hebt u daar iets op te zeggen, meneer De Gelder?", vraagt hofvoorzitter Defoort. "Neen, meneer de voorzitter", antwoordt De Gelder droog.

"Ogen vertellen doodsangst"

De man van slachtofferhulp die de familie van Leon heeft begeleid, is ook komen getuigen. Hij begint zijn verhaal met zijn eerste indrukken van Fabeltjesland op de dag van de feiten.

"In het sas van Fabeltjesland word je ogenblikkelijk geconfronteerd met het onwezenlijke, ogen vertellen doodsangst", getuigt de man. "Er heerst wanhoop, chaos, angst, paniek en geween."

"Als slachtofferbejegenaar word je dan geconfronteerd met woedeuitbarstingen, zowel verbaal als fysiek. Dat is normaal, die mensen horen zopas hun wereld instorten."