Uitkijken naar passage van "heldere komeet"

Vandaag en de komende dagen moet een komeet zichtbaar zijn aan het noordelijk halfrond. Het gaat om een enorme ijsmassa die we zelfs met het blote oog zouden moeten kunnen waarnemen.
Een foto van de komeet 2011/L4 (Pan-Starrs) genomen in Siding Spring Australië, in augustus vorig jaar. De komeet was eerder te zien in het zuidelijk halfrond.

Sterrenkijkers en ruimtespecialisten hebben het ongetwijfeld al aangekruist in hun agenda: vanaf vandaag moet de C/2011 L4 Pan-Starrs zichtbaar worden aan de nachtelijke hemel. Vandaag is die wellicht enkel te zien met een verrekijker of telescoop, maar de volgende dagen zou het zelfs met het blote oog moeten lukken. Komende zondag zou de komeet het dichtst bij de zon zijn - slechts op zo'n 45 miljoen kilometer - en hij op z'n helderst zijn.

De komeet, een enorme ijsmassa, was eerder al zichtbaar op het zuidelijke halfrond. Mark Bailey, directeur van het Armagh-observatorium in Noord-Ierland, vertelde de BBC dat ze nog voorzichtig blijven: "We weten nog niet hoe helder hij precies zal zijn. Maar we houden de vingers gekruist."

De komeet werd voor het eerst waargenomen in juni 2011 door de Pann-Starrs-telescoop in Hawaï, toen nog als een zwak schijnsel dat ruim een miljard kilometer van ons verwijderd was. Astronomen denken dat hij ontstaan is in de Oortwolk, een veronderstelde wolk van vele miljarden komeetachtige objecten rondom ons zonnestelsel. Die objecten zouden grotendeels uit steen en ijs bestaan, en zich op een afstand van 3.000 tot 100.000 astronomische eenheden bevinden - een astronomische eenheid is de gemiddelde afstand tussen de aarde en de zon.

De komeet zou later dus niet meer naar onze contreien terugkeren. Specialisten schatten dat de kern een diameter heeft van 20 tot 30 kilometer. Daarrond zit dan gas en stof, die de reikwijdte van het ding tot een miljoen kilometer groot kunnen maken. Wanneer de komeet opwarmt, worden het stof en ijs in de buitenste korst opgewarmd tot gas, waardoor hij helder wordt aan de nachtelijke hemel. Mogelijk is dan ook de karakteristieke staart te zien. Die wordt gevormd door zonnewinden en de druk van de zonnestralen.