"Klacht van ACW is poging tot intimidatie"

Kamerlid Peter Dedecker (N-VA) noemt de klacht die de christelijke koepel ACW voorbereidt "een poging tot intimidatie". Volgende week dient het ACW een klacht wegens laster in "tegen de personen die sinds 14 februari systematisch het ACW betichten van fiscale fraude, misbruik van vennootschapsgoederen, valsheid in geschrifte en belangenvermenging".

De organisatie zal zich laten vertegenwoordigen door advocaat Hans Rieder, maar weigert voorlopig elke verdere commentaar. Tegen wie de klacht gericht is, wilde Rieder vanavond niet kwijt. Wellicht komt daarover volgende week meer duidelijkheid. Maar door de verwijzing naar 14 februari, de dag waarop de N-VA een persconferentie gaf over het ACW, lijkt alvast die partij in het vizier te komen.

Vorige maand al had ACW-voorzitter Patrick Develtere aangekondigd dat zijn organisatie van plan was om een klacht in te dienen tegen de leden van de N-VA die de koepel van de christelijke arbeidersbeweging hadden beschuldigd van fiscale fraude en schriftvervalsing. "We kunnen het niet pikken dat we dieven en fraudeurs genoemd worden", had topman Develtere toen gezegd.

De hele heisa rond het ACW was enkele dagen eerder begonnen nadat N-VA-Kamerlid Peter Dedecker naar de pers was gestapt met een hele resem beschuldigingen. In verband daarmee is de Bijzondere Belastinginspectie trouwens al met een onderzoek begonnen. 

Dedecker zegt dat hij de resultaten van dat onderzoek afwacht. "Misschien is deze klacht een reden te meer om er vaart achter te zetten." Dedecker is niet onder de indruk van de mogelijke klacht. "Ik zal verder gaan tot de laatste steen is omgedraaid. De belastingbetaler, de 800.000 coöperanten en de honderdduizenden vrijwilligers hebben daar recht op."

Notionele intrestaftrek?

Even later lekte er een interne nota van het ACW uit waaruit bleek dat men dacht gebruik te maken van het systeem van de notionele intrestaftrek om eventueel banenverlies bij de noodlijdende organisatie te beperken.

Strikt genomen een perfect legale optie, maar bij de publieke opinie doet zoiets toch wel de wenkbrauwen fronsen: een werknemersorganisatie die zich bedient van een fiscale tactiek die ze in het verleden al vaak heeft verguisd.

Toen bleek dat een aantal partijen in de federale regering het toch wel wat moeilijk begonnen te krijgen met het ACW, zag Develtere vlug af van de notionele intrestaftrek. Maar zijn organisatie had wel weer extra imagoschade opgelopen.

Ontslag van een minister

Eind vorige maand ontstond er weer opschudding toen De Tijd naar buiten kwam met een overeenkomst tussen het ACW en de staatsbank Belfius.

Dat leidde tot een hele resem vermoedens over mogelijke belangenvermenging, waarbij ook minister van Financiën Steven Vanackere - een man van ACW-signatuur - in het vizier kwam. Belfius-topman Jos Clijsters zette Vanackere nog uit de wind, maar het kwaad was geschied. De minister kon niet meer naar behoren functioneren door alle heisa en zette een stap opzij.

Maar mocht u hebben gedacht dat de storm zou gaan liggen na het ontslag van Vanackere, dan hebt u het mis. Vanmorgen kwam De Morgen met een nieuw verhaal waaruit blijkt dat Arco, het financiële vehikel van het ACW, en de vakbond ACV zouden hebben meegeschreven aan wetteksten over waarborgen.

Telkens blijken de verhalen niet genoeg genuanceerd volgens toplui van de christelijke arbeidersbeweging. Feiten worden gemengd met insinuaties en beschuldigingen, waardoor velen niet meer weten waarover het nu juist weer ging. "Waar rook is, is vuur", heet zoiets in de publieke opinie. Vandaag zit het ACW in de hoek waar de klappen vallen, maar vanavond geeft de organisatie zich nog niet gewonnen.