"Een wippie met Karel, een wippie met Piet"

Morgen maakt de Nederlandse Songfestivalkandidate Anouk officieel haar lied bekend waarmee ze naar Malmö afreist. Maar omdat ze het nummer "Birds" al in 2011 in een radiostudio gezongen had, dreigde even een "schandaal". Nu ja, "schandaal"? Vergeleken met het grote Eurosongschandaal dat Nederland in 1982 veroorzaakte, was dat heel klein bier. Misschien is het wel het enige échte schandaal dat het Songfestival ooit kende. We blikken even terug.

Het Eurovisiesongfestival bevestigde in 1982 alle clichés die erover bestonden door het onschuldig ogende meisje met een gitaar en een simpele meezinger tot overwinnaar te bombarderen. Nicoles "Ein bisschen Frieden" (zie kleine foto) moest de mensen terug wat warmte geven in een wereld van "Amerikanen versus Russen". Maar in Nederland zag men die warmte wel enigszins anders. Een "gewaagde" parodie veegde er met de hulp van lokale piratenzenders het kleffe origineel helemaal van de kaart, zelfs tot in Vlaanderen toe.

Het was de stoute Angelique die onomwonden haar beroep in "Een beetje geld voor een beetje liefde" bezong met: "Verdien daar m'n boterham met mijn tum-tum", "Iedere avond hetzelfde lied, een wippie met Karel, een wippie met Piet", "Kom hier, ik schud je zakken leeg" of "Ik dans en ik zing en ik speel op de fluit". Om uiteindelijk, zeker wanneer de drank was in de man, iedereen de slotzinnen "Kom eens langs of bel me, maar nooit kwam jij zo heerlijk..." te laten meezingen.

Niet dat het succes te danken was aan de steun van de traditionele Nederlandse radiozenders. "Een schande" werd daar zelfs in de mond genomen. Het was de periode van de etherpiraterij, waarbij lokale stadszenders zonder schroom het officiële muziekwereldje "aanvielen" met hun eigen muziekkeuze. Midden augustus 1982 trokken demonstranten zelfs door Amsterdam met de eis voor "een vrije ether".

Maar dat de lokale radio's erin slaagden een heuse hit te creëren, dat was al een kers op de taart. Angelique raakte immers tot in de hoogte regionen van de Nederlandse hitparades en eindigde in het jaaroverzicht van de Stichting Nederlandse Top 40 op een 34e plaats, nog voor onder meer "Avalon" (Roxy Music), "State of Independence" (Donna Summer) en "Don't you want me" (Human League). In Vlaanderen werd het nummer vooral op familiefeesten gretig meegezongen, en geraakte het uiteindelijk even in de hitparades.

In Duitsland kon men al helemaal niet lachen met deze versie. Kranten blokletterden: "Sex-Skandal in Hollands Hitparade", "Nicole: Warum tut man mir das an?" en "Jetzt wird Nicoles Friedenslied in den Dreck gezogen". Ook componist Ralph Siegel zou ziedend van woede zijn geweest.

En zo heeft het Songfestival door een Nederlands studiozangeresje toch ooit een écht schandaal gekend. Afwachten of "rock chick" Anouk (zie kleine foto) beter kan.

lees ook