De trein in China vertrekt meestal te vroeg

Op het Volkscongres in Beijing hebben de afgevaardigden ermee ingestemd om het machtige ministerie voor spoorwegen te hervormen. Het komt voortaan onder de controle van de minister van transport. Dat gebeurt na het dodelijke ongeluk met een hogesnelheidstrein, nu bijna twee jaar geleden. Maar sinds dat ongeval hebben de spoorwegen niet stil gezeten. Dat kon Veerle de Vos vaststellen in China. Ze nam de hogesnelheidstrein van Suzhou naar Beijing.
Het station van Suzhou.

In China schieten de nieuwe stations letterlijk als paddenstoelen uit de grond. Dat stel ik vast in Suzhou, een stad in de omgeving van Shanghai. Het noordstation van Suzhou staat op een plek waar tot voor kort een rijstveld lag. De laatste boerderijen worden nu pas afgebroken, en er hangt een groot spandoek waarop de hoogbouw te zien is die hier ongetwijfeld binnen onafzienbare tijd zal verrijzen.

Maar nu staat er dus alleen nog maar dat reusachtige station. Het is één van de vele stations die op één jaar tijd werden gebouwd, toen deze hogesnelheidslijn werd aangelegd in 2011. Het station ziet eruit als een luchthavengebouw en er stoppen alleen hogesnelheidstreinen. Om precies 12u47 rijdt de trein het station uit, terwijl op mijn ticket 12u48 staat. "Dat gebeurt wel vaker", hoor ik van mensen die regelmatig in China de trein nemen.

"Na het treinongeluk in Wenzhou, in juli 2011, is er wel een periode van bezinning geweest." Dat zegt Karl Reynders, manager van Barco in China en een regelmatig gebruiker van de lijn. "Zo werd de maximumsnelheid van 380 km per uur teruggebracht naar 300. En de minister die bevoegd was voor de spoorwegen werd ontslagen, onder andere voor corruptie. Een terugkerende kwaal in China."

Bijna twee jaar later lijkt het vertrouwen van de reizigers in China’s hogesnelheidsnet helemaal terug. De trein naar Beijing, één van vele die dag- zit bijna helemaal vol. Toch is de reis comfortabel. Er zijn stopcontacten voor laptops en er is in elke wagon heet water voor thee. In het gangpad hangen televisieschermen. Daarop is vandaag een revolutionaire film te zien, ik zie een zwaar rokende Mao-impersonator. De snelheid van de trein staat aangegeven boven elke binnendeur, de trein rijdt voor het grootste deel van de reis op een speciaal viaduct.

De treinen zijn "made in China", dat wil zeggen, ze zijn oorspronkelijk ontwikkeld met behulp van buitenlandse technologie – denk aan Siemens, Bombardier en Alstom. Maar de Chinese ingenieurs hebben er "verbeteringen" in aangebracht, zoals een verhoging van de snelheid, en nu is het dus Chinese technologie. "Technologie die ze nu met succes proberen te verkopen aan het buitenland", zegt Karl Reynders. "Zo mag China treinen leveren aan Turkije, voor de verbinding Istanboel-Ankara. Maar wat weinig mensen weten is dat er ook heel wat Belgische technologie in de treinen zit. Zo leverde Televic de geluidsinstallaties, en Watteeuw tandwielen."

Mijn trein komt alvast precies op tijd aan in het station Beijing Zuid, zo’n slordige 1300 kilometer van mijn vertrekpunt. 5 uur heeft de trein over die afstand gedaan. Misschien moeten de bevoegde Vlaamse en Nederlandse ministers ook dringend eens naar China. Op studiereis.