Het Chinese paard van Troje - Willy Legendre

Onlangs las ik in een Britse krant een artikel over het ‘Burj Al Arab’ hotel in Dubai, het meest luxueuze hotel ter wereld (maar liefst zeven sterren), een monument van extravagantie waar je voor een simpele overnachting al vlug 2500 € betaalt. Wie kan zich een dergelijke weelde permitteren? ‘Het snelst groeiende leger multimiljonairs ter wereld’, volgens het krantenbericht, ‘Chinese zakenlui’.
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Drie jaar geleden waren enkel 3% van de hotelgasten Chinezen, nu is dat meer dan 30%. Onlangs zou een Chinese delegatie in één hap 50 kamers hebben gereserveerd in dat hotel.

Terwijl een aanzienlijk deel van de wereld kreunt onder recessie en werkloosheid, en overheden de meest brute besparingsplannen door de keel van de burgers duwen, gaat het relatief goed met Azië. Vooral in China boert men goed. De Chinese ambities kennen geen grenzen en de statistieken zijn hallucinant: China heeft amper tien jaar nodig gehad om haar globale handelsactiviteiten te ‘verzesvoudigen’; van 375 miljard € in 2001 tot een verbijsterende 2 triljard € in 2010.

China als geldschieter

De Chinese opmars en vraatzucht zijn hoegenaamd niet nieuw. Maar omwille van een nijpend te kort aan grondstoffen om de groeiende vraag in het thuisland te spijzen en de behoefte om de eigen export op te drijven, waardoor jobs kunnen gecreëerd worden (in eigen land), ‘investeert’ China hoofdzakelijk bij straatarme Aziatische buren en in Afrikaanse landen die nooit de kans hebben gekregen om volledig te recupereren van honderden jaren koloniale uitbuiting.

Sinds 2005 hebben Chinese bedrijven wereldwijd 370 miljard € geïnvesteerd, waarvan 75% in de zogenaamde 3de wereldlanden. China is de Wereldbank voorbijgestoken als grootste globale geldschieter, wat China – in de hoedanigheid van triumviraat: Communistische Partij, banken en overheidsbedrijven - voldoende ammunitie geeft om elke internationale handelsmissie of diplomatieke delegatie te elimineren.

Een scrupuleus China leent aan de meest corrupte regimes en aan landen waar een uitgehongerde bevolking op schandalige wijze al decennia lang wordt onderdrukt. Intransigente, arrogante en gluiperige Chinese politieke leiders denken dat ze zich alles kunnen en mogen permitteren zonder verantwoording te moeten afleggen in eigen land of tegenover eender welke internationale watchdog.

Opium en heroïne

Zo investeerde China verleden jaar, 10 miljard € in Birma (in 2008 was dit ‘amper’ 1 miljard €). De Chinezen investeerden zonder schroom vooral in deelstaten zoals Kachin en Rakhine. In Kachin (het noorden van Birma op de grens met China) delven honderdduizenden mensen naar jade. Naast een hongerloon voorzien de Chinese bazen het miserabele Birmaanse werkvolk ook van opium en heroïne (wat van hun karige inkomen wordt afgehouden). Het jade wordt rechtstreeks naar China verscheept waar de edelstenen worden verwerkt voor de internationale juwelenhandel.

Het tropische woud in Kachin wordt op Chinees commando totaal verwoest en de duizenden bomen worden niet in Kachin maar wel in China (Beijing en Sjanghai) verwerkt tot parket wat door de Chinezen tegen woekerprijzen aan de rest van de wereld wordt verkocht.

De etnische Kachin zijn het leegroven van hun land grondig beu en ijveren al decennia voor zelfbestuur. De Birmaanse ex-militaire dictators zijn hoegenaamd niet van plan om de rijkdom van Kachin op te geven. Door gevechten tussen de ‘Kachin Independence Army’ en het Birmaanse leger zijn ondertussen meer dan 100.000 Kachin ontheemd.

Het leger maakt zich niet enkel schuldig aan willekeurige arrestaties, maar ook aan marteling en moord, ontvoering en verkrachting. China schopt duizenden Kachin vluchtelingen die een onderkomen hebben gezocht in hun land, terug naar Birma recht in de armen van het Birmaanse leger.

Etnische zuivering

Deelstaat Rakhain (in het zuidwesten van Birma, op de grens met Bangladesh) is belangrijk omwille van gas en olie. Een pijplijn loopt noordwaarts, dwars door Birma, naar buurland China. Ondertussen worden volgens internationale waarnemers, Rohingya’s (Moslim Rakhain) door het Birmaanse leger (voor het merendeel Boeddhisten) brutaal gediscrimineerd en vervolgd. Volledige dorpen en woonwijken worden platgebrand en de Rohingya’s worden gedeporteerd naar overbevolkte kampen waar ze aan hun lot worden overgelaten. Internationale mensenrechtenorganisaties gebruiken zelfs de term ‘etnische zuivering’, tienduizenden Rohingya’s zijn gevlucht naar buurland Bangladesh of riskeren hun leven als bootvluchtelingen in de handen van mensensmokkelaars.

Pittig detail; China is ook de grootste wapenleverancier van Birma…

Chinees addertje

Ook Bangladesh, één van de armste landen in de Aziatische regio, wordt niet echt beter van de Chinese ‘interesse’: in 2012 importeerde Bangladesh voor 5,2 miljard € aan producten en goederen uit China, terwijl Bangladesh, omwille van de discriminerende en protectionistische Chinese importcriteria, enkel 307 miljoen € naar China mocht exporteren (waaronder jute, textiel, garnalen).

China duwt ook in Bangladesh haar vraatzuchtig Trojaanse Paard door de open deur met de belofte om nog meer in Bangladesh te investeren ‘om het land te transformeren in een industriële macht’ (alsof het om een gunst gaat). Veel Bengalen voelen zich zelfs geroepen om standaardmandarijn te studeren (de officiële taal in China), en vanzelfsprekend zorgen Chinese entrepreneurs voor de taalcursus in Bangladesh.

In de Democratische Republiek van Congo (DRC) heeft China van een corrupte overheid, carte blanche gekregen om de komende dertig jaar naar believen kobalt en koper uit de grond te roven. Als tegenprestatie bouwt China bruggen, hospitalen, universiteiten, stuwdammen, luchthavens, kilometers spoor en autowegen, voldoende om het verarmde Afrikaanse land naar de 21ste eeuw te katapulteren. Maar ook hier zit er een Chinees addertje onder het gras: China mag dan een verbijsterende 4,6 miljard € in DRC investeren, China gaat uiteindelijk ongeveer 87 miljard € aan de deal overhouden.

Trouwens, wat doe je überhaupt met al die universiteiten in een land waar 90% van de bevolking analfabeet is, en peperdure modern medische apparatuur omwille van wijdverspreide corruptie, toch nooit in het nieuwe hospitaal zal arriveren.

Niet rooskleurig

Er kunnen nog tientallen troebele Chinese handelsovereenkomsten aan het lijstje worden toegevoegd, denk maar aan de Chinese aanwezigheid in probleemlanden zoals Angola, Soedan, Turkmenistan en Iran. Omdat er internationale handelssancties lopen tegen Iran, is China omwille van een leeg internationaal spelersveld, erin geslaagd om in amper vijf jaar tijd de grootste handelspartner van Iran te worden met een jaarlijkse omzet van meer dan 26 miljard €.

Neen, de toekomst ziet er niet rooskleurig uit voor Azië en Afrika want afscheid nemend Chinees premier Wen Jiabao heeft net tijdens de opening van het Chinese parlement beloofd dat China mikt op een economische groei van 7,5%, dat de regering gedurende de komende tien jaar meer dan 9 miljoen jobs zal creëren en dat de economische ontwikkeling van China een serieuze duw in de rug zal krijgen.

Het ‘Burj Al Arab’ in Dubai kan zeker zijn van een vast cliënteel gedurende de komende jaren en mag de peperdure hotelkamers al in orde brengen. De rekening wordt toch betaald door een leger van uitgebuite en misbruikte radeloze slaven uit Azië en Afrika.

(De auteur werkt voor Artsen zonder Grenzen in zuid-oost Azië.)
 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.