Natuurlijk moeten we voort besparen - Jo Libeer

“Wie zich strikt houdt aan de begrotingsdiscipline, die maakt de problemen alleen maar groter.” – “Saneren moet je doen als het goed gaat.” – “Structurele hervormingen zijn minstens even belangrijk als begrotingsdiscipline.”
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

De voorbije dagen zijn er in de media een aantal “nieuwe” inzichten over begrotingsdiscipline gelanceerd. En in de maalstroom van die berichten leek het wel even alsof we helemaal niet meer hoeven te besparen.

Laten we wel wezen. Ons land heeft er wel degelijk belang bij dat het begrotingstekort zo snel mogelijk teruggedrongen wordt. Dat is niet zo moeilijk om aan te tonen.

Middenmoter

Nagenoeg nergens ter wereld ligt het overheidsbeslag zo hoog als in ons land. Meer dan de helft van ons bbp (54 procent om precies te zijn) passeert op de een of de andere manier via de overheid. Daarmee behoren we tot de absolute wereldtop. Maar naar efficiëntie van de overheid zijn we in de OESO, de club van de mature economieën, niet meer dan een middenmoter. Tegenover het vele geld dat via de overheid loopt, staan gemiddeld maar matige prestaties. De efficiëntie verhogen, dat betekent: met minder middelen meer doen. Saneren, dus.

Open deuren

Ten tweede, België is een extreem open economie. We raken echt niet uit de recessie door een halve procent minder begrotingsdiscipline. Het is in de eerste plaats de internationale economische conjunctuur – en dan vooral de Duitse – die bepalend is voor de gang van zaken in onze economie. Een strikt begrotingsbeleid in eigen land zou zelfs een positief effect kunnen hebben op onze groei: het “crowding-out-effect” zou verminderen. Lees: als de overheid minder middelen naar zich toetrekt, beschikt de privésector over meer middelen voor zijn financiering.

Nalatig geweest

Ten derde, ook in moeilijker economische omstandigheden moeten we zo eerlijk zijn om aan de toekomst te blijven denken. De kosten van de vergrijzing en van de gezondheidszorg blijven oplopen. We hebben nagelaten om daarvoor in goede tijden de nodige middelen opzij te zetten. We zullen dat nu in minder goede omstandigheden moeten doen.

Een én-én-verhaal

Duitsland geeft ons trouwens het goede voorbeeld. Onze Oosterburen hebben de voorbije jaren een strikt begrotingsbeleid gevoerd, en de Duitse economie trekt weer aan. Dat kan niet gezegd worden van bijvoorbeeld Frankrijk: daar wordt niet gesaneerd, is de economische groei laag en stijgt het overheidstekort.

Strikte begrotingsdiscipline is dus echt nog altijd actueel. Maar het is een én-én-verhaal: we moeten besparen én hervormen. De zwakkere economische prestaties van ons land zijn net een bewijs dat we onverminderd werk moeten maken van saneringen en structurele ingrepen.

 

(De auteur is gedelegeerd bestuurder Voka – Vlaams netwerk van ondernemingen.)
 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.