Vader De Gelder: "Psychiater is de mist ingegaan"

Vanmorgen is de vader van Kim De Gelder als eerste komen getuigen. Volgens de man hebben ze er als ouders alles aan gedaan om de beschuldigde te laten behandelen. De vader beschrijft zijn schuldgevoel en onmacht tegenover iedereen, maar benadrukt ook dat hij zijn zoon niet laat vallen.

De vader van Kim De Gelder, Nic De Gelder, begint zijn verhaal met te vertellen over de kindertijd van Kim: "Als kind was hij een normale jongen, een lief manneke, zoals iedere peuter".

De man wordt emotioneel op het moment dat hij het heeft over Kim als eerstgeborene. "Als vader heb je veel verwachtingen. Je wil altijd dat je kinderen het beter doen dan jij", klinkt het. De kindertijd en de eerste tienerjaren verlopen goed, maar vanaf het vierde middelbaar is De Gelder zich vreemd beginnen te gedragen.

"Kim had veel hobby's: paardrijden, karate, saxofoon. Hij was met alles direct weg en blonk in alles uit. Rond zijn zestiende is dat beginnen te kantelen. Hij begon zich meer en meer terug te trekken uit de maatschappij", getuigt vader De Gelder.

Tijdens de getuigenis van de vader kan Kim De Gelder niet stilzitten. Hij schuifelt heen en weer op de bank, krabt in zijn haar, snuit zijn neus en begint uiteindelijk te lachen als zijn vader nabootst hoe Kim hen 's nachts deed schrikken.

"Op dat moment zakt de wereld onder uw voeten weg"

De vader van De Gelder betreurt vooral dat er niemand hen geloofde toen ze zagen dat hun zoon zich abnormaal gedroeg. "We zijn altijd vragende partij geweest voor psychologen en psychiaters. Maar wat onze zoon toen zei, was blijkbaar voor hen niet onrustwekkend genoeg", vertelt vader De Gelder.

De man verwijt de psychiater die zijn zoon niet heeft willen colloqueren, dat hij niets heeft gedaan. "Ik heb hem gevraagd: Kunt u mij verzekeren dat hij geen gevaar is voor zichzelf of voor de maatschappij? "Meneer De Gelder, iedere puber is een potentieel gevaar voor zijn eigen", was het antwoord. Daar is hij echt de mist ingegaan, ik zie dat als een gemiste kans."

De vader breekt op het moment dat hij begint te vertellen over de dag van de feiten. "Om 19 uur 's avonds stond de recherche voor onze deur. Toen ze me de foto's van mijn zoon lieten zien, was ik zo verbouwereerd dat ik hem niet meer kon herkennen. Hij zag eruit als een junkie, lijkbleek en met dat wit overalletje aan." Het was de jongere broer van de beschuldigde die uiteindelijk zag dat het Kim was.

Al wenend vertelt de man: "Op dat moment zakt de wereld onder uw voeten weg. Je voelt je als ouder enorm schuldig tegenover iedereen. De eerste week heb ik echt getwijfeld of ik nog wou voortleven. Dat was zo ondragelijk, die onmacht. Ik zag het niet meer zitten. Je begrijpt niet dat dat uw kind kan zijn."

Maar de vader benadrukt ook dat hij zijn zoon nooit zal laten vallen. "We hebben ons kind laten dopen. Ik heb beloofd dat ik er voor de rest van mijn leven zorg zal voor dragen. Het is niet goed te praten wat hij heeft gedaan, maar iedere ouder die zijn kind graag ziet, laat het niet vallen." Terwijl zijn vader heel emotioneel getuigt, weent Kim De Gelder zelf ook, hij wrijft in zijn ogen, haalt zijn zakdoek boven en snuit zijn neus.

Vader De Gelder zegt dat Kim een zieke jongen is die uit de maatschappij moet worden gehouden, en de beste manier om dat te doen is hem ontoerekeningsvatbaar verklaren. Hij laat verstaan aan de juryleden dat zijn zoon ooit nog zal vrijkomen als hij door hen toerekeningsvatbaar wordt bevonden.