Uitroeien tseetseevlieg is niet einde dierlijke slaapziekte

Dierlijke trypanosomiase, de dierlijke variant van de ook bij mensen voorkomende slaapziekte, wordt niet bijna uitsluitend verspreid door de tseetseevlieg, maar ook door verschillende andere bloedzuigende insecten. Dat blijkt uit een studie aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde in samenwerking met de Universiteit Gent. Het uitroeien van de tseetseevlieg is dan ook onvoldoende om de slaapziekte te bestrijden.
AP2002
Onder meer in Ethiopië verspreidt dierlijke trypanosomiase zich zonder de aanwezigheid van tseetseevliegen.

De studie, een doctoraat van dierenarts en docent Adama Sow, analyseert de gevolgen van het verkleinen van de tseetseevlieg-populatie op het verschijnen van dierlijke trypanosomiase bij vee rond de Mouhoun-rivier in Burkina Faso, in West-Afrika.

Sow slaagde erin gekweekte steriele tseetseemannetjes met wilde mannetjes te laten concurreren voor de vrouwelijke tseetseevliegen, die maar één keer kunnen paren.

Zijn onderzoek wijst er echter op dat dergelijke bestrijdingsmiddelen onvoldoende zijn. "Het waargenomen hoge aandeel van het vee-infecterende "Trypanosoma vivax", 75 procent in het onderzochte gebied, is een alarmsignaal voor uitroeiingscampagnes", zegt het Tropisch Instituut. Ook in Latijns-Amerika en delen van Ethiopië blijkt de ziekte zich te verspreiden zonder enige aanwezigheid van de tseetseevlieg.

Dierlijke trypanosomiase infecteert het bloed van de gastheer. Dat veroorzaakt op zijn beurt koorts, verzwakking en futloosheid en later ook gewichtsafname en geheugenverlies. De ziekte kan voor dieren fataal zijn als ze niet behandeld wordt.

De ziekte vormt een grote economische bedreiging in Afrika, waar de agrarische sector vaak van levensbelang is voor de bevolking.

BELGA