"Nigel, Lew en Scott: 3 mannen met een plan"

Vandaag rijden de wielertoeristen hún Ronde van Vlaanderen, één dag voor de eliterenners. Van heinde en verre komen ze, de fietsers die eens willen proeven van de Vlaamse kasseien, de bulten en de tegenwind. Deredactie.be sprak met Nigel uit Canada, Lew uit Australië en Scott uit Nieuw-Zeeland: wie zijn ze en hoe kijken ze tegen de Ronde aan? "Die steile, smalle klimmetjes, dat wordt een ervaring apart."

Nigel Gray (42) komt uit Toronto, Canada. We ontmoeten hem vrijdagmiddag, enkele uren nadat hij geland is op Zaventem. Nigel rijdt de 133 km, de "middenversie" - er is ook de korte versie van 83 km en de volledige Ronde van 259 km.

Nigel (kleine foto) is een professioneel triatleet en ziet er inderdaad "scherp" en afgetraind uit. Geen grammetje vet te veel zal hij naar boven moeten torsen op de Vlaamse heuvels. Hij lijkt helemaal klaar voor de Ronde. Zelfs de koude temperaturen schrikken hem niet af.

"Ook in Canada hebben we een lange, koude winter gehad. Als het maar droog blijft. Regen, dat zou het pas loodzwaar maken. Nee, wat ik het meeste vrees is het tijdsverschil, de jetlag", lacht hij. Ook de drukte op de smalle, steile klimmetjes boezemt hem wat schrik in. Hij is dat absoluut niet gewoon in Canada. "Hopelijk krijgen we er geen verkeersopstopping."

"Maandag nog een aparte Ronde met de Muur"

Nigel kijkt ook uit naar de "echte" Ronde zondag. "It will be very cool to see it in person", klinkt het. "Niet alleen het zien van de renners zelf, maar ook de hele sfeer en de vele mensen: het moet iets speciaals zijn!" Het is vooral die sfeer die hem naar Vlaanderen haalde.

Overigens is Nigel een kenner: met een groep vrienden rijden ze maandag nog een aparte versie van de Ronde van Vlaanderen, mét delen van het oude parcours zoals de Bosberg en de Muur van Geraardsbergen. "Is dat geen beroemde klim? Daar waar helemaal boven dat kleine kerkje staat? Daar viel toch altijd de beslissing, niet?"

Van 36 naar 6 graden

We hadden met Nigel afgesproken in de lobby van zijn hotel in hartje Gent. Hij is blijkbaar niet de enige wielrenner die er logeert. Aan de voorkant komt een auto aan met twee racefietsen achterop, en in de lobby praten twee mannen erop los in het Engels. Ook fietsers, zo blijkt. Het koude weer is hét gespreksonderwerp, zeker voor Lew Targett (61), een Australiër die donderdagmorgen arriveerde, vers uit de Australische oven.

Lew komt uit Melbourne. Daar was het 36 graden toen hij er woensdag vertrok. Eén voordeel: hij heeft zich goed kunnen voorbereiden, zonder winterzorgen. Ook hij gaat voor de versie van 133 km.

Lew begon pas op z'n 50e met fietsen. "Ik kreeg toen een racefiets voor m'n verjaardag. In Melbourne hebben we een toertocht rond de baai, "Around the Bay in a Day", 200 km. Het was geen groot succes. Toen besloot ik dat ik veel beter moest worden." Lew maakte elk jaar fietsreizen naar Europa en leerde via via de Europese wielerkoersen kennen. "Weet je, veel mensen in Australië denken dat het wielerseizoen begint en eindigt met de Ronde van Frankrijk. Maar eens je in het circuit zit, gaat er een hele nieuwe wereld open."

Lew ziet het best wel zitten voor zaterdag, op twee kleine details na: het temperatuurverschil en de kasseien. "Ik heb nog nooit op kasseien gereden", bekent hij. "Op de Champs Elysées, ja, maar dat zijn van die kleine zachte kasseitjes, niet zoals bij jullie." Ook de smalle, steile klimmetjes boezemen ontzag in. "Ze zijn echt wel steil. It will be quite an experience."

Voor de Ronde, en de "Belgian beers"

Scott Purchas is 44 en komt uit Nieuw-Zeeland. Sinds 1996 woont hij in Londen. "Toen ik het wielrennen begon te volgen, ben ik verliefd geworden op de lenteklassiekers. De Ronde van Vlaanderen is daarbij mijn favoriete voorjaarsrace. Ik hou van haar lange geschiedenis, het typisch Vlaamse weer, het parcours met de kasseien en het meest van al van de sfeer."

Ook Scott gaat voor de middellange versie. "Dat zal al ver genoeg zijn. Eigenlijk wordt het de langste rit die ik ooit maakte op een fiets." Scott lijkt goed voorbereid: hij woont in het Engelse Tunbridge Wells, waar ze ook van die glooiende landschappen en "rolling hills" hebben. "Ik heb er veel klimmetjes geoefend, maar ik verwacht toch een zware race zaterdag. En ik hem mijn winterkleren mee, want bij ons was het een even koude en lange winter."

Scott vreest vooral de heuvelzone in de Vlaamse Ardennen en de wind, al zou het met dat laatste nogal moeten meevallen. En wat de kasseien betreft: "Ik heb een comfortabele fiets". Anderzijds: "Vroeg opstaan op een weekenddag zal niet meevallen." Maar vroeg uit de veren of niet: Scott kijkt ernaar uit, naar de tocht zelf en naar de  "Belgian beers" erna!