Niet praten met masamoordenaars - Willy Legendre

Enkele dagen geleden was Afghaans president Hamid Karzai in Doha, de hoofdstad van Qatar, om vredesonderhandelingen op te starten met de taliban. Qatar werd uitgekozen als neutraal terrein. Het zijn onderhandelingen waarin eigenlijk niemand gelooft, maar die op uitdrukkelijke vraag van de VS en NAVO gevoerd worden. De opinie van president Karzai en het protest van het absolute merendeel van de Afghaanse bevolking doen er niet toe.
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Algemeen wordt aangenomen dat de vredesgesprekken noodzakelijk zijn omdat de VS en NAVO eind 2014 de deur dichtrekken in Afghanistan. ‘Mission Accomplished!’ Niets is minder waar. Het is belangrijk voor Amerikaans president Obama om thuis de indruk te wekken dat het Amerikaanse militaire avontuur over is en een succes. Je kunt als president ook moeilijk anders, want hoe leg je aan de Amerikaanse burger uit dat aan de oorlog in Afghanistan en Irak een onthutsend kostenplaatje hangt van bijna 6 triljard €, of bijna 60.000 € per Amerikaans gezin (volgens een recente studie van de Harvard University). De duurste militaire interventies ooit. En dat terwijl de Amerikaanse economie kreunt, miljoenen Amerikanen langdurig werkloos zijn en de gezondheidszorg een puinhoop is.

Horror

In september 1996 viel Kabul in handen van de taliban. Nog geen 24 uur later werd de meest perverse vorm van de sharia (Islam wetgeving) ooit gezien buiten de muren van Saoedi Arabië, ingevoerd in Afghanistan: op risico van lijfstraffen werd de volledige bevolking verplicht om 5 keer per dag te bidden, mannen moesten hun baard en haar tot op een ‘correcte lengte’ laten groeien, ‘Islamitische klederdracht’ werd verplicht, Westerse kleding verboden, het was verboden om te zingen, te dansen of naar muziek te luisteren, het houden van zangvogels werd verboden, voor stelen ging je hand eraf, recidivisten riskeerden een voet, op overspel stond steniging, Joden en homo’s moesten en masse uitgeroeid worden.

De horror die vooral vrouwen en meisjes moesten verduren in handen van de taliban is voor een normaal mens niet te vatten: vrouwen en meisjes mochten nog enkel de straat op volledig bedekt en onder begeleiding van een mannelijke chaperon, onderwijs voor meisjes werd verboden, vrouwen mochten niet meer werken (ook niet indien haar echtgenoot, vader of broer overleden was) waardoor zij en hun kroost een tergend langzame hongersdood stierven, vrouwen mochten enkel spreken als ze aangesproken werden, vrouwen mochten niet hoorbaar lachen (alsof er nog iets was om mee te lachen) en er was slechts één hospitaal in Kabul waar vrouwen terecht konden, maar het had geen medicijnen, geen medische apparatuur, geen elektriciteit en een totaal gebrek aan artsen en verpleegsters.

Koelbloedige moorenaars

Onze woordenschat is te beperkt om de brutaliteiten die de taliban (hebben) begaan, te beschrijven. De taliban zijn sadistische, koelbloedige moordenaars die zich - gebruikmakend van een fascistische doctrine en een ideologie gesteund op puur religieus fanatisme - schuldig maken aan oorlogsmisdaden, etnische zuivering, misdaden tegen de mensheid en genocide. Mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International en Human Rights Watch, beschikken over meer dan voldoende bewijzen en goed gedocumenteerde feiten.

De taliban hebben op systematische en methodische wijze, duizenden niet-moslims en Moslimminoriteiten op beestachtige wijze vermoord, zoals Sjiieten, de Hazara en Sadat tribale groepen. Sommige slachtingen namen dagen in beslag zoals de massamoord op ongeveer 8000 Hazara’s in Mazar-i-Sharrif in september 1998 (wat nauwelijks aandacht heeft gekregen in de internationale pers). Overlevenden getuigden dat ook Pakistanen en Saoedi (‘Arabs’), onder de leiding van de taliban, actief deelnamen aan het systematische moorden, verkrachten en plunderen.

Goed fatsoen

Ik ben niet tegen vredesonderhandelingen of reconciliëren, maar je moet uit goed fatsoen, ergens de grens trekken. De vergelijking tussen het IRA en de taliban gaat niet op; het IRA streefde o.a. naar zelfbestuur, terwijl de taliban en hun ideologische vrienden, globale aspiraties hebben en in staat van oorlog leven met de rest van de wereld, inclusief moslimlanden die niet akkoord gaan met hun type van Islam. De taliban hoort thuis in de beklaagdenbank van het Internationaal Strafhof in den Haag en moeten zich verantwoorden voor volkerenmoord en misdaden tegen de mensheid. We zijn dat verplicht tegenover de duizenden slachtoffers van de taliban! Anders maak je een lachertje van het internationale strafrecht.

Godzijdank hebben we ons niet verzoend met de Nazi-vernietigingsmachine, maar hebben we via het proces van Neurenberg komaf gemaakt met de meest afzichtelijke massamoordenaars en oorlogsmisdadigers die de moderne wereld ooit heeft gezien. Hetzelfde geldt voor de aanstokers en uitvoerders van de genocide in Bangladesh, Rwanda, Sri Lanka of het Balkanconflict.

"Gevaarlijke opportunisten"

Dus waarom genieten de taliban – die nota bene weigeren om aan de vredesgesprekken deel te nemen en onverminderd het moorden verder zetten - een voorkeursbehandeling en krijgen ze, als gevolg van geheime onderhandelingen met de VS, de mogelijkheid om een eigen kantoor te openen in Doha? De taliban hebben - omwille van de interne machtstrijd - zelfs geen betrouwbare persoon die kan fungeren als chargé d’affaires.

Nu het duidelijk wordt dat de taliban lak hebben aan vredesonderhandelingen, vrezen de VS, Afghanistan en internationale waarnemers, dat de aanwezigheid van de taliban in Qatar, enkel een excuus is voor de taliban om in Qatar voet aan de grond krijgen, om zo dicht mogelijk bij potentiële donors te zijn en om diplomatiek antennes op te zetten in een regio met openlijke sympathieën voor hun ideologie. Hoegenaamd niet om vredesgesprekken te voeren. President Karzai heeft daarom de taliban in een tv-interview ‘gevaarlijke opportunisten’ genoemd.

Aisha en Malala

Volgens een recente reportage op Al Jazeera hebben de meeste Afghanen geen enkel probleem met de aanwezigheid van buitenlandse troepen in hun land, maar maken ze zich wel zorgen om wat er zal gebeuren indien deze buitenlandse troepen Afghanistan definitief de rug toekeren.

Alvorens de hand te schudden van oorlogsmisdadigers, zouden de participanten aan de vredesonderhandelingstafel een vis-à-vis gesprek moeten hebben met Aisha Bibi, waarvan haar echtgenoot, een talibanstrijder, de neus en oren afsneed (ze was toen 12) of met de 15 jarige Malala Yousafzai, die verleden jaar door een talibanstrijder point blank door het hoofd werd geschoten (ze overleefde de aanslag op miraculeuze wijze), omdat zij en haar vader meisjesonderwijs promoten in Pakistan en niet akkoord gaan met de ideologie van de taliban.

Alle personen die de brutaliteiten van de taliban aan den lijve hebben ondervonden - en hebben overleefd - zouden moeten uitgenodigd worden. Deze mensen hadden geen recht van spreken toen de taliban aan de macht was, en nu ze vrijuit kunnen spreken is er niemand geïnteresseerd in hun opinie. Wij hebben hoegenaamd niet het recht om deze duizenden mensen te negeren, hen te vertegenwoordigen en beslissingen te nemen in hun naam.

(De auteur werkt voor Artsen zonder Grenzen in zuid-oost Azië.)

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.