De toren die maar niet wilde omvallen

Bij een gecontroleerde ontploffing is dit het ideale scenario: er wordt gedrukt op een knop en het gebouw dat vernietigd mag worden, gaat een seconde later tegen de vlakte. In Washington liep zo'n gecontroleerde ontploffing niet van een leien dakje, tot teleurstelling van de massaal opgedaagde toeschouwers.

Het ding dat moest ontploffen was een 53 meter hoge schoorsteen uit 1941. Omstreeks 15.30 uur had de 1.000 ton zware constructie in elkaar moeten stuiken, maar van dat plan moesten de aanwezige ingenieurs snel afwijken. 

De schoorsteen bleef immers overeind staan, tot teleurstelling van de 5-jarige Jason Williams en de 12-jarige Thomas Reynolds. Zij hadden een tekenwedstrijd gewonnen, waardoor ze op de detonatieknop mochten drukken.

De toren gaf evenwel geen krimp en de ingenieurs ter plaatse wezen met een beschuldigende vinger naar het gewapend staal van het bouwwerk. Dat zou de ontploffing in de weg staan en dus moest er ingegrepen worden. Er werd een enorme elektrische zaag bijgehaald om het probleem van het staal vakkundig op te lossen.

Een deel van de 2.000 toeschouwers vond het welletjes en trok huiswaarts. "Wat een ongelooflijke anticlimax", klonk het uit hun mond. Degenen die toch besloten te blijven, werden drie uur later dan gepland alsnog beloond. De twee kinderen drukten een tweede keer op de knop en een grote wolk van stof was het resultaat.

Hiroshima

Dat de 53 meter hoge toren niet zonder slag of stoot tegen de vlakte ging, wekte geen verbazing voor Vermon Reidel, een van de eigenaars van de toren. "Over de hele wereld zijn er maar twee van dit soort schouwen gebouwd. Eentje stond hier en de andere stond in Hiroshima. Zelfs na de ontploffing van de kernbom bleef die schouw overeind staan."

lees ook