De verkiezingen zijn begonnen

De Waalse regering heeft haar diepste crisis in 4 jaar tijd onlangs beleefd. Aanleiding daarvan? De steun voor groene energie. Het begon allemaal tijdens de krokusvakantie: Jean-Marc Nollet, minister (Ecolo) van Energie kondigde in een interview met La Libre aan dat hij 500 kWh gratis zou geven aan elke Waalse familie. Eerst bleef iedereen stil binnen de regering Demotte. Maar na twee dagen regende het reacties. En die kwamen niet van zijn Waalse collega’s maar wél van twee partijvoorzitters, Paul Magnette (PS) en Benoît Lutgen (CDH). Zeer uitzonderlijk… En het signaal dat de campagne naar 2014 ook in het zuiden van het land begonnen is.
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Nollet tegen de anderen

Jean-Marc Nollet is immers hét boegbeeld van zijn partij. Des te meer sinds Jean-Michel Javaux zich concentreert op zijn gemeente Amay (en een paar andere mandaten). De twee co-voorzitters, Emily Hoyos en Olivier Deleuze lijken het moeilijk te hebben een brede ruimte in te nemen in het medialandschap, naast Charles Michel en Paul Magnette.

Jean-Marc Nollet is trouwens altijd één van de beste vertegenwoordigers van Ecolo geweest: minister op zijn 29, opgemerkte oppositieleider in de Kamer tussen 2004 en 2009, en nu Nummer Twee van de Franstalige en Waalse regeringen. Nollet, afkomstig uit Fontaine-l’Evêque (vlakbij Charleroi), loopt als een dossiervreter, een man die heel veel werkt, compromissen kan sluiten (geen “groene Khmer”), zich strikt houdt aan het respect van ethiek en governance. Last but not least: de volleyball-speler komt sympathiek over. Met andere woorden: hij kan punten scoren voor zijn partij. Vandaar dat hij een gedoodverfd mikpunt werd voor Magnette en Lutgen. Zijn uitspraak in LaLibre klink provocerend, en was trouwens misschien een communicatiefout.

Gênant

Daarna ging het van kwaad naar erger voor Ecolo. Er volgden een aantal regeringsvergaderingen, die in felle disputen en hevige polemieken in de pers uitmondden. Nollet tegen de anderen. Open crisis in de regering. Zo bleek uit een plenaire vergadering van het Waalse parlement in Namen: de minister zat alleen op de regeringsbank om de kritiek weer te leggen. En die kritiek kwam niet alleen van de MR (oppositie) maar ook van de PS en de CDH (die samen met Ecolo in de meerderheid zitten). Rampzaliger kon het niet. De dag nadien escaleerde het nog: Emily Hoyos vroeg, via een Belga-bericht, Paul Magnette en Benoît Lutgen hun regeerakkoord te herbevestigen. De vertrouwensvraag… die nooit een antwoord kreeg.

Officieus werd gezegd dat de partners tijdens een onderonsje alles hadden uitgeklaard. Maar er kwam geen officiële boodschap van de PS noch de CDH. Op zich leek dit een beetje gênant voor Ecolo: een alarmbel van de voorzitster die geen kat wakker maakt! Weer een manier, voor PS en CDH, om Ecolo te isoleren. En daarmee was de kiesstrijd begonnen.

PS en MR beste vijanden

In Wallonië, en misschien nog meer in Brussel, wordt het eerst en vooral een duel tussen PS en MR. In die zin tellen alle stemmen. En in dit opzicht kan de deelname aan een de regering Di Rupo averechts werken voor de PS: sommige maatregelen (aanpassing van het indexeringsmechanisme, degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen, hervorming van de brugpensioenen…) zijn niet bepaald populair bij de PS-kiezers.

Wie kan daarvan profiteren? PTB (die een paar zetels heeft gewonnen in de buurt van Luik bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen), maar ook Ecolo. Vandaar de aanvallen.

CDH en Ecolo gaan in de clinch voor de derde plaats op het podium… Maar vooral voor een plaats in de meerderheid. MR en PS zijn misschien grote vijanden, alles wijst erop dat ze samen in 2014 Wallonië zullen willen regeren. In het geval (niet zo hypothetisch) dat de coalitievorming vlugger verloopt in de deelstaten dan op federaal niveau lijkt het bijna evident dat MR en PS een eerste akkoord zullen sluiten op gewestelijk niveau: op deze manier worden beiden bijna automatisch lid van de federale regering, als weerspiegeling van de regionale meerderheid.

Nog steeds in die logica maakt CDH meer kans op een deelname dan Ecolo: een klassieke tripartite lijkt nog altijd een vaste waarde te zijn op de Belgische markt. Met het oog op deze strategieën wordt de crisis binnen de Waalse regering bijna helder: een eerste teken dat sommigen Ecolo graag uit de meerderheid duwen in 2014.

(De auteur is politiek verslaggever bij Le Soir.)

 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.