"Wie heeft ons huwelijksfeest betaald?"

55 jaar geleden stapte het Canadese koppel Tom en Karel Nordstrom in het huwelijksbootje in de Britse stad Birmingham. Gedurende hun huwelijk bleven ze met een onopgeloste vraag zitten: wie destijds hun huwelijksfeest heeft betaald. Na de dood van haar man Tom doet Karel nog een laatste verwoede oproep om de naam van de weldoener te kennen.

Karel en Tom waren jonge twintigers toen ze in 1958 elkaar (kleine foto links) eeuwige trouw beloofden. Een groot huwelijksfeest werd het niet, want ze leefden veel meer van de liefde dan van het geld. Met enkele vrienden en familieleden gingen ze het huwelijk vieren in hotel Royal Sutton Coldfield in Birmingham.  "Toen we na het feest naar de receptie stapten om af te rekenen, vertelden ze ons doodleuk dat een onbekend iemand dat al had gedaan", zegt Karel op de website van The Province.

Die mysterieuze daad van financiële barmhartigheid heeft volgens haar een blijvende invloed gehad op hun leven. "Het was echt een soort van kantelpunt", beweert Karel. "Vanaf dat moment begonnen we anders naar de dingen te kijken. Het heeft zeker ook een invloed gehad op de opvoeding van onze kinderen."

Vooral op het leven van haar man Tom had de geste een duidelijke invloed. "Hij werd lid van tal van verenigingen en zette zich daar belangeloos voor in." Volgens Karel en hun 44-jarige dochter Juli droeg het gebaar van de onbekende hotelgast daar in grote mate toe bij. "Elke keer wanneer mijn vader het over dat huwelijksfeest had, was hij tot tranen toe bewogen. Zelfs na ruim 50 jaar."

Tom heeft de identiteit van de weldoener nooit achterhaald. Vorig jaar stierf hij op 76-jarige leeftijd en door zijn overlijden voelde zijn vrouw zich verplicht om nog een allerlaatste poging te ondernemen. In tal van Britse kranten roept ze de vrijgevige man op om zich te melden. "Misschien is hij er ook niet meer, maar ik wil gewoon nog een ultieme poging doen", aldus Karel.

"Samen met Tom heb ik alle mogelijke scenario's afgespeeld, maar nooit hebben we een naam op de man kunnen plakken. Hopelijk krijg ik nog de kans om hem te bedanken en te zeggen dat een klein gebaar een grote impact kan hebben op iemands leven."

lees ook