Countdown - Celia Ledoux

Een week in kleine shots nieuwsadrenaline.

Vrijdag: Chirurg in een Engelse krant: standaard reanimatie is achterhaald en grotendeels voor de vorm. Hij reanimeert goed dubbel zo succesvol met zijn methode. Ik twijfel. Hype, revolutie+ohmygod zinloze doden!, goeie PR, of een combinatie? Wordt afwachten. Vlaamse kranten pikken het zo'n 2 weken later op (als Bart De Wever effe niets doet).

Zaterdag: BBC's “class calculator” is op één week 4,8 miljoen keer uniek gebruikt. Ik schrik van mijn eigen plek. “Hoger” dan ik dacht. Idee dat ik “opgeklommen” ben went nooit. In mijn hoofd ben ik een working-class-kindje. Wel leukere test dan die in de Flair.
(De class calculator staat allang op de Redactie. Nota aan brein: scoops te gelde maken ipv oppotten voor columns. Nota van brein: zwijg jong, ik ben een roman aan 't schrijven.)

Zondag: Facebook wordt betalend. Instant slogan in hoofd: “Zuckerberg: na de privacy ook uw centen!” “Diaspora” is een gratis alternatief met respect voor uw gegevens. Geleerd van mijn geek-vriendinnetje. Maar: er zit geen kip op. Kijk. Als u nu allemaal massaal migreert, doe ik dat ook. Coole naam ook, Diaspora.

Maandag: Het overlijdensbericht voor Thatcher lag lang klaar. Haar woordvoerder kondigt aan. Dat vind ik weer raar: woordvoerder voor een bejaarde met Alzheimer?
In de metro een meisje van de beschutte werkplaats. Tas met geshopte foto. Zij en Justin Bieber. Hoeveel uur beschut werk kost dat ding? Mijn pupillen met Down wilden steeds Samsonspullen. Ik misgun ze hen niet. De spinmakers wel het té easy geld.

Dinsdag: Spontane feestjes uitgebroken in Bristol, Brixton, Glasgow. Ken Loach wil Thatchers begrafenis privatiseren- “Zou ze gewild hebben!” Thatcher-fans vinden oproer niet respectvol. Betreft nochtans de politiek-publieke erfenis, niet het oude dametje.
Krijg meermaals geopperd dat Thatcher geknipt rolmodel voor mij is. Kapsel? Pakjes? Nee: als vrouw. Oh. Voorzekers. Mannen zien in élke geslaagde man ook een rolmodel.
Coca-cola financieert suikercampagne van de Vlaamse Diëtistenvereniging. Ik bookmark het artikel als toekomstige standaard uitleg op de vraag “maar waarom zou corporate sponsoring een slecht idee zijn?”

Woensdag: Gabriel Fehervari's stalen blik tuurt me aan op talloze nieuwspagina's. Alfacams eind is nabij (flashback: Mayakalenderhype). Ik werkte er een blauwe maandag – eentje vol toppen, dalen en adrenaline. Weet nog steeds niet: liep Fé's blik nu over van wantrouwen, behaagzucht of durf? Hij was verbaasd dat ik bij mijn ontslag “geen scène trapte”. (Hell, mijn opvolger was Terry Verbiest. Tegen die kilo's kan ik nooit op.) Een stel ex-collega's had ik deze sisser niet gegund. Ergens gun ik Fehervari ook beter.
Nouja, minder bloedbad dan Thatcher. Nigel Williams snoert in De Standaard Opinie Maggies fans de mond met haar eigen vuile daden. De Standaard betaalt luizig tot niet voor opinies. Goedkope paginavulling. Nou ja, wie weet betalen ze Williams wel goed.

Donderdag: Op de eerste “Dag van de Filosofie” moet ik Zeer Slimme Mensen (help) op de Ugent (nog meer help) interviewen rond financiële sector en solidariteit. Ik lees me in. Bankiers krijgen op Londense feestjes klop. België is lief, of mijn feestjes te saai.
Joris Luyendijks sociale media-editors zeggen dat Twitter-links snelle oneliners en bekvechten leveren, Facebook-links diepte en inzicht. Ben tevreden, want Facebook-adept.
'Ding-Dong, the Witch is Dead' haalt de Britse hitparade. Auntie Beeb noemt het onrespectvol en zendt 5 seconden uit.
Op the Guardian klik ik altijd verder. “Nieuws is slecht”. Aha? “Onderbreekt de aandacht, remt breinontwikkeling, ongezonde adrenaline-injecties, angst-filosofie”. Herkenbaar. “Vermoordt creativiteit.” Fuck!! (Wat was dat van “angstfilosofie”?)
Een zoveelste ludieke Saganlink gepost op mijn Facebook. Negeer het.

Zaterdag: Dozijn “nieuws”artikels over cyberterroristen. Rol als ex-PR-persoon en communicatiespinmaker de ogen (gespogen beloofd: ben nu bekeerling). Twee maand geleden voorspelde dieptejournalistiek dat “cyberterrorisme” het nieuwe vat was voor de militaire industrie. Sindsdien druppelt het steeds harder. Een week geleden: een vakblad-specialiste via Twitter. Ze was PR-gebombardeerd over een zwaar gehyped cyberterrorismescoopje. Bleek een zoveelste mediahoax. Het hoax-zijn werd niet gehyped.
Angst en beven drijft het militair-industrieel complex. Ik negeer elk bericht over cyberterrorisme (Ledoux, zwijg toch. Morgen draait zo'n kwaaie PR-techneut je een virus in de nek). Maar straks overinvesteren banggelobby'de politici toch weer in beveiligingsonzin, niet in zorg, onderwijs, cultuuropbouw.
Duizenden ballonnen gepland voor Willem-Alexander. Vooruitzicht: duizenden dooie vogels tot gevolg. Murw post ik de petitie op Facebook.
KMI checken. Geloof in KMI zoals in horoscopen: als het me aanstaat. Eindelijk slapen.

Zondag: zon-dag op het terras. Lotus wil mijn favoriete leuze op hun koekjes. “Laat mijn speculoos gerust met uwe marketing” zal het wel niet halen.
Op Twitter post iemand “journaal-mooi-weer-bingo”. Ik retweet. Van mijn luttele volgers haken serieuze journalisten vast af.
Knack- en Trendsbaas Johan van Overtfeldt twiet dat De Standaard (communistenkrant!) 2500 anti-Thatcher-betogers vermeldt, Reuters maar over 200. Een volger: “oh? Op Reuters staat 'several hundred'”, met Guardian-foto van mensenzee. Van Overtfeldt: 'om 8.20 stond er “200”.'
Spreek dat maar tegen. Ik kan me niet inhouden en opper dat feestjes in Brixton, Glasgow en Bristol misschien ook fictief waren. Ben. Zo. Slecht. Bezig. Krijg nooit een column in Knack.

Maandag: Bart De Wever “voelt zich verplicht” tot deelname aan “de Slimste Gemeente”. Op Facebook blijkt gemeente Amsterdam ballonplannen in te trekken. Heb korte, zoete dagdroom over efficiënte petitie rond Slimste Gemeenten en mediapolitici.
Noteer in research voor Filosofie-Dag: “publieke topambtenaren aangeworven in privé=probleem want belastingontduiking met insiderskennis”. Trek de debaters na. Eentje heeft gevoelig onderzoek in opdracht van een consultancybureau verricht. Hm. Schrap je die vraag dan (verstandig), of confronteer je de spreker (weer eens typisch ik)?
Het Mechels OCMW wil van naam en logo veranderen. Hun reclamebureau heeft vast niet verklapt dat eufemismen niet werken (zie ook: Tering->tuberculose->TBC->TB). Hopelijk wordt de kost niet doorgerekend aan noodruftige sukkels.

Dinsdag: Franse cultuurminister heeft appartementje en veel schulden. Lachbui: eindelijk een van ons! Gemeentes luiden alarmklok over besparingen. Renaat Landuyt oppert: laat Kris Peeters gemeenten als modelbedrijven zien en hun lasten verlagen. Andermaal slappe lach. Ben duidelijk ver heen. Merk in de zon: ladders in kous, modderspatten op enkels. Thuis wacht een publieke twiet “goeie benen”. Denk: stalker? (Ook: ladders. Modderspatten.) Post natuurlijk luchtig als toffe peer terug.

Ik zet het scherm uit en stel impulsief een week-lang moratorium voor nieuws in.
Rol veel te laat in bed. Boeken nodig. Films, muziek, essays, uitwaaien, zon. Geen nieuws.

U wil dezelfde belofte over sociale media. Ik ken mijn grenzen. Mijn graden van verslaving.

 (De auteur is columniste en schrijfster.)

lees ook