De dag dat Wiske doodging

Het mag een wonder heten dat "Amoras", het grote project van Standaard Uitgeverij zo lang min of meer geheim is kunnen blijven. De uitgever heeft de media op een bijzonder geraffineerde manier bespeeld, door visjes uit te gooien, brokjes vrij te geven en geruchten te voeden. Maar nu is het nieuws dus officieel: er komt een eenmalige zesdelige reeks rond Suske en Wiske die in niets lijkt op de klassieke, bijna 70 jaar oude Vlaamse strip. En om dat maar meteen scherp te stellen, sterft Wiske aan het eind van deel I. Godslastering voor wie recht is in de stripleer, allicht.

Een "saga" heet het in de peptalk van de uitgeverij. Maar eerlijk is eerlijk: "Amoras" is overtuigend en origineel, en de strip oogt ronduit verbluffend. Daarvoor hebben scenarist Marc Legendre en tekenaar Charel Cambré getekend. Nooit gedacht dat de Suske en Wiske van wijlen Willy Vandersteen zich tot zulk een drastische "make-over" zouden laten lenen.

Internetcampagne

Eerst was er de raadselachtige Facebook-pagina "Amoras2047" die door deredactie.be onder de aandacht van het brede publiek werd gebracht. Dan volgden de trailers met "bewegend" beeld, vervolgens de affiches met "Wiske vermist". Er verschenen graffiti in een Antwerps shopping mall. Toen er een doodsbrief voor "Louise" aka Wiske in de pers kwam, zat het spel helemaal op de wagen.

Het gonsde op het internet over wat er met de klassieke striphelden aan de hand was en wie daarvoor verantwoordelijk waren. Stripkenners werden opgevoerd, oordelen werden geveld. Wat uiteraard de bedoeling was van de uitgever.

Het antwoord is er nu: helemaal los -in alle opzichten- van de "gewone" stripreeks "Suske & Wiske" verschijnt volgende week (op 8 mei) deel I van de "Suske en Wiske Saga". De twee striphelden zetten in het eeuwfeestjaar van Willy Vandersteen een grote stap in het onbekende.

De wereld van nu

Wie -zoals ik- met de pakweg eerste honderd albums van "Suske en Wiske" groot is geworden, heeft op een zeker moment de oer-Vlaamse striphelden losgelaten. Been there, seen that. Die lezers wil Standaard Uitgeverij (al 68 jaar uitgever van de strip) terugwinnen. Maar noem het vooral geen Suske en Wiske voor volwassenen, luidt het, want ook de 13-,14-jarige van nu moet de "Suske en Wiske Saga" willen lezen.

Maar dan wel een Sus en Wis die leven in de wereld van nu. Dat uit zich niet in de kleren van de helden, want de kledij is net zo klassiek als in de beginjaren, al is ze soms vuil en gescheurd. Maar Wiske heeft wel borsten gekregen, Suske wordt door een andere vrouw gekust, er vloeit bloed, het geweld is "echt", er vallen zelfs doden. Uiteraard zijn de smartphone en de laptop alomtegenwoordig.

Dat gebeurt -zo verzekert de uitgeverij- met de volledige instemming van de erven Vandersteen. Al toonden die zich niet enthousiast toen de rouwbrief voor Wiske de voorpagina’s en de homepages haalde. Maar ook dat kan window dressing geweest zijn. In het striptestament dat de stamvader naliet, stond ook niets dat een make-over zoals de Saga in de weg stond, zo verzekert de uitgever. En om helemaal duidelijk te maken dat het hier om een reeks naast de alom bekende serie zou gaan, zijn de Suske en Wiske-tekenaars van Studio Vandersteen buiten het project gelaten (al wisten ze er uiteraard van).

Het is nog maar de vraag of ze hadden willen meewerken aan een strip die bijna haaks staat op die "van hun". De Saga is dus het werk van Charel Cambré en Marc Legendre die al eerder samenwerkten (aan de strip "Jump" bijvoorbeeld). Legendre was overigens de eerste hoofdredacteur van het Suske en Wiske Weekblad en schrijft scenario’s voor "De Rode Ridder", nog een geesteskind van Willy Vandersteen, via de allang overleden jeugdschrijver Leopold Vermeiren. Cambré toont in "Amoras" dat hij ook een dramatische strip aankan. En hoe.

Nieuw en toch oud

Er is in "Amoras" veel van de "klassieke" Suske en Wiske bewaard gebleven. De legendarische nieuwsgierigheid van Wiske bijvoorbeeld. Door die nieuwsgierigheid keren de jonge helden ongewild terug naar het eiland Amoras, waar het in 1947 allemaal begon (als we Rikki en Wiske in Chocowakije even buiten beschouwing laten). Amoras blijkt overigens als twee druppels water te lijken op het Canarische eiland El Hierro, waar scenarist Marc Legendre woont, maar dit geheel terzijde.

Maar er is ook een fundamenteel verschil met de "oude" Suske en Wiske (die trouwens gewoon doorgaat, want die strip blijft ondanks de teruglopende verkoop nog altijd een megaseller): de "Saga Amoras" is eindig. Er zijn zes afleveringen gepland (het wordt dus een soort vervolgverhaal met aan het eind van iedere aflevering een cliffhanger of een drama), daarna stopt het. Misschien komen er later nog Saga’s over en rond andere figuren uit het Suske en Wiske-universum, dat sluit de uitgever niet uit.

In een notendop

Professor Barabas werkt aan de moeder van alle teletijdmachines, maar hij heeft de indruk dat er in zijn labo geknoeid wordt. Wanneer de professor naar een topbijeenkomst moet, vraagt hij aan Suske en Wiske om op de machine te letten. Zoiets moet je aan Wiske geen twee keer zeggen. Ze begint aan de knoppen te draaien, stelt de machine in op Amoras. Wanneer Suske en Wiske indringers horen binnenkomen, verbergen ze zich in de teletijdmachine. De indringers zijn evenwel geen boeven, maar Lambik en Jerom, allebei werkloos door de crisis.

Lambik (met lelijke snor en dikker dan ooit) heeft een computeropleiding gevolgd en koppelt zijn laptop aan op de teletijdmachine. Hij wil de wereld terug sturen naar de tijd voor de crisis. Er volgt een geweldige ontploffing. Als Lambik en Jerom de pop Schanulleke vinden in de bomkrater, zijn ze ervan overtuigd dat ze Wiske hebben vermoord en zoeken ze hun heil in de drank.

Suske en Wiske worden niet naar het verleden maar naar de toekomst in geslingerd en komen in het jaar 2047 op Amoras terecht, waar de vetten en de mageren nog altijd strijd met elkaar leveren, zij het dat ze nu onder de naam Fatties en Skinnies door het leven gaan.

Wiske en Suske worden van elkaar gescheiden. Suske gaat naar zijn halfzusje (zullen we maar zeggen) op zoek en krijgt daarbij de hulp van een heel nieuw personage, een knappe jonge vrouw die Jérusalem heet. En uiteraard speelt de oermisdadiger Krimson een grote rol, dat hadden we al uit de Facebookpagina kunnen afleiden. Hij laat zijn zwarte brigades Wiske ontvoeren om zo professor Barabas te dwingen zijn eigen teletijdmachine (waarmee hij de wereld hoopt te veroveren) op punt te stellen. Wiske kan ontsnappen…

Ik zei het al: er wordt op geen liter bloed of lijk gekeken, de tekeningen zijn soms angstaanjagend realistisch, de slechten zijn echt slécht. En aflevering I eindigt op een drama dat je bij Suske en Wiske niet mogelijk acht en dat je pas gelooft als je het leest: Wiske gaat dood. Ik kan me inbeelden dat de rechtgeaarde Suske en Wiske-fanaat daarbij van afschuw rilt.

De Boekenbeurs

Deel II van de "Amoras Saga" verschijnt op 6 november, en mag dus maar 1 dag op de Boekenbeurs verkocht worden. Het wordt daar aanschuiven aan de signeertafel. De oplage is erg hoog, zelfs voor een berekende gok. Een precies getal wil de uitgever niet prijsgeven. Maar de oplage kan uiteraard niet eens tippen aan de dik 1 miljoen exemplaren waarop een klassiek "Suske en Wiske"-album wordt verspreid. De Saga-albums zijn 56 pagina's dik, zijn iets groter dan de gewone albums en kosten 6,95 euro, 1 euro meer dan pakweg "Het zingende nijlpaard".

Louis van Dievel