Was het nu 70, 80, 90 of 2000?: De danspasjes van Nicole en Hugo

In 1973 mochten Nicole en Hugo voor ons land naar het Songfestival in Luxemburg met het nummer “Baby, baby”. Een topprestatie werd het niet maar met hun opvallende outfits en swingende danspasjes stelden ze een nieuwe standaard voor alle Songfestivalartiesten die in hun voetspoor volgden. Keer terug naar de tijd van olifantenpijpen en zwoele liefdesbetuigingen in het laatste deel van de reeks “Was het nu 70, 80, 90 of 2000?”.

Vergeet aanstellerige tieneridolen die op de rug van een commerciële machinerie de planeet teisteren. Negeer ook de jaarlijks terugkerende buitensporige kostuums die mekaar in extravagantie proberen overtroeven op het Songfestivalpodium. Slechts 1 duo heeft het recht zich de koning en koningin van blitse pakjes te noemen. Slechts 1 stel weet de betekenis van de woorden “baby, baby” naar waarde te schatten (eat your heart out, Justin Bieber). Nicole Josy en Hugo Sigal zijn en blijven de onbetwiste stamouders van al wat het Songfestival hip en trendy maakt.

In 1973 mochten Nicole en Hugo België vertegenwoordigen op het Songfestival in Luxemburg. Eigenlijk zouden ze dat al 2 jaar eerder doen in Dublin. Ze hadden zich ingeschreven voor de liedjeswedstrijd “Canzonissima” en wonnen zowaar de preselecties met het nummer “Goeiemorgen, morgen”. Toen al was hun choreografie met opvallende danspasjes doorspekt. Vlak voor de afreis naar Ierland viel Nicole echter ten prooi aan hepatitis en het echtpaar moest noodgedwongen thuisblijven.

Nicole en Hugo ad interim

Toch weerklonk “Goeiemorgen, morgen” dat jaar in Dublin. Lily Castel en Jacques Raymond werden in extremis als Nicole en Hugo ad interim op het vliegtuig gezet. Scoren deden ze niet: met 68 punten eindigden ze op een gedeelde 14e plaats.

2 jaar later was het dan toch eindelijk de beurt aan Nicole en Hugo zelf toen ze opnieuw werden uitverkoren om voor België aan het Songfestival deel te nemen. Deze keer gingen ze met het nummer “Baby, baby”. Winnen lukte ook hen niet, wel integendeel. Met 58 punten eindigden ze 17e en laatste.

Olifantenpijpen

Maar voor een keer mogen de resultaten niet deren. Nicole en Hugo schreven immers geschiedenis door aan te treden in legendarische knalpaarse outfits, strak rond de billen en met olifantenpijpen. Een heuse revelatie op het Songfestival waar tot dan toe slechts weinig artiesten het hadden aangedurfd vestimentair uit de band te springen. De hippe outfits van Abba zouden nog een jaar op zich laten wachten, maar het Songfestival was het discotijdperk officieel binnengetreden.

Het beste moest evenwel nog komen want zodra dirigent Francis Bay de melodie aanhief, begon het duo er lustig op los te shaken. Ook dat was vrij nieuw voor die tijd. Nicole en Hugo lieten het niet aan hun hart komen en werkten als een geoliede machine hun dansroutine perfect af. Yeah baby, baby! Het Songfestival zou nooit nog hetzelfde zijn na hun performance.

Love is all around

Hoewel Europa hun act de avond zelf maar weinig kon smaken, groeide de passage van Nicole en Hugo doorheen de jaren toch uit tot een waar hoogtepunt in de Songfestivalgeschiedenis. Toen in 2005 in Kopenhagen een speciale jubileumviering ter gelegenheid van de 50e verjaardag van het Songfestival plaatsvond, werden de beelden van de paarse pakjes de hele show lang breed uitgesmeerd. In elk compilatiefilmpje doken de twee op en bij wijze van apotheose verschenen ze aan het einde van de avond om hun nummer nog eens integraal te brengen.

Nicole en Hugo zijn altijd in de showbizz actief gebleven met tal van optredens, actes de présence en gastrollen op tv en op de planken. Cruisepassagiers kennen hen ongetwijfeld van de concerten die ze jarenlang op verschillende schepen op alle wereldzeeën gaven. In 2004 deed het echtpaar opnieuw een gooi naar het Songfestival bij de preselecties van de VRT. Met hun nummer “Love is all around” raakten ze echter niet voorbij de voorrondes.