Astrid en John, Filip en Mathilde, ... - Kristien Hemmerechts

Ik moet bekennen dat ik in het John-en-Astridsprookje geloofde. Sterker zelfs, ik was ervan overtuigd met mijn eigen ogen te hebben gezien dat het goed zat tussen die twee.

Op aanraden van een vriend heb ik een paar keer gekeken naar Astrid in action, alleen of met ‘den John’. Vervolgens bevestigde ik als ‘kenner’ op etentjes, waar die twee onvermijdelijk ter sprake kwamen, dat ja, ik ook geloofde dat het echt wel liefde was. Of echte liefde. Nu ja, wat is dat ‘echte liefde’? Misschien was het dat ooit en is het dat niet meer. Wie zal het zeggen? Zij in ieder geval niet.

Ik denk ook dat het tussen Kate en William echte liefde is, maar misschien zal ook dat op een dag een illusie blijken. Sinds het rampzalige huwelijk tussen Charles en Diana sloven alle koningshuizen zich uit om geluk en liefde uit te stralen met veel grote of kleine publieke gebaren van affectie, want ze hebben intussen goed begrepen dat royalty watchers hun lichaamstaal tot in het kleinste detail bestuderen. Wat is echter de waarde van die lichaamstaal?

De John-en-Astridbreuk bewijst dat lichaamstaal niet de betrouwbare graadmeter is waarvoor we die ooit hielden. Qua lichaamstaal zat het tussen die twee perfect. Misschien kunnen Astrid en John vooral overtuigend acteren. Dat is ook een gave.

Blik

Af en toe word ik bevangen door heimwee naar de Dianadagen. Zij gaf prachtige staaltjes lichaamstaal ten beste, alsof ze niet wist dat er zoiets bestond als lichaamstaal, die verraadde wat ze dacht en voelde. Herinnert u zich de blik waarmee ze het plafond in een poepchic paleis in een of andere golfstaat monsterde?

‘Wat doe ik hier in hemelsnaam?’ vroeg ze zich met die blik wanhopig af, terwijl een klein legioen mensen zich uitsloofde en uitgesloofd had om het haar naar haar zin te maken. Ze schreed in een schitterende jurk en beladen met een fortuin aan juwelen door dat paleis, hield zoveel mogelijk afstand van haar verfoeide echtgenoot, en sloeg haar ogen in wanhoop hemelwaarts, alsof ze hoopte op verlossing uit hogere regionen. De camera’s klikten en de wereld wist: dit huwelijk is gedoemd.

Lichaamsbabbelaars

Straks zullen Kate en William op het bordes van het ziekenhuis verschijnen met de nieuwe baby in de armen, precies zoals Charles en Diana er ooit verschenen met William. Iedereen zal zich vergapen aan hun lichaamstaal, maar we weten nu dat er ook in lichaamstaal hard gelogen kan worden.

Verder is het zo dat het ene lichaam al wat meer babbelt dan het andere. Filip en Mathilde bijvoorbeeld zijn geen lichaamsbabbelaars. Je kan die bestuderen en blijven bestuderen, en je krijgt altijd hetzelfde te zien, namelijk niets.

Michelle Obama daarentegen is een uitbundige lichaamsbabbelaar. Hebt u haar met de ogen zien rollen tijdens een lunch toen haar man opnieuw verkozen was? En kent u die foto waar ze net buiten een vergaderzaal ongeduldig en gefrustreerd staat te wachten op haar man? Boekdelen spreekt die foto. Heerlijk voer voor lichaamstaalspecialisten.

Ook Maxima’s lijf babbelt dat het een lust is. Daarom wilde iedereen naar de Nederlandse troonswisseling kijken. Er was de hele tijd iets te zien, vooral wanneer Maxima in beeld kwam. Ik veronderstel dat ze er op 21 juli bij zal zijn, maar de camera’s zullen vooral op Filip en Mathilde zijn gericht. Voor de kijkers is dat eigenlijk een beetje jammer.

(De auteur is schrijver en docente aan de KU Leuven HUBrussel)

 

lees ook