Gentse Kop - Walter Van Steenbrugge

Ik gaf nooit eerder present bij de opening van een nieuw voetbalstadion. Een kans om daarbij aanwezig te zijn, viel mij, na nu toch al een halve eeuw, nog niet te beurt. Tot ik afgelopen woensdag in Gent mee mocht gaan feesten, met klank en lichtspel om U tegen te zeggen. Ambiance mag bij een Gentenaar immers nooit ontbreken.

Ik kan niet verhullen dat ik me enkele vragen stelde en dus twijfels had of, wat wekenlang werd aangekondigd als de enige, echte, unieke voetbaltempel, wel zou bewaarheid worden.

Eerlijkheid gebiedt me u te zeggen dat mijn verwachtingen op zowat alle vlakken overtroffen werden. De Ghelamco-arena oogde reeds enige tijd fraai en groots aan de buitenkant, maar de binnenkant gaf zo mogelijk nog meer uiting van klasse en uitstraling. Deze uitstraling maakte de supporters van de Gentse club zichtbaar blij en ook de spelers leken geïnspireerd door het architecturaal hoogstandje.

Het mag gezegd dat de realisatie van een dergelijk project binnen een tijdspanne van een slordige negen maanden een helse en onwaarschijnlijke krachttoer is geweest. Een perfecte dubbelpas tussen privé-initiatief en overheidstussenkomst voor deze moderne brood en spelen.

Deze formule heeft duidelijk gewerkt en verdient alle lof. Uiteraard mogen dan de beleidsverantwoordelijken – vaak het voorwerp van spot en kritiek – de indianenpluim krijgen om zoveel krachten, middelen en de juiste mensen samen te mobiliseren om een dergelijke sporttempel succesvol neer te poten.

Je vraagt je dan wel direct af hoe het komt dat andere broodnodige bouwprojecten, zoals het Forensisch Psychiatrisch Centrum, zo lang op zich lieten en laten wachten.

Prestige?

Meer daadkracht bij de decisionmakers betrokken bij het nieuwe stadion? Voetbal kan toch nooit een hogere prioriteit krijgen dan het Europees gebod om zieke delinquenten een menswaardig bestaan te geven?

Daarnaast wil je ook dat het fameuze huzarenstukje van de fiere en blinkende Gentse koppen, De Witte en Termont (het leken wel broers), zich ook zou doorzetten naar de stimulering van jongeren om zich sportief te engageren. De jeugdwerkloosheid is enorm, om nog te zwijgen over de afhankelijkheid van roesmiddelen en de jongerencriminaliteit (niet in het minst in grootsteden). Op de zorg voor het lichaam kan mijn inziens niet hoog genoeg worden ingezet.
Een flinke portie ‘Gentse kop’ (uuflakke volgens Termont) lijkt op dat vlak heel nodig.

Een warme oproep bij deze om de krijtlijnen van het mooie voetbalproject uit te breiden naar de sportieve integratie van de jongeren.

Tot slot nog dit : Voorzitter De Witte kondigde in zijn overwinningsspeech aan dat AA Gent niet meer zou verliezen in deze arena. De Witte mocht dan wel met zijn prognose over de bouw van zijn prachtig stadion juist zitten, doch deze uitspraak kan nu al naar het rijk der fabeltjes worden gestuurd.

Op 21.12 komt FC Brugge toch op bezoek ?

(De auteur is advocaat.)

lees ook