"Patiënten worden nog te vaak vastgebonden"

Patiënten in een ziekenhuis worden nog te vaak aan hun bed vastgebonden. Dat blijkt uit cijfers van de Vlaamse Zorginspectie waarover De Standaard en Het Nieuwsblad vandaag berichten. Bovendien zouden ziekenhuizen zich niet houden aan de strikte regels voor de zogenoemde fixatie. Patiënten zouden daardoor sneller ernstige letsels kunnen oplopen.

Met "fixatie" worden maatregelen bedoeld die de bewegingsvrijheid van de patiënt sterk inperken: het optrekken van hekken aan het bed en/of het vastbinden van de patiënt aan de lenden, enkels en polsen. Fixatie mag alleen worden toegepast bij patiënten die een gevaar voor zichzelf of voor anderen vormen als ze alleen rondstappen.

Tussen 2010 en 2012 bezocht de Vlaamse Ziekenhuisinspectie 33 ziekenhuizen. In 23 ziekenhuizen stelde de inspectie vast dat de artsen niet betrokken worden bij de beslissing om te fixeren, zo schrijven De Standaard en Het Nieuwsblad. Ze worden alleen op de hoogte gesteld van de beslissing, terwijl bijvoorbeeld agressief gedrag ook het gevolg kan zijn van medicatie. Soms wordt fixatie ook toegepast bij patiënten die storen of lawaai maken, en dat mag niet.

"Fixatie blijft een erg ingrijpende maatregel, ik denk dat alle partijen ervoor kiezen om een zo fixatie-arm mogelijk beleid te voeren. We zien wel dat ziekenhuizen allerlei visies en procedures daaromtrent ontwikkelen, maar het omzetten daarvan in de praktijk hinkelt achterop", zegt Stef Van Eekert, afdelingshoofd Welzijn en Gezondheid van de Vlaamse Zorginspectie in "De ochtend" op Radio 1.

"Een beslissing tot fixatie zou in ieder geval in overleg met de arts moeten worden genomen, best ook multidisciplinair, maar zeker ook in overleg met de patiënt of met zijn of haar vertegenwoordiger. Zo wéét de patiënt ook waarom er gefixeerd wordt", aldus Van Eekert.

"Iedereen die aan een fixatie meewerkt, moet ook weten wat de beste methode is en het op een juiste, weloverwogen manier uitvoeren."