Make us sprout! - Frank Van Laeken

Nog drie horden scheiden de Rode Duivels van deelname aan het wereldkampioenschap voetbal in Brazilië: Schotland en Kroatië uit, Wales thuis. De getalenteerde groep voetballers wordt nu al omhoog geschreven als outsider op het WK van volgend jaar. Voorlopig moeten we het nog stellen met een alleen in kritische kringen gebruikte slogan: 'Gaan we naar Rio, dan is het zonder al te veel brio.'
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

In de tijdmachine

Flash forward: dinsdag 15 juli 2014 is een uitzonderlijke kille en natte zomeravond. Terwijl koning Filip net de derde verkenner heeft aangeduid om het politieke kluwen te ontwarren na de verkiezingen, verdringen honderdduizend landgenoten zich om op de Grote Markt in de hoofdstad van het nog altijd unitaire België een glimp op te vangen van hun helden.

Een storm van gejuich en drietalig gezang steekt op wanneer aanvoerder Vincent Kompany samen met Eden Hazard, twee dagen voordien nog maker van het winnende doelpunt in de finale tegen thuisland Brazilië, maar nu nog snel de restanten van een vettige hamburger van zijn lippen vegend, de wereldbeker de hoogte insteekt.

De opdracht is eenvoudig

Stop met experimenteren, professor Barabas, even terug naar hic et nunc. Na de twaalf magere jaren waarin onze nationale voetbaltrots aan geen enkel groot toernooi mocht deelnemen, lijkt het pad naar het belangrijkste voetbalevenement ter wereld, het vierjaarlijkse walhalla van de voetbalkunst, het bal der bals op noppen, met rozen bezaaid. In 2007 stond België op de 71ste plaats op de FIFA-ranking, de maandelijks geüpdatete ranglijst van de 209 bij de wereldvoetbalbond aangesloten lidstaten. Een historisch dieptepunt was dat. Vandaag zijn we opgerukt naar de tiende plaats en de vooruitzichten zijn nog beter. Een al even historisch hoogtepunt.

Toch proberen we best de adjectieven 'historisch' en 'hysterisch' nog even van elkaar te scheiden. In de ogen van de supporters en heel wat journalisten, die in gedachten al bij het inpakken van hun reiskoffer zijn, heeft er al iemand Erik Van Looygewijs ''t Is gebeurd!' geroepen. Niets is echter minder waar. België staat op kop in groep A, met een fraaie 19 op 21, dat klopt. Alleen in de thuiswedstrijd tegen rechtstreekse concurrent Kroatië werden twee kostbare punten verloren. Kroatië volgt op drie punten. Servië op twaalf, waardoor ons land al minstens zeker is van een tweede plaats, die recht geeft op barragewedstrijden. Al proberen we die best te vermijden, omdat je daarin op een sterke tegenstander kunt botsen en er in zo'n dubbele confrontatie altijd een loterij-effect meespeelt.

Op papier is de opdracht simpel: haal zeven op negen in de resterende drie wedstrijden en de buit is binnen. Het kan zelfs nog eenvoudiger: win op Kroatië en haal één punt in Schotland of tegen Wales en bingo! Ook het doelsaldo is momenteel gunstig: +11 voor België, +6 voor Kroatië. Bij een gelijke eindstand wordt eerst naar dat doelsaldo gekeken, daarna naar het aantal gemaakte doelpunten, dan pas naar de resultaten in de onderlinge wedstrijden tussen de gelijk geëindigde landen.
Het ziet er dus goed uit, ook al omdat Kroatië een moeilijker programma lijkt te hebben: uit tegen aartsrivaal Servië, thuis tegen België, uit bij Schotland. België moet naar Schotland en Kroatië, en eindigt met een thuiswedstrijd tegen Wales.
 

Het is "van moetens"

Tot daar de mathematica voor gevorderden. We zien wel wat het wordt. Wat alleszins zeker is: 't is van moetens voor deze groep topvoetballers. In tegenstelling tot de generatie-Ceulemans - goeie, hardwerkende no nonsense-spelers die meer op basis van werkethiek en groepsgeest dan door hun uitzonderlijke individuele talent een finale van een EK en een halve finale van een WK bereikten - bestaat de generatie-Kompany uit wereldvedetten die meedraaien in de beste competities.

Hoeveel doelmannen zijn er internationaal beter dan Thibaut Courtois? Je kan ze op de vingers van één in de zagerij verminkte hand tellen. Welke landen kunnen er vergelijkbare betonnen-muren-die-ook-nog-een-stukje-kunnen-uitvoetballen als Vincent Kompany en Thomas Vermaelen centraal in de verdediging opstellen en houden dan nog Jan Vertonghen en Nicolas Lombaerts achter de hand? Een middenveld met Axel Witsel, Marouane Fellaini en Moussa Dembele, daarmee kom je ook een heel eind weg. Als Eden Hazard en Kevin De Bruyne goed genoeg zijn voor het Chelsea van José Mourinho, dan zijn ze zeker goed genoeg voor het België van Marc Wilmots. Die centrale as, dat is wereldtop. De voorste buitenspelers ook. De flankverdedigers en de spits, dat kan beter. Maar het zijn ook geen sukkelaars, die daar staan.

Wat ook nieuw is, is dat de Rode Duivels geluk afdwingen. En dan kom ik meteen ook met een woordje kritiek op de kwalificatiewedstrijden: het had allemaal wat meer mogen zijn. En beter. Alleen in de thuiswedstrijd tegen Schotland en in de tweede helft uit tegen Servië was er overschot, al mogen we die cruciale redding van Courtois tegen de Schotten niet vergeten en werden we in Belgrado compleet weggespeeld in de openingsfase. Ook Wales uit was behoorlijk, al werden we daar gediend door een snelle rode kaart voor een Welshman. Tegen het matige Macedonië was het twee keer magertjes, net als thuis tegen Servië. Maar het verschil met een paar jaar geleden is dat we die wedstrijden nu gewoon winnen. Desnoods onverdiend, maar het gebeurt wel.

De hoge dosis frivoliteit en technisch vernuft die de huidige generatie meer heeft dan haar voorgangers gaat nog vaak ten koste van diepgang en efficiëntie. Met de werklust en de groepsgeest is er gelukkig niks mis. Daar slaagt Kampfschwein Wilmots veel meer in dan zijn voorganger Leekens, een praatjesmaker die graag claimt dat hij voor negentig procent verantwoordelijk is voor het leggen van de fundamenten van het Rode Duivelshuis, maar die er in werkelijkheid nooit in slaagde om een team te kneden.
 

Een kwestie van details

We leunen dicht aan bij de wereldtop, laten we daar niet flauw over doen. Een kwestie van details, meer is het niet. Kompany die niet kan meedoen tegen Schotland en de bondscoach die de voorkeur geeft aan Daniel Van Buyten, een statige verdediger wiens houdbaarheidsdatum al een paar jaar is overschreden, bijvoorbeeld.

Als we het WK halen, dan mogen we gezonde ambitie tonen. Spanje, Duitsland en gastland Brazilië, dat uitblonk in de Confederations Cup, zijn wellicht te hoog gegrepen. De rest kunnen we aan. We hebben geen Messi, maar Argentinië is als tegenstander een haalbare kaart. We hebben geen Cristiano Ronaldo, maar we zijn beter dan Portugal. We hebben geen Gareth Bale, maar steken Wales in onze binnenzak. Nederland? Laat maar komen!

Er is een keerzijde aan die glinsterende medaille. De sterkte van deze lichting Rode Duivels en het feit dat zowat al deze spelers in de betere Europese competities uitblinken, is tegelijkertijd de achilleshiel van ons vaderlandse competitievoetbal geworden. Sinds de toppers op heel jonge leeftijd uitzwermen, is de Jupiler Pro League meer dan ooit een tweederangsgebeuren, volgestouwd met net-nieters. Aardige voetballers: sant in eigen land, maar niet goed genoeg voor de echte top, want dan zouden ze in Londen, Manchester, Liverpool of Madrid rondlopen.

On compte sur vous!

Zo professioneel de omkadering van Het Team is, zo amateuristisch gaat het er vaak nog aan toe in de Koninklijke Belgische Voetbalbond. In de ontelbare commissies van de bond vind je nog altijd meer fossielen dan in alle natuurhistorische musea van ons land samen, maar de top is intussen verjongd en verfrist. Toch wordt er soms geflaterd dat het een lieve lust is.

De marketingcampagne in de aanloop naar de belangrijke uitwedstrijd in Glasgow gebeurt in twee talen: Frans en... Engels. De slogans zijn 'On compte sur vous!' en 'Make us proud!'. Maar dus niet 'Maak ons trots!', tot grote ergernis van een aantal Vlaams-nationalistische stemmen, die het wegens de successen en de populariteit van de Rode Duivels vooralsnog bij voorzichtig tegenpruttelen houden. Hoe de Duitstalige gemeenschap hierop reageert is ons niet bekend.

Hoe dan ook: het toont aan dat er nog werk aan de winkel is in het glazen huis aan de Houba de Strooperlaan. België is op zich al ingewikkeld genoeg en met de 'betovergrootmoeder aller verkiezingen' in het vooruitzicht zou je toch mogen verwachten dat de bond intelligenter zou inspelen op de actualiteit. Deze campagne is een dubbele belediging: voor de Vlamingen (die niet in hun taal bediend worden) én voor de Walen (die in de ogen van de marketeers blijkbaar te dom zijn om een Engelstalige slogan van drie eenvoudige woorden te hanteren).

Ach, het is wellicht een klein incident en als 'we' ons straks kwalificeren zal het snel vergeten zijn, maar het typeert wel dat de 'Eeuwige amateurs', zoals voetbaljournalist François Colin de bondslieden achttien jaar geleden in een boek noemde, nog een hele weg af te leggen hebben richting Professionalisme. Dan hebben de Rode Duivels zelf een veel kortere afstand voor de boeg.
Komaan, jongens, draai die Schotten in de haggis! Make us sprout!!!
 

(De auteur is sportjournalist met een rijke staat van dienst.)

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.