Egypte heeft genoeg van Syrische vluchtelingen

Wim De Borger werkt voor Radio 2 en reist deze maand naar zijn Syrische schoonfamilie in Caïro om het geboortefeest van z'n dochter te vieren. Voor deredactie.be schrijft hij zijn indrukken neer.

Als ik goed en wel in de taxi zit die me van de luchthaven naar Nasr City moet brengen, verzekert de chauffeur zich ervan dat we toch niet langs voetbalclub El Ahly moeten passeren: "Daar wordt betoogd vandaag, allemaal Syriërs en Turken!" Mijn schoonbroer schudt het hoofd en zwijgt wijselijk.

Tijdens de krachtmeting tussen voor- en tegenstanders van president Mursi gingen sommige Syriërs inderdaad betogen samen met de Moslimbroeders. De Egyptische media reageerden furieus: als de Syriërs mans genoeg waren, konden ze even goed de problemen in hun thuisland gaan oplossen. Her en der werden pamfletten verspreid "tegen de Syrische bezetting die onze jobs afneemt".

Nadat ze Mursi hadden afgezet, en nog voor er een nieuw kabinet aantrad, stelden de militaire machthebbers deze zomer een visumplicht in voor Syriërs. En dat terwijl de twee landen van '58 tot '61 nog één Verenigde Arabische republiek vormden. Enkele uren na de beslissing al stuurden de autoriteiten enkele vliegtuigen vol terug naar Damascus. De kritiek van de VN-Vluchtelingenorganisatie UNHCR legden ze naast zich neer.

Goedkope bruiden

In Caïro wonen de meeste Syriërs in de 6th of October City, in het westen van de stad. Je vindt er veel Syrische restaurants, zodat de wijk ondertussen genoegzaam 'Klein Damascus' heet. Hun dochters zijn gegeerd: sommigen vinden hen mooier dan Egyptische vrouwen, ze kunnen naar verluidt ook beter koken en vooral: de bruidsschat valt een stuk goedkoper uit. De familie is namelijk al blij om een mond minder te moeten voeden.

Sinds begin dit jaar is het aantal Syrische vluchtelingen in Egypte vertienvoudigd, tot ruim 110.000, nog volgens cijfers van de UNHCR. Velen registreren zich ook nu pas als vluchteling. De Egyptenaren zelf ramen hun aantal op wel 300.000. Ook andere landen in de regio kreunen onder de vluchtelingencrisis: Libanon, Jordanië en Turkije voorop.

De nieuwe onverzoenende toon in de media zorgt ervoor dat sommige Syriërs hun afkomst liever verdoezelen, bv. door zich anders te kleden en vooral hun accent te maskeren met een mondje Egyptisch. M'n schoonbroer ziet het allemaal aan met lede ogen. Hij voert uit Damascus tegenwoordig deftige damesmantels in en legt die bij enkele kledingwinkels in de rekken. Wat als niemand er hier nog wil bijlopen als een Syrische?

Meer nieuws